ولی خب بزارید یه توصیف وایبی بگم: مثل وقتیه که تو داری توی یه خیابون شلوغغغغغغغ قدم می زنی بعد خیلی اتفاقی چشمت می خوره به یه درَ با صدای آویز بالای در پا به مغازه می‌زاری کیفی که روی شونه ات سنگینی می کنه رو روی صندلی کنار در گذاشتی همه چیز گرد و خاک گرفته متروک به نظر می رسه و انگار تنهایی ولی ۳۰۰۰ و خورده ای شبح اونجا هستند...! اول همه چیز بی نظم به نظر می رسه ! که روی پیشخوان یه فهرست می‌بینی! فهرست تمام ماجرا ها ، داستان ها ، افسانه ها ، و پرونده هایی که با دیدن جزئیاتش می تونی خودتو یه کاراگاه تصور کنی و تمام ماجراهایی که دوپامین خونت رو وادار به غلیان و جنب و جوش می کنه. ولی بالاخره با مهم ترین چیز مواجه میشی از پنجره برون که هنوز شلوغه رو نگاه می کنی... با گذشت زمان یه چیز رو خوب فهمیدی اینجا حقیقت رو می‌گه و طرف حق ایستاده! از بچه هایی حرف می زنه که احتمالا توی شلوغی دنیا گم شدند از افراد و اعمال پلیدی میگه که کم تر کسی جرات داره ازش حرف بزنه آره! به ستاد ترشح دوپامین خوش اومدی

به جایی رسیدم که انقدر خسته ام،که فقط دلم می‌خواد تموم شه فقط نمره قبولی رو بگیرم و تموم شه خسته شدم! #ای_بابا

قاضی:چی شد که طرفو کشتی؟ _هیچی جناب! داشتم درس می خوندم😃 #ای_بابا