حال من حال اسیری است که هنگام فرار یادش آمد که کسی منتظرش نیست، نرفت

‏شخصیت یعنی اینکه در مقابل آدمای احمق کلی حرف واسه گفتن داشته باشی ولی سکوت کنی .

آروم سُر خورد گوشه دیوار نشست، زیر لب زمزمه کرد: دروغه، دروغه، دروغه ... یهو فریاد زد! همه چی دروغه، این عکسا دروغه، این فیلما دروغه، این نامه ها دروغه، این حرفا دروغه، همه دوست دارما دروغه، همه چی؛ همه چی دروغه. تو هم مثل خیلی چیزای دیگه دروغی؛ مثل وقتایی که بچه بودم و با این حرف که " اگه اینکارو کنی برات جایزه میخرم " گول خوردم. مثل آغوشت که هیچوقت نتونستم حسش کنم. مثل خنده های فیکم که فقط برای تظاهر بود. مثل غمایی که هیچوقت ازشون چیزی نگفتم و دیده نشدن. مثل وقتایی که بهت می‌گفتم خوبم و خوب نبودم. آره؛ من دروغم. تو دروغی. همه چی دروغه.

ساعتاس‌که‌میچرخم آدرست‌رو‌یادم‌نیس:)🤍

‌‌ هزار سال خسته ام از این دو روز زندگی.

‌‌پلک بر پلک می فشاری و می دانی آنچه تمام می شود تویی و نَه اَندوه

رژیم چیه؟ من واقعا از غذا خوردن لذت می‌برم ، نمیتونم این ظلمو به خودم بکنم.

هیولا نمیره. هیولای من همیشه باهامه. کنارم راه میره، تلویزیون تماشا میکنه، کتاب میخونه، بیرون میره و میخوابه. دلم برای روزای تنهاییم تنگ شده. برای تمام وقتایی که بدون اون راحت‌تر میتونستم بخوابم، زندگی کنم و آدم کاملا شادی باشم. میدونی غریبه، یوقتایی دلم میخواد قوی باشم اما نمیشه. هیولای من زورش بیشتره. هیولا همیشه برنده مبارزه‌‌ست. هیولا بازی کردن با منو خوب بلده. نقطه ضعفام دستشه. هیولا همیشه به من غلبه میکنه. خستم. من پُرم. من سنگینم چون دارم توی زندگیم دو نفرو با هم حمل میکنم. یکی خودم و یکی هم هیولام. ولی کاش میشد فقط برای امشب هیولا رو هم با آخرین نخ سیگارم، دود کنم و راحت‌تر بخوابم. کاش هیولا بره...

من تیکه های شکسته شده‌ی قلبی رو به هم چسبوندم که من نشکسته بودمش و بعد صاحب همون قلب، قلب خودمو شکوند

«آدما تو لحظه آخر نشون میدن که واقعا کی هستن»،

نظر شما کاملاً محترمه، اما مهم نیست.

براى اينكه حسادت اسب رو تحريك كنى نميشه سوار خَر بشى ! بازم حالا هرجور صلاح ميدونيد