نمیفهمم این دو نفری و که هی میان میشیم 120 تا میرن میشیم 118 تا🗿🌹

ولی یه چیز رو فراموش نکن؛ تو بین مغز‌های عجیب و تفکرات غلط زندگی کردی اما هیچوقت شبیه به خودشون نشدی. به خودت بابتش افتخار کن که میونِ اینهمه تفکراتِ زنگ زده، تو ذهن با ارزشی داشتی..! —النور؛ ۳ جولای ۲۰‌۲۱

ای‌ساربان‌ لیلای‌من‌کجا‌میبری...

The world of books✨🍂

گفته بودی که توهم حال مرا میفهمی... تلخی قصه ی هر فالِ مرا میفهمی...! بغض گیر کرده ی در آهِ مرا میفهمی! خسته ام خسته تر از خسته مرا میفهمی؟!

سکوت سرشار از سخنان ناگفته است از حرکات ناکرده اعتراف به عشق های نهان و شگفتی های بر زبان نیامده. «کتاب‌:سکوت‌سرشار‌از‌ناگفته‌هاست» «سروده‌ی:مارگوت‌بیکل»

در «اینم شد زندگی» ترین حالت ممکنم:/

‏دوستان ما افسرده نیستیم فقط ذوق و خوشحالی واقعی و حس خوب و اعتماد و دلخوشی رو توی این کشور از دست دادیم.

‏بچه بودیم هروقت زیاد می‌خندیدیم مامانم میگفت: انقدر نخندین، پشت هرخنده گریست. ‏آخرش انقدر کتکمون میزد گریمون در میومد تا حرفش ثابت شه.

پاییز... آرام آرام قدم بردار که تو فصلِ عاشقانه هایی و من تنها...

اَز‌هَمه‌مَنْ‌گُریختَم‌؛گَرچه‌میانِ‌مَردُمَم!

من تاریخ آن شبی که از عمق وجود گریستم را دقیقا به خاطر سپرده ام نه برای آن شب بلکه برای آن صبح برای آدم دیگری که روز بعد به آن تبدیل شده بودم...