الان اینطوریام که حس میکنم با دوستام دوست نیستم، عضوی از خانواده نیستم، آدم مورد علاقه هیچکس نیستم چمیدونم کلا به این دنیا تعلق ندارم.
*یاس*
🎩 @Social_Twitter
بچهها شما تو اون فاصلهای که ماسک مو زدین و ۱۰ دقیقه بعدش که قراره بشورینش چیکار میکنین؟
من همیشه تو این فاصله دچار یأس فلسفی میشم.
*نگز*
🎩 @Social_Twitter
یکی از چیزا هایی که من رو عمیقا متاثر میکنه، اینه که تعریف شما از «امر ادایی» با خفت دادنِ لذت گره خورده. غذای خوب، قهوهی خوب، تزئین و زیبایی. هرچیزی که از رفع نیاز حیوانی به بدوی ترین و ماستمالی ترین حالت ممکن فرا تر بره، «اداییه» و اضافی.
*ریواس*
🎩 @Social_Twitter
اگه تو ام اینجوری بودی،دوست خوب منی:
*فری ام ولی فرفری نیستم*
🎩 @Social_Twitter
بچهها دقت کردید ما هیچوقت پول نداریم؟ نمیدونم چطور بگم، ولی از وقتی یادم میاد پول نداشتم.
*Sab*
🎩 @Social_Twitter
من نمیدونم مشکل آدما با دعوت رسمی چیه؟
یعنی چی که شما هم بیاین پیشمون؟
کی بیام؟روز بیام یا شب؟
واسه وعدهی غذایی بیام یا یه چای و شیرینی یکی دوساعته؟چه روزی بیام که تو خونه باشی و بیکار و از نظر روحی پذیرای یه نفر دیگه؟
چرا انقدر با برنامه بودن براتون سخته؟؟؟
*نیکهآ*
🎩 @Social_Twitter
مامان من برام الگوی محبت مادرانه بدون ایجاد وابستگی و عذاب وجدانه.
طی این همه سالی که ازش دور بودم یه بار هم ندیدم بخواد حس عذاب وجدان بده.
ابراز دلتنگی میکنه، اما هر وقت خواستم تصمیمی بگیرم جمله همیشگی اش این بوده:
«هر جا فکر میکنی بهتره برات برو، تو خوشحال باشی منم خوشحالم»
*موموسیژن*
🎩 @Social_Twitter
این کسیه که توی این جامعهی پر از گرگ فرستادینش بره بیرون ماست بخره:
*میتونی ممد صدام کنی*
🎩 @Social_Twitter
این پیکه با شوخی گفت بستنیا رو بعد افطار میخورین دیگه؟ گفتم بله بله. الان که تازه ناهار خوردیم سیریم.
دیگه لبخند نزد.
*Melicat*
🎩 @Social_Twitter