صرفا بعضی وقتا از اینکه حس خوشحالی کنم ناراحت میشم، نه اینکه حس کنم لیاقتشو ندارم ، فقط حس میکنم که شاید ادمای دیگه ای وجود داشته باشن که مثل من ، الان ، حداقل تو این لحظه خوشحال نیستن، و این منو یکم از خوشحالیم دور نگه میداره، و حداقل زمان هایی که دنیا بهم لبخند میزنه ارزو میکنم کسی اونموقع گریه نکرده باشه:(

و بازهم بحث دنیای ناعادلانه.

اینکه یه ادم از حس خوشحالی خودش ناراحت بشه رو میشه اسمشو گذاشت عجیب ترین حس دنیا (شایدم مزخرف ترینشون)

شاید فقط من این حسو تجربه میکنم، بهرحال امیدوارم شما تجربه اش نکنین و اصلا ثانیه ای هممون تجربه کنیم که این حس وجود نداشته باشه و همه شاد باشن

به امید فردایی عادلانه تر

تورس ، اونو تورو انتخاب کرده.

خوشبحالش

چی بگم والا

اوکی فردا روز سختیه، از بوش میتونم بفهمم