تو فضای مجازی قسمت هایی از خودمون رو که نمیخوایم میتونیم بپوشونیم و فقط بخش هایی که دوستشون داریم رو نشون میدیم

دقیقا . مثلا این دوستی که داشتم در حدی اعتماد به نفسش کم بود که حتی بدش میومد بهش نگاه کنی و حرف بزنی . مثلا اینطوری بود که میرفتیم بیرون من یه ور مینشستم اون پشت من مینشت . ولی توی فضای مجازی بدون خجالت حرف میزد

اولا که آدما تو فضای مجازی حالت چهره بقیرو نمیبینن کمتر نگران قضاوت شدن هست ترس از این موضوع ندارن

پس آدما تو فضای مجازی بیشتر خودشونن

مثلا این دوست تو رو در نظر بگیریم آره اعتماد به نفس یا بهتر بگیم جسارت اینکه بتون تماس چشمی برقرار کنه و حرف بزنه نداره

اما این به این معنی نیست که دوست تو توانایی حرف زدن رو نداره چرا اتفاقا اگر بخواد میتونه خیلیم خوب حرف بزنه و همینکه تو مجازی تونسته نشون بده یعنی تواناییشو داره

بنظرم...آدما نمیتونن تو فضای مجازی کلا یه چیز متفاوت نشون بدن از خودشون

ولی میتونن بخشی از خودشون رو که دوستش ندارن مخفی کنن

ضعف های شخصیتیشون رو نشون نمیدن🤝

سعی میکنن نسخه بهتری از خودشون باشن و سعیشون موفق تره🤝

تو به اندازه ی ماه امشب قشنگی🫵🫵🫵

دوستم داره ازدواج میکنه و من هنوز منتظر قسمت جدید داستان اسباب بازی هام