ماییم و صد خیالِ مشغولِ اُمید

تو زندگیت فقط به دو نفر اعتماد کن. یکی اونی که تو آینه نگاه میکنی می‌بینیش، یکی اونی که به اسمون نگاه میکنی و نمی‌بینیش.

سکّه‌ ی‌ این‌ مهر از خورشید هم‌ زرین‌تر است خون‌ ما از خون‌ دیگر عاشقان‌ رنگین‌تر است . . رود راهی‌ شد به‌ دریا، کوه‌ با اندوه‌ گفت : می‌روی‌، اما بدان‌ دریا ز من‌ پایین‌تر است . . ما چنان‌ آیینه‌ها بودیم، رو در رو ولی امشب‌ این‌ آیینه‌ از آن‌ آینه‌ غمگین‌تر است . . گر جوابم‌ را نمی‌گویی، جوابم‌ کن‌ به‌ قهر گاه‌ یک‌ دشنام‌ از صد ها دعا شیرین‌تر است . . سنگدل‌! من‌ دوستت‌ دارم،‌ فراموشم‌ نکن بر مزارم‌ این‌ غبار از سنگ‌ هم‌ سنگین‌تر است . . )! - فاضل نظری ؛

_ -مَنِ اَحمَق-

من در سرزمینی زندگی می‌کنم که دویدن سهم کسانی است که نمی‌رسند و رسیدن حق کسانی است که نمی‌دوند. این دنیای کثیف لنتی «عشق» هم دارد! نمی‌بینی نام مجنون و بر بیدی نهاده اند که بر سر هر خیابان با باد هر هوسی می‌لرزد.

-خرمشهر-

زندگیتونو با جَلبِ توجه میگذرونین

با من مشکل داری؟ برو درباره‌ش گریه کن.

_

من متعلق به نسلی هستم که به عبارت «راست میگی» جواب«کاسه‌تو‌ بیار ماست بگیر» میدادیم و لحظاتی لذتبخش برای طرف مقابلمون رقم میزدیم.

باید امشب بروم باید چمدانی را که به اندازه پیراهن تنهایی من جا دارد،بردارم و به سمتی بروم. -سهراب‌سپهری

خواستم بوسه‌ی گرم از لبِ گلگون ببرم  حال بايد جگر داغ و دلِ خون ببرم برنگردان به من اين قلب پُر از خاطره را اين کتاب ورق از هم شده را چون ببرم؟ با سرافکندگی قلب خرابم چه کنم؟ گر سر سالم از اين معرکه بيرون ببرم ناگزيرم که در آيينه‌ی چشمت با شرم لب خندان بنشانم، دل محزون ببرم شاعر ساحل چشم توأم و همچون موج بايد از سنگ‌دلی‌های تو مضمون ببرم -فاضل نظری -مَنِ اَحمَق-