🔺ندای لبیک یا خامنه‌ای در مسکو نیز طنین‌انداز شد حمایت جامعه مسلمانان روسیه از جمهوری اسلامی ایران✊ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌🟥 ⃟ @marsad #مـرصــــاد

👌 حال و روز بعضی خودتحقیرها #از_خلوتی_راه_سعادت_نهراسید #إِنَّ_مَعِيَ_رَبّي عضو کانال #کوچه_شهیدچه هستی؟👇 🇮🇷 @kucheshahidche 🇮🇷

❗️ اینجا ایرانه، ونزوئلا نیست! ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌🟥 ⃟ @marsad #مـرصــــاد

⭕️روایت یک سقوط؛ از نخست‌وزیری امام تا همنوایی با رضا پهلوی مسیر سیاسی میرحسین موسوی، نمونه‌ای عبرت‌آموز در تاریخ انقلاب اسلامی است؛ مسیری که از جایگاه «نخست‌وزیر دوران دفاع مقدس» آغاز شد و امروز به هم‌صدایی با جریان‌های برانداز، رسانه‌های ضدایرانی و خاندان پهلوی رسیده است. بیانیۀ اخیر موسوی در حمایت تلویحی از اغتشاشات و درخواست خلع سلاح نیروهای مسلح، بار دیگر نشان داد او نه‌تنها مرزی با دشمنان ملت ایران ندارد، بلکه عملاً در زمین طراحی‌شده آمریکا، اسرائیل و اپوزیسیون خارج‌نشین بازی می‌کند. دلایل سقوط تدریجی میرحسین موسوی را می‌توان در چند محور بررسی کرد: ۱. عدم ولایت‌مداری و ترجیح نظر شخصی بر مصلحت نظام از استعفای نابهنگام سال ۱۳۶۷ تا نقش‌آفرینی در فتنه ۸۸، موسوی بارها نشان داد در بزنگاه‌ها، خواست شخصی را بر امر ولیّ و مصالح کشور مقدم می‌داند. ۲. قدرت‌طلبی به قیمت پایمال‌کردن منافع ملی اصرار بر ادعای دروغین تقلب در سال ۱۳۸۸، دامن‌زدن به آشوب‌ها و زمینه‌سازی برای تحریم‌های فلج‌کننده، محصول بازگشت او به عرصه سیاست با هدف تصاحب قدرت به هر قیمت بود. ۳. اسارت در منافع حزبی و جناحی موسوی همواره میان منافع ملی و منافع جناحی و شخصی، جانب منافع شخصی و قبیله ای را گرفته و منافع ملی را لگدمال کرده است. او به‌جای ایفای نقش یک چهرۀ ملی، به ابزاری برای احیای جریان‌های سیاسی شکست‌خورده تبدیل شد و منافع جناحی را بر منافع مردم ترجیح داد. ۴. فقدان بصیرت و دشمن‌شناسی شاید بزرگترین عامل سقوط موسوی، ناتوانی در تشخیص دوست از دشمن بوده و هست. او در فتنه ۸۸ اجازه داد که شعارهای ساختارشکنانه زیر پرچم او داده شود و هیچ مرزبندی مشخصی با منافقین، سلطنت‌طلبان، تجزیه طلبان و سرویس‌های جاسوسی غربی نداشت. ۵. تأثیرپذیری از حلقه نزدیکان و همسر نقش اطرافیان و به‌ویژه همسر موسوی در جهت‌دهی به مواضع رادیکال او، از عوامل مهم فاصله‌گرفتنش از عقلانیت سیاسی و انسداد کامل با نظام بود. ۶. انحراف در مبانی فکری التقاط فکری موسوی باعث شد که او به مرور از آرمان‌های انقلابی فاصله بگیرد و به سمت الگوهای غربی متمایل شود. ناتوانی در تبیین یک الگوی بومی و انقلابی برای اداره کشور، او را به سمتی سوق داد که در نهایت بیانیه‌هایش سر از رسانه‌های صهیونیستی درآورد و با مواضع رضا پهلوی همپوشانی پیدا کرد. ۷. سکوت ۲۰ ساله و فقدان احساس تکلیف انزوای طولانی موسوی از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۸، نشان داد دغدغه اصلی او نه دفاع از انقلاب، بلکه بازگشت به قدرت در زمان مناسب بوده است. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌🟥 ⃟ @marsad #مـرصــــاد

❗️هرچه از عوام‌فریبی شنیدین یک‌طرف، این داستان یک‌طرف ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌🟥 ⃟ @marsad #مـرصــــاد

❗️دروغ که حناق نیست! مروری بر ۱۰تن از جاویدنامان دروغین. #جنگ‌روایت ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌🟥 ⃟ @marsad #مـرصــــاد