پروردگارا! ما بر تو توكل كرده‌ايم، و به سوی تو بازگشتيم، و سرانجام همه به سوی تو است. #پیام #صدایی_که_دوست_دارم #رهبر_قرآنی

دقت کردم دیدم هنوز از این ۳۸ شب روایتِ خاصی نگفتم به اون شکل و اگر گفتم هم کوتاه و گذرا بود. شب هایی که خاطره انگیز ترین و عجیب ترین حال رو دارم. دلم خواست از حس و حال امشبم اینجا بنویسم...

امشب رو با این کوچولو شروع کردیم. من نینی هارو که میبینم شب ها کنترل خودم رو از دست میدم رسما :) بادکنک نارنجیش همون اول چشامو کشید سمت خودش. کوچولو بودن و با شیطنت اینطرف اونطرف رفتنش هم. رفتیم جلوتر و پرچم کوچولویی که داشتیم رو دادیم دستش. اونم با خوشحالی گرفت و چند دقیقه ای با دست هایی که پرچم زیبامون رو داشت و کفش هایی که از پاهای کوچولوش مراقبت میکرد ، خیابون های بابل رو به لبخند در آورد.

یکم جلوتر پسرخالم یه نینی کوچولو رو بهم نشون داد(میدونه نینی دوست دارم) گفت نگاه. نگا کردم و دیدم چجور داره لبخند میزنه و شیرینه. مامان که دیدتش پرچم کوچولو رو اینبار داد به این دختر پیرهن صورتی. گرفت پرچم رو. یکم که شد گفتم بیار بالا. و از اونجا به بعد رو میتونین ببینین که خیلی زیبا داره تکونش میده🇮🇷 مامانش اصلا حواسش نبود که دخترش پرچم دار شده و طول کشید تا متوجه بشه. ولی خب این پرچم رو دیگه پس نگرفتیم. چون دخترک گریه اومد وقتی مامانش پرچم رو خواست ازش بگیره و بهمون بده و نمیخواستیم دل کوچولوش ناراحت بشه. دیگه شد برا اون پرچم و سبک بارتر ادامه دادیم.

همون حوالی