پاریس در حمایت از فلسطین http://eitaa.com/joinchat/1537867798Cb4afe113b7

نیویورک در حمایت از فلسطین http://eitaa.com/joinchat/1537867798Cb4afe113b7

بروکسل در حمایت از فلسطین http://eitaa.com/joinchat/1537867798Cb4afe113b7

باز هم لندن در حمایت از فلسطین http://eitaa.com/joinchat/1537867798Cb4afe113b7

ایتالیا در حمایت از فلسطین http://eitaa.com/joinchat/1537867798Cb4afe113b7

خبری در راه است...

روضه حضرت معصومه سلام الله علیها http://eitaa.com/joinchat/1537867798Cb4afe113b7

ما رای می‌دهیم، به آبادی دیار با رایِ سبز، می‌شود اسفند نوبهار پیوند خورده با دل صندوق های رای امنیتی که هست در این خانه برقرار خشتی‌ست از بنای وطن، رای ما و من هرگز نگو که رای من آید کجا به کار بر دشمنی که داشت امید نیامدن این سیل جمعیت زده سیلی آبدار می‌خواست محومان کند این سنگ کینه توز آیینه من و تو ندارد کنون غبار من رای می‌دهم به نیابت از آن عزیز مردی که بود ترجمۀ لفظ اقتدار در قلب ما هماره همان داغ تازه است داغی که یافت از دل بغداد انتشار حالا کنار آنهمه عاشق که نیستند عکسی گرفته ایم...بماند به یادگار مسعود یوسف پور یازدهم اسفندماه ۱۴۰۲ https://eitaa.com/yosefpoor_ir

گفت و گویی میان تابوت و گهواره: می گفت با گهواره ای یک روز تابوتی از شومی اقبالش از روزگار تلخ تنهاییش وز اینکه چشمی نیست دنبالش می گفت: ما با اینکه هم سِنخیم بسیار در تقدیرمان فرق است از ما یکی همواره در شادی وآن دیگری در غصّه ها غرق است نجّارمان از ابتدا انگار میخ مرا با بغض کوبیده امّا گمانم لحظه در لحظه دورِ تو چون پروانه گردیده همواره گوش بینوای من لبریز از فریاد واویلاست امّا تو‌ پیرامونت آکنده از نغمه ی لالای مادر هاست آغوش بی اقبال من، هرگز جز پیکر بی جان نمی یابد آغوش نیکو فال تو امّا دردانه ی جانانه می یابد با خویش می گویم چرا باید احوال من دائم چنین باشد؟ خلقت اگر بر پایه ی عدل است اوضاع من کی باید این باشد؟ ناگاه، گهواره برآشفت و گفتا رها کن کفر نعمت را تسلیم فرمان قناعت کن افسار نفس پر شکایت را جای شکایت کردن از معبود راضی به روزی باش، شاکر باش در موج غم، اوج پریشانی با یاد او آسوده خاطر باش اصلاً خبر داری؟ که تقدیرت رشک زمین و آسمان بوده؟ وز آرزومندان توفیقت خورشید و ماه و کهکشان بوده؟ با اینکه عمری جز غم و غربت در سفره ی دنیا ندیدی تو آخر به لطف کیمیا چشمی تا قلّه ی عزّت رسیدی تو یک گوشه‌چشم مادر هستی از خاک تنهایی بلندت کرد عالم حقیرت شد زمانی که زهرای مرضیه پسندت کرد با دیدن تو طرح لبخندی گل کرد بر روی مه بانو بعد از نود شب درد بی تسکین گردیدی آرامشگه بانو آنشب که اشک حوریان می شُست دیواره های لاله خیزت را دیدی یتیمی بوسه باران کرد پهلوی مهمان عزیزت را؟ می دانم آن ساعت که می بردی تا قبر مخفی جسم مادر را با اینکه «صارت کالخیال» امّا سنگینی ات خم کرد حیدر را گهواره می‌گفت و فقط می سوخت تابــوت، از هـُـرم حـکایاتــش تا اینکه فریادی کشید و گفت: بس کن که جانم را زدی آتش خوبست من هم چون تو بی پروا آرام جانت را به هم ریزم؟ در عمق اقیانوس احساست با جمله ای، طوفان برانگیزم؟ کافیست تا یک لحظه در گوشت نجوا کنم لالا علی اصغر لالا عزیزم طفل بی شیرم آرام باش ای هستی مادر یادت میاید، بین آغوشت از بس که نالید از نفس افتاد یادت میاید مادری می گفت پس کو‌ عمویش، کودکم جان داد بیچاره مادر، پا به پای طفل هی رفت از هوش و به هوش آمد آخر برای طفل، جای آب دستان خونین عموش آمد آغوش تو خالی شد از یار و دار و ندارت بوی اصغر شد بعد از صد و هشتاد روز اُلفت ریحانه ات با تیر پرپر شد جانانه ات رفت و شدی تنها تنهای بی لالای بی حرکت طی شد دو ساعت با همین منوال تا اینکه شد هنگامه ی غارت بین دو نهر بی وفا، تنها آتش پی قلب کباب آمد رفتی به تاراج و غمی دیگر... بر کوه غمهای رباب آمد القصّه این تابوت و گهواره آذر به کام یکدگر کردند افروختند و روضه در روضه خاکستر خود را به سر کردند #محمدحسین_رشیدی http://eitaa.com/joinchat/1537867798Cb4afe113b7

برون شد از حد و اندازه، عصیانی که من دارم مَلَک عاجز شد از ثبت گناهانی که من دارم منم آن اهل عصیانی که ننگ اهل عصیانم که حتی ننگش آید از من، عنوانی که من دارم نه با خالق سَر و سِرّی، نه با مخلوق احسانی نمی ارزد به کُفری، سُست ایمانی که من دارم ز غفلت راه را گم کرده ام در چاه افتادم گرفته خاک از بس جلد قرآنی‌ که من دارم چنان این سینه مالامال از آمال و غفلت شد که بوی دوزخ آید از گریبانی که من دارم همانگونه که از دود است رسوا آتش پنهان کند رسوایم آخر عیب پنهانی که من دارم به شانه نظم دادم گیرم این زلف پریشان را چه سودی با چنین فکر پریشانی که من دارم؟! چنان آلوده دامانم، ثوابی گر به جا آرم ثواب آلوده میگردد ز دامانی که من دارم ولی "لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ الله" اش صدایم کرد قبولم کرد آخر ربّ رَحمانی که من دارم دو قطره اشک بر من داد اندک آبرویی باز به فریادم رسید این چشم گریانی که من دارم دو قطره اشکِ بی ارزش ز من دیدی و بخشیدی گران از من خریدی جنس ارزانی که من دارم پناه آورده ام امشب به سوی ضامن آهو بغل وا کرده بر من باز سلطانی که من دارم #عاصی_خراسانی (علی مقدم) http://eitaa.com/joinchat/1537867798Cb4afe113b7

مهمانم و آه، با خود آوردم و بس انواع گناه، با خود آوردم و بس خوبان، «دل بی غبار» آورده ولی من «سنگ سیاه» با خود آوردم و بس #محمدحسین_رشیدی #ضیافت_الهی http://eitaa.com/joinchat/1537867798Cb4afe113b7

لااقل یک دقیقه آخرش رو دریابید http://eitaa.com/joinchat/1537867798Cb4afe113b7