726.5K حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
در یکی از قرآن آیات اشاراتی وجود دارد که با پیشرفت علم، عظمت خالق را بیشتر آشکار میکند. یکی از این اشارات مربوط به وزن ابرها است، که قرآن حدود ۱۴ قرن پیش به گونهای بیان کرده که با یافتههای دقیق علمی امروز کاملاً همخوانی دارد.
🌧️ آیه مربوطه
الله میفرماید:
﴿وَيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ﴾
سوره الرعد: ۱۲
ترجمه:
و اوست که ابرهای سنگین را پدید میآورد.
تفسیر و نکات لغوی:
در این آیه، واژهی "الثِّقَال" به کار رفته که از ریشهی "ثقل" است و به معنای سنگینی و وزن زیاد میباشد. مفسران قدیم مانند ابن کثیر، طبری، و قرطبی گفتهاند:
یعنی ابرهایی که از زیادی بخار آب و رطوبت، سنگین میشوند و باران از آنها فرو میریزد.
اما در زمان نزول قرآن، بشر هیچ وسیلهای برای اندازهگیری وزن ابرها نداشت. تصور مردم آن زمان این بود که ابرها سبک و معلق هستند و وزن خاصی ندارند، چون در آسمان حرکت میکنند.
🔬 یافتههای علمی معاصر
با پیشرفت علم هواشناسی، دانشمندان توانستهاند مقدار دقیق جرم و وزن ابرها را اندازهگیری کنند. نتیجهها حیرتانگیز است:
یک ابر کومولونیمبوس (ابرهای بزرگ بارانزا) ممکن است تا ۵۰۰٬۰۰۰ تُن آب در خود داشته باشد!
حتی ابرهای متوسط نیز حاوی میلیونها تُن بخار آب هستند که در حجم عظیمی از فضا پخش شدهاند.
با وجود این وزن سنگین، ابرها بهسبب قانون تعادل نیروها در جوّ زمین، در آسمان معلق میمانند. این پدیده کاملاً با عبارت "السحاب الثقال" (ابرهای سنگین) منطبق است.
@memeplas