زندگی تو ایران تو همین یه بیت شعر فروغی بسطامی خلاصه شده:
یک جمع نکوشیده رسیدند به مقصد
یک قوم دویدند و به مقصد نرسیدند
به هیچ متمم و صفتی نیاز ندارد
عشق ، به تنهایی دنیایی است
یا درست در میانش هستی ، در آتشش
یا بیرونش هستی ، در حسرتش....!
-ساکنان دریا پس از مدتی
دیگر صدای امواج را نمیشنوند
و چه تلخ است.....
روایتِ غم بارِ عادت:)
فکر میکنی آدم از چی میمیره؟
از گرسنگی؟ سیگار ؟ از غصه؟
نه!
آدم از بی امیدی میمیره
از اینکه هر روز چشماشو باز کنه و
ندونه چرا......!