ویولن‌زنِ روی‌پل به قلمِ سبزِ : استاد خسرو باباخانی🌱 روایتِ سفری از ظُلمَت به نور! میتونم بگم کتاب مورد علاقمه :) #یه_قاچ_کتاب

یادمه گوشیم که خاموش شد رفتم سراغ کتابی که گوشه اتاق خاک میخورد ، کتابی که صرفا واسه کلاس نویسندگی خریده بودمش ؛ همین . اون روز نهِ شهریور بود ؛ کتابو که باز کردم نوشته بود : [من در دهِ شهریورِ..... در رباط کریمِ تهران متولد شدم...] و خیلی اتفاقی من کتاب رو شبِ تولدِ نویسنده شروع کردم با وجود اینکه یک هفته ای میشد که خریده بودمش :)))))

اون شب تا جایی که شد کتابو خوندم...باید برای یه قرار آماده میشدم ، قبل از اون پیج آقای باباخانی رو پیدا کردم :'))) و این اتفاق رو استوری کردم و سالروز تولدِ مبارکشونو تبریک گفتم . و اولین کسی که استوریمو دید ایشون بودن! در کمال ناباوری استوریمو اد کردن :))))) و من از شادی در پوست خود نمی گنجیدم>>>>>

ساعت ها با اهنگِ جناب شجریان که مربوط به کتاب بود رو پشت بوم کتابشونو میخوندم . خیلی زودتر از اون چیزی که فکرشو کنید تمومش کردم... و بعد خوندنش بهشون پیام دادم ؛ ایشون جوابمو دادن و مجددا من در پوست خود نمی گنجیدم>>>>

تاحالا سه چهار نفری بخاطر این حجم از ذوق و شوقم واسش ، کتابو خوندن بنظرم لازمه هر آدمی بخونتش این اثرِ بی مثالو .

#یه_قاچ_کتاب #ویولن‌زن‌روی‌پل گفت:«من موزیسین هم هستم. هفت سال درس موسیقی گرفتم وقتی بچه بودم. یک ویولن کهنه درب و داغان تهیه کرده بودم و هر وقت نشئه بودم، برای پول جمع کردن می زدم. ماجرای من اینجوری بود، صبح خیلی زود توی خلوتی خیابان،زیر پل ویولن می زدم، بعد وقتی کم کم سر و کله مردم پیدا می شد می رفتم بالا توی پاگرد پل با ویولن آهنگی می زدم تا رهگذرها پولی بدهند.» دکتر با تعجب به ابراهیم و بعد به من نگاه کرد و گفت: «هم زیر پل ویولن می زدی هم روی پل ؟» لبخند تلخی زدم و گفتم: «هروئینی ها به مواد زدنشان می گویند ویولن زدن. یک جور بازی زبانی است، حتی خودشان هم دوست ندارند اسم کاری که می کنند را به زبان بیاورند.»

خدایا خیلی مشتیی :)

۵ تا صلوات میفرستین ؟ حرفِ سلامتیِ یه عزیزیه که نَفَسِشم مقدسه"

خدایا اخه انصافه هرچی التماس دعا و خبرِ زیارته یه جا نازل کنی دورت بگردم‌ ؟ واقعا تواناییِ کنترل بغضمو موقع التماس دعا شنیدن ندارم دیگه مشتی .