🏴 موضوع: امام جعفر صادق (علیه السلام )
✳️فرزندان
✍🏼آن حضرت ده فرزند داشت به ترتيب ذيل: 1) اسماعيل،2) عبدالله،3) ام فروه كه مادر ايشان فاطمه دختر حسین بن على بن حسین(ع) بود،4) امام موسى كاظم(ع)، 5) اسحاق، 6) محمد، 7) عباس، 8) على، 9) اسماء، 10) فاطمه، كه از مادران مختلف بودند. اسماعيل بزرگترين اولاد حضرت صادق(ع) بود و حضرت او را بسيار دوست مىداشت تا آنجا كه بعضى گمان مىبردند او پس از پدرش امام شیعیان خواهد بود. اما اسماعيل در زمان حيات پدر از دنيا رفت و مردم جنازه او را از عريض (موضعى در مدينه) تا بقيع حمل كردند. پس از وفات حضرت صادق(ع) جمعى همچنان اسماعيل را امام دانستند و فرقه اسماعيليه از همين جا منشعب شد.
#محتوای_مناسبتی
🆔 @MaharateTabligh
🏴 موضوع: امام جعفر صادق (علیه السلام )
🔆بينش سياسى
✍️دوران امامت حضرت صادق(ع) یكى از ادوار پر آشوب تاريخ اسلام است.اين دوره كه از سال 114 هجرى تا سال 148 (سال وفات آن حضرت) طول كشيده است شاهد ظهور و قتل زيد بن على بن الحسين (122ق)، انتقال خلافت از بنىاميه به بنىعباس (132 هق)، كشته شدن ابومسلم خراسانى (137 هق)، كشته شدن عبداللّه بن حسن بن حسن در زندان منصور و كشته شدن فرزندان او محمد بن عبدالله ملقب به نفس زكيه و حوادثى مانند آن بوده است. آن حضرت در اين حوادث مهم سياسى مورد توجه و نظر عده زيادى از مسلمانان بود و حتى بسيارى از مردم او را براى خلافت مناسبتر و شايستهتر از سفاح و منصور مىدانستند، اما او بينش سياسى و دورنگرى عميقى از خود نشان داد و چون مىدانست كه جريان حوادث در مسيرى ديگر و بر خلاف مقاصد واقعى اسلام است، خود را از فتنهها و آشوبهاى زمانه دور نگاه داشت و با اين وسيله مشعل فروزان امامت و علم را كه بسيار مورد نياز اهل آن عصر بود از خاموشى در امان داشت. در اواخر خلافت بنىاميه، داعيان بنىعباس در خراسان به شدت بر ضد بنىاميه تبليغ میكردند و سران سپاه را مخصوصاً در خراسان به بيعت بنىعباس فرا مىخواندند و اين امر در زير پوشش دعوت به «رضى من آل محمد» صورت مىگرفت يعنى دعوت به كسى كه مورد رضايت مردم باشد و از «آل محمد» باشد. بعضى از علويان فريفته ظاهر «رضى من آل محمد» شده بودند و مىپنداشتند در صورت سقوط بنىاميه مردم به ايشان روى خواهند آورد. سر دسته اين علويان عبدالله بن حسن بن حسن بن على بن ابىطالب(ع) و دو پسرش محمد بن عبدالله و ابراهيم بن عبدالله بودند. چون اخبارى درباره ظهور «مهدى» از آل محمد(ص) شايع بود و همچنين شايع بود كه نام او و نام پدرش با نام حضرت رسول(ص) و پدر ايشان يكى است، آرزوى علويان حسنى در اينكه «محمد بن عبدالله» همان مهدى موعود باشد و خلافت را قبضه كند خيلى زياد بود. اما جريان حوادث به نوعى ديگر بود و داعيان به سقوط خلافت بنىاميه مردم را در نهان به بنىعباس دعوت میكردند و احفاد عبدالله بن عباس خود را براى تصدى مقام خلافت آماده میكردند و بزرگان آنها در زمان حضرت صادق(ع) ابراهيم امام پسر محمد بن على بن عبدالله بن عباس و برادرانش ابوالعباس سفاح و ابوجعفر منصور بودند.
#محتوای_مناسبتی
🆔 @MaharateTabligh
🏴 موضوع: امام جعفر صادق (علیه السلام )
☀️درياى بىكران دانش
✍فقه شيعه اماميه كه به فقه جعفرى مشهور است، منسوب به حضرت صادق(ع) است. زيرا قسمت عمده احكام فقه اسلامى بر طبق مذهب شيعه اماميه از آن حضرت است و آن اندازه كه از آن حضرت نقل شده است از هيچيك از اهلبیت(ع) نقل نگرديده است.اصحاب حديث، اسامى راويان ثقه را كه از او روايت كردهاند به 4000 شخص بالغ دانستهاند. در نيمه اول قرن دوم هجرى فقهاى طراز اولى مانند ابوحنيفه و امام مالك بن انس و اوزاعى و محدثان بزرگى مانند سفيان ثورى و شعبة بن الحجاج و سليمان بن مهران اعمش ظهور كردند. در اين دوره است كه فقه اسلامى به معنى امروزى آن تولد يافته و رو به رشد نهاده است و نيز اين دوره عصر شكوفايى حديث و ظهور مسائل و مباحث كلامى مهم در بصره و كوفه بوده است. حضرت صادق(ع) در اين دوره در محيط مدينه كه محل ظهور تابعين و محدثان و راويان و فقهاى بزرگ بود رشد كرد اما منبع علم او در فقه نه «تابعان» و نه «محدثان» و نه «فقها»ى آن عصر بودند، بلكه او تنها از يك طريق كه اعلا و اوثق و اتقن طرق بود نقل مىكرد. وى از پدرش امام محمد باقر(ع) و او از پدرش على بن الحسين(ع) و او از پدرش حسین بن على(ع) و او از پدرش على بن ابىطالب(ع) و او هم از رسول(ص) خدا نقل مىنمود. اين طريق عالى در صورتى است كه ما با اهل سنت مماشات كنيم و به زبان و اصطلاح ايشان سخن بگوييم و گر نه بر طبق مبانى اعتقادى شيعه اماميه علوم ائمه اثنیعشر(ع) علم لدنى و از جانب خداست و اين ائمه بزرگوار در مواردى كه روايتى از آباء طاهرين خود نداشته باشند، خود منبع فياض مستقيم احكام الهى هستند و حاجتى به «حدثنا» و نظائر آن ندارند.
#محتوای_مناسبتی
🆔 @MaharateTabligh
🏴 موضوع: امام جعفر صادق (علیه السلام )
شاگردان امام صادق(ع)✳️
✍شيخ مفيد در ارشاد، طبرسى در اعلام الورى و ابن شهر آشوب در مناقب تصريح كردهاند كه شاگردان و روايت كنندگان از امام صادق(ع) چهار هزار نفر بودهاند. مىگويند فقط در كوفه نهصد شيخ بودهاند كه همه مىگفتند: «حدثنى جعفر بن محمد» (الامام الصادق، اسد حيدر،398/2). اشهر اصحاب و شاگردان خاص امام صادق(ع) عبارتند از:
▫️ابان بن تغلب (ابوعبداللّه عثمان بن احمد بجلى كوفى) كه از راويان و ياران امام محمد باقرو امام جعفر صادق و امام موسى كاظم عليهمالسلام است و ابن نديم آثار او را نام برده است.
▪️مؤمن الطاق كه متكلم برجستهاى بوده است، صاحب كتاب الامامد، كتاب المعرفة، الرد على المعتزلة، كتاب في امر طلحة و الزبير.
▫️مفضل بن عمر جعفى كوفى كه عمده شهرت و اعتبارش به خاطر كتاب توحيد اوست.
▪️هشام بن حكم (ابومحمد شيبانى كوفى،م 185ق) كه از اصحاب امام موسى كاظم(ع) نيز بوده است، صاحب كتاب الامام، كتاب حدوث الاشياء، كتاب الرد على الزنادقة، و چندين اثر ديگر. ابن نديم بيستوپنج اثر از آثار او بر شمرده است.
جابر بن حیان كه محققان تاريخ علوم اسلامى و مستشرقان درباره شخصيت او و ارزيابى و نقادى رسائل منسوب به او مخصوصاً رسائلى كه در زمينه شيمى است تحقيقات بسيار كردهاند.پاول كراوس مجموعه رسائل باقى مانده از او را به طبع رسانده است. بعضى اشارات و عبارات در بعضى رسالات او هست كه پيوند او را با امام صادق(ع) نشان مىدهد. اقوال متعارض و افراطى درباره جابر بسيار است. بعضى او را شخصيتى موهوم و غيرتاريخى مىدانند، و بعضى او را دانشمندى مسلمان و شيعه، يا متمايل به تشيع، و از شاگردان برجسته امام صادق(ع) مىشمارند. شش تن از ياران امام صادق(ع)هستند كه به اصحاب سته معروفند و همه حديثشناسان و رجالشناسان شيعه آنها را توثيق كرده و به جلالت قدرشان اذعان دارند كه عبارتند از:1)جميل بن دراج، 2) ع بداللّه بن مسكان، 3) ع بداللّه بن بكير، 4) حماد بن عيسى، 5) حماد بن عثمان و 6) ابان بن عثمان بجلى.
▫️اين نيز گفتنى است كه در منابع حديث و متون روايى شيعه از امام صادق(ع)غالباً فقط به كنيه «ابوعبداللّه» یاد مىكنند.
#محتوای_مناسبتی
🆔 @MaharateTabligh
🏴 موضوع: امام جعفر صادق (علیه السلام )
📚آثار امام صادق(ع)
◽️غالب آثار امام صادق(ع) به عادت معهود عصر، كتاب مستقيم خود ايشان نيست و غالباً املاى امام(ع) يا بازنوشت بعدى مجالس ايشان است. بعضى از آثار نيز منسوب است و قطعىالصدور نيست.
◾️از آثار مكتوب امام صادق(ع) رساله به عبداللّه نجاشى(غير از نجاشى رجالى) است. نجاشى صاحب رجال بر آن است كه تنها تصنيفى كه امام به دست خود نوشتهاند همين اثر است.
◽️رسالهاى كه شيخ صدوق در خصال و به واسطه اعمش از حضرت روايت كرده است و شامل مباحثى در فقه و كلام است.
◾️كتاب معروف به توحيد مفضل، در مباحث خداشناسى و رد دهريه كه املاى امام(ع) و كتابت مفضل بن عمر جعفى است.
◽️كتاب الاهليلجة به روايت مفضل بن عمر كه همانند توحيد مفضل در خداشناسى و اثبات صانع است و تماماً در بحار الانوار مندرج است.
◾️مصباح الشريعة و مفتاح الحقيقة كه منسوب به امام صادق(ع) است و بعضى از محققان شيعه از جمله مجلسى، و صاحب وسائل و صاحب رياض العلماء صدور آن را از ناحيه حضرت رد كردهاند.
◽️رسالهاى از امام(ع) خطاب به اصحاب كه كلينى در اول روضه كافى به سندش از اسماعيل بن جابر از امام صادق(ع) نقل كرده است.
◾️رسالهاى در باب غنايم و وجوب خمس كه در تحف العقول مندرج است.
بعضى رسائل كه جابر بن حیان كوفى از امام(ع) نقل كرده است.
◾️كلمات قصار كه بعدها به آن نثر الدرر نام دادهاند و در تحف العقول مندرج است.
◽️چندين فقره از وصاياى حضرت خطاب به فرزندش امام موسى كاظم(ع)، سفيان ثورى، عبداللّه بن جندب، ابى جعفر نعمان احول و عنوان بصرى، كه در حلية الاولياء و تحف العقول ثبت گرديده است.
#محتوای_مناسبتی
🆔 @MaharateTabligh
🏴 موضوع: امام جعفر صادق (علیه السلام )
◼️شهادت
✍️امام صادق علیهالسلام در شوال سال 148ق به دستور منصور عباسى به وسیله انگور زهرآلود مسموم و به شهادت رسید. مدفن مطهر آن حضرت در قبرستان بقیع و در كنار پدر و جد بزرگوار و عم بزرگش امام حسن(ع) مىباشد.
🔄منابع مطالب فوق:
⤴️اعيان الشيعه، سيدمحسن امين، ج 1.
⤴️قاموس الرجال في تحقيق رواة الشيعة، محمدتقى تسترى، قم، 1391ق.
⤴️تاريخ طبرى، 2509/3.
⤴️وفيات الاعيان، 291/1.
⤴️حلية الاولياء، 192/3.
⤴️الامام الصادق(ع) و المذاهب الاربعة، اسد حيدر، نجف، 1383ق.
#محتوای_مناسبتی
🆔 @MaharateTabligh
💠انقلاب اسلامی و تحول معنوی و خودباوری جوان
✍متأسفانه برخی جوانان قبل از انقلاب به عشرتکدهها، فساد و فحشا کشیده میشدند و به خودباوری و معنویت نمیاندیشیدند رژیم شاه بسیار تلاش کرد تا جوان ایرانی را از مسیر دین خارج سازد و به یک جوان غربی تبدیل کند. اما انقلاب اسلامی نیروی زوالناپذیر جوانان و نقش اعجازآمیز آنان در روند احیای اندیشۀ دینی را متحول کرد؛ چه تحولی بالاتر از اینکه یک جوان در وصیتنامۀ خود مینویسد: «احساس میکنم که روحم عوض شده است و مرا حال دیگری است. نمیدانم چرا وقتی سر به سجده میگذارم، بیاختیار گناهانم در خاطرم زنده میشود و اشکهایم مهر نماز را میشوید و در آن حال نمیدانم که چه هستم و کجا هستم؟ خدایا! چگونه شکر تو را به جای آورم که مرا رهرو راه حسین(ع)که همانا راه خون و شهادت است، قرار دادی!».(۱)
⤴️۱. سخن آشنا (گزیدهای از وصیتنامههای شهدای گرانقدر جنگ تحمیلی)، ص ۸۲.
#دستاوردهای_انقلاب_اسلامی
🆔 @MaharateTabligh