این بار هزارمه که من دارم تاوان کار اشتباه بقیه رو توی زندگیم میدم.

کاش یه دکمه داشت که آدمای سمی و بی فکر حذف میشدن از زندگی

جوونی رو با یه تصویر نشون بده:

آره خب دیگه واقعا نمیتونم به یه سری چیزا اهمیت بدم وگرنه روح و جسمم واقعا از هم میپاشه..

شایدم انتظار من از زندگیم خیلی بالا بوده

«اشکالی نداره وقتی غمگینی گریه کنی»

۹ آبان داره تموم میشه و من یادم اومد دقیقا برعکس این عمل کردم پس از همینجا شروع خواهم کرد

شاید حتی باید یه سری از خواسته هام رو قربانی آرامشم کنم؟

این یکی واقعا برای من سخته ولی انگار باید انجامش بدم وگرنه کمترین آسیبش خودکشیه

سلام من هربار ادیت از بر و بچ سامدالری میبینم یه «خاک تو سرت اگه اونا دارن زندگی میکنن تو داری چه کار میکنی؟» نصیب خودم میکنم

نمی‌دونم چرا مردم به این دوماه یه بار گریه کردن من میگن الکی بابا یعنی چی که الکی من دو فا.کینگ ماه تو این دنیا دووم آوردم دیگه نیم ساعتو باید عر بزنم تا خالی شم دیگه؛ خیلیم منطقی و عالی.

اجازه دادم ترس خیلی چیز‌ها را از من بگیرد فرصت‌ها خاطره‌ها و رشد کردن‌ها را اما در سال‌های اخیر یک سوال از خود پرسیده‌ام اگر نمی‌ترسیدم چه می‌کردم ؟