هیچ کلمه ای برای صحبت کردن راجبش نیست...

- من اول همه صحبتام با خدا:

من حرفای معمولیو دارم خیلی گوگولی و ✨✨✨ تصور میکنم 🥲🥲🥲

بعد سالها دوباره کفش موردعلاقه‌مو پیدا کردمم قربون امام رضا برم همش داره خوشحالم میکنه

نمیتونم حتی درست نفس بکشم فک کنم واقعا دارم دیوونه میشم...

من نمیتونم از اینجا برگردم:)))) امام رضا خواهش میکنم...

بالاخره باغ رضوان:)))

قدس تو مشتمونه...

باهات خداحافظی نکردم عزیزم... دل من دیگه طاقت خداحافظی نداشت پس تصور کردم تا وقتی خداحافظی نکنم هنوز پیش شما موندم ... واقعیت همینه دیگه نه؟؟قلب من تا ابد همینجاست و واقعاً چیزی واقعیت رو عوض نمیکنه...

قورت دادن بغضم با چایی شیرین ، آقاهای اتوبوسی ، کتابفروشی رفتن با یه نی‌نی، سکانس های معکوس، نشستن رو راه رو های شیب دار ، گوش دادنِ «نمیشه باورم که وقت رفتنه » توی صحن قدس، هوای سنگین بهشت ثامن، چایی باغ رضوان با طعم نعنا، زمان بندی های فوق العاده و آدرس دادن های اشتباه، یه آرامش بی اندازه کنار سرداب حرم... ✨بمونه از سی و یک تیر چهارصد و چهار ...

دلم خیلی امام رضا میخا‌د.