ارغوان این چه رازی‌ست که هر بار بَهار با عزایِ دلِ ما می‌آید؟

ارغوانِ خوشه خون بامدادان که کبوترها بر لب پنجره باز سحر غُلُغله می‌آغازند ، جآن گُل رنگِ مرا بر سر دست بگیر …

که زمین هر سال از خونّ پرستوها رنگین است ؟ وین چنین بر جِگرِ سوختگان دآغ بر دآغ می‌افزاید؟

به تماشاگَهِ پرواز ببر . آه ! بشتاب که هم پروازان ، نگران غم هم پروازند ...

ارغوان بیرقِ گلگونِ بهار تو برافراشته باش !

شعرِ خونبارِ منی ... یاد رنگینِ رفیقانم را بر زبان داشته باش؛

تو بِخوان نَغمِه ناخواندهِ من . ارغوان شاخه همخون جدا مانده من…

تاحالا این شعرِمطلوبِ جنابِ ابتهاج رو کامل نخونده بودم :)!!!!

مِصرَع به مِصرَع‌ش وصفِ احوالاتِ .

حالَت‌چِطور‌اَست؟ حالَم‌بِه‌یِک‌بَغَلِ‌طولآنی‌نیاز‌دارد !

_

ساعت ۰۰:۲۰ هوای دل هامان اَبریست . گاهی نم ِبارانی میزند بر گونه‌ها و دلِ مان را بی قِرارتر میکند ، در مناطِقِ مغزی و لابه‌لای شیار های ان همچنان شاهد طوفان هستیم ؛ پیش بینی میشود در روز های آینده سر زدن شبدر های سبز از بین برف:) ، رقص شکوفه روی شاخه های خشک ؛ و رنگین کمانِ پس از باران را شاهد خواهیم بود . چیزی به بهارُ تولدِ دوباره ات نمانده ... دوام بیاور :) -نوژآ ۰۱/۰۹/۲۷