آخرین روز اردیبهشت عزیز :)

خطبه ۱۳۰ #نهج‌البلاغه: از سخناني است كه امام (ع) ايراد فرموده. اين سخن را امام (ع) هنگامي به ابوذر فرمود كه به ربذه تبعيد مي شد و به آن سو حركت مي كرد. «اي ابوذر! تو به خاطر خدا خشم گرفتي و غضب كردي پس به همان كس كه برايش غضب نمودي اميدوار باش. اين مردم از تو بر دنيايشان ترسيدند، و تو از آنها بر دينت! پس آنچه را كه آنها برايش در وحشتند به خودشان واگذار، و از آنچه مي ترسي آنها گرفتارش شوند (كيفر الهي) فرار كن، چه محتاجند به آنچه از آن منعشان مي كردي، و چه بي نيازي، از آنچه تو را منع مي كردند، و به زودي خواهي يافت كه پيروزي براي كيست، و چه كسي بيشتر مورد حسد قرار مي گيرد. اگر درهاي آسمانها و زمين به روي بنده اي بسته شده باشد اما او از خداي بترسد، خداوند، راهي براي او خواهد گشود. آرامش خويش را تنها در حق جستجو كن و غير از باطل چيزي تو را به وحشت نيفكند. اگر دنيايشان را مي پذيرفتي دوستت داشتند و اگر سهمي از آن را به خود اختصاص مي دادي (و با آنها كنار مي آمدي) دست از تو برمي داشتند!.» #بریده

من صبر می‌کنم، صبری زیبا (و خالی از کفران)! امیدوارم خداوند همه آنها را به من بازگرداند؛ چرا که او دانا و حکیم است! #پیام #تلاوت #صدایی_که_دوست_دارم

خدایا، به حق آن مناجات‌هایی که میان تو و حسین در روز عرفه، با اشک‌هایش و آخرین حجش بود، تو را می‌خوانم.

سخنان امام حسين به هنگام حركت از مكه. سيد بن طاووس رحمة الله در كتاب «لهوف» گويد: روايت شده است: چون امام حسين عليه السلام تصميم گرفت به سوي عراق حركت نمايد برخاست و خطبه اي ايراد كرد و فرمود: حمد و سپاس مخصوص خداوند است، و مشيت از آن اوست (يعني آنچه خدا خواسته واقع مي شود) و هيچ قدرتي جز از خداي نيست، و درود خداي بر پيامبر خود. خط مرگ بر فرزندان آدم حتمي و كشيده شده، مانند گردنبند بر گردن و سينه ي دختران و زنان جوان، (يعني مرگ را مانند گردنبند بر گردن فرزندان آدم انداخته اند)، و چه قدر واله و مشتاق نياكان و پدران گرام خود هستم مانند اشتياق جناب يعقوب عليه السلام به فرزندش جناب يوسف عليه السلام. براي من قتلگاهي برگزيده شده كه آن را ملاقات خواهم كرد. گويا مي نگرم به بندهاي اعضاي خودم كه آنها را گرگهاي بيابانها (يعني اشقياي كوفه) در ميان «نواويس» و «كربلا» پاره پاره مي كنند، تا شكمهاي گرسنه و تهي خود را از پاره هاي تن من پر مي كنند، از روزي كه قلم تقدير و سرنوشت مرگ من، در لوح محفوظ نوشته شده جز اين چاره اي نيست😭 خشنودي خداوند خشنودي ما اهل بيت است (از هر چه او راضي است ما هم راضي هستيم)، بر بلاها و امتحانات الهي صبر مي كنيم، او به ما پاداش كامل صابران را خواهد داد. پاره هاي تن (فرزندان) رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم از او جدا و دور نخواهند ماند، بلكه آن رشته هاي پراكنده در پيشگاه قدس الهي (بهشت) پيوسته و جمع خواهند شد كه چشمان پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم به آنها روشن و به وعده هاي او بر آنان وفا خواهد شد. آگاه باشيد! هر كس در خصوص ما، خون دل و روح خود را بذل و عطا كند، و خود را مهياي ملاقات خداوند مي نمايد با ما كوچ كند، زيرا كه من همين بامداد كوچ خواهم كرد، ان شاء الله [1] . [1] بحارالأنوار: 44 : 365 و 367.

آخرین خطبه‌ی امام در مکه تو همچین روزی...

مؤمن در هیچ چارچوبی نمی‌گنجد

یادداشتِ کتابِ داستانِ سیستانِ رضا امیرخانی: