امروز یه حرفی شنیدم که واقعاً لازم بود برام: ــــ لازم نیست خیلی جدی بگیری...تمام تلاشتو بکن اما بدون نتیجه لزوما ممکنه خوب نباشه.همه چیز بدون تو ادامه پیدا میکنه، تعارف که نداریم؛ ممکنه فرداشب تو قبر خوابیده باشیم:))

ـــ من تو برخورد اول با آدما افتضاحم... + من اولین باری که دیدمت اصلا اینطوری نبودی ــــ اتفاقا اون موقع اصلا خوب نبودم ،حتی نمی‌دونستم دارم چیکار میکنم ... + من اصلاً متوجه نشدم چون هر وقت دیدمت پر انرژی و با اعتماد به نفس بودی، اگه نمی‌دونستی چیکار کنی حق داشتی، تو فقط کوچولو بودی و الآن بزرگ شدی و خودتو پیدا کردی... تو خیلی قوی ای خب؟ همینجوری قوی بمون، قوی ادامه بده:)))) «بخشی از مکالمه‌ی دلنشین امروز:) »

یادت نره ممکنه از دستش بدی...

اکنون،صبور تر شده‌ام؛ اما در عوض چراغی در وجودم خاموش شده‌است که دوست داشتم تا ابد روشن بماند :)

یه جمله نمیتونه نفستو تو سینه‌ت حبس کنه ‌،نمی تونه قلبتو به درد بیاره، نمیتونه باعث شه قلبت گریه کنه... اون جمله:

منم همینطور عزیزم ،منم همینطور:)))))

خیلی دوست دارم بجای ناراحت بودن عصبانی باشم، و بتونم کارامو جمع کنم ... ولی الآن غمیگنم ، بی اندازه غمگین نه جونی دارم برای عصبانی بودن و نه چشمام باهام همکاری میکنن..

سردار حاجی زاده واقعاً از سر این دنیا زیاد بود:))))

حواست به انتخاب هات باشه الآن همون جاییه که باید ثابت کنی ایرانی ای ...

:))))

آقای سردار حاجی‌زاده؛ شما همون روز که با مظلومیت گفتی: «گردن من از مو‌ باریک‌تره،» همون روز شهید شدی...

:))))))))