eitaa logo
در مسیر انسانیت
505 دنبال‌کننده
279 عکس
517 ویدیو
10 فایل
دی شیخ با چراغ همی‌گشت گرد شهر / کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست / گفتند یافت می‌نشود جسته‌ایم ما / گفت آنک یافت می‌نشود آنم آرزوست #ارتباط_با_خدا 🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃 #صلی_الله_علیک_یا_اباعبدالله 🍁🍃🍁🍃🍁 ارتباط با ما @Rahro93
مشاهده در ایتا
دانلود
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃 🆔 @alajal ▶️ @mensan
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃 🆔 @alajal ▶️ @mensan
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃 🆔 @alajal ▶️ @mensan
🆔 @alajal ▶️ @mensan
🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃 🆔 @alajal ▶️ @mensan
3.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
⚡️اسلام یک دین کهنه است. 🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃 🆔 @alajal ▶️ @mensan
از کانال https://eitaa.com/tebbezendegi سلامت سرای زندگی @tebbezendegi 🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃 🆔 @alajal ▶️ @mensan
#ارسالی از کانال https://eitaa.com/tebbezendegi سلامت سرای زندگی @tebbezendegi 🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃 🆔 @alajal ▶️ @mensan
🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃 اینجا یک سؤال مطرح است که اصلًا معنی «کامل» چیست‌؟ انسان کامل یعنی چه؟. در زبان عربی دو کلمه نزدیک به یکدیگر- نه عین یکدیگر- داریم و ضد این دو کلمه یک کلمه است؛ یعنی آن کلمه گاهی در ضد این به کار می‌رود و گاهی در ضد آن. در فارسی حتی خود آن دو کلمه را هم نداریم، یعنی بجای آن دو کلمه فقط یک کلمه داریم. آن دو کلمه عربی یکی «کمال» است و دیگری «تمام». گاهی در عربی «کامل» گفته می‌شود و گاهی «تام» و در مقابل هر دو، «ناقص» گفته می‌شود: این کامل است و آن ناقص؛ این تام است، تمام است و آن دیگری ناقص. در یک آیه از قرآن هر دو کلمه آمده است: الْیوْمَ اکمَلْتُ لَکمْ دینَکمْ وَ اتْمَمْتُ عَلَیکمْ نِعْمَتی‌ امروز دین شما را برایتان کامل نمودم و نعمت خود را بر شما تمام کردم. نفرمود: «اتممت علیکم دینکم» و همچنین نفرمود: «اکملت لکم نعمتی». می‌گویند اگر چنین گفته بود، از نظر دستور زبان عربی درست نبود. حال فرق این دو کلمه چیست؟ ما اگر فرق ایندو را نگوییم، نمی‌توانیم بحثمان را شروع کنیم؛ یعنی شروع بحث ما، از دانستن معنی این دو کلمه است. «تمام» برای یک شی‌ء در جایی گفته می‌شود که همه آنچه برای اصل وجود آن لازم است به وجود آمده باشد؛ یعنی اگر بعضی از آن چیزها به وجود نیامده باشد، این شی‌ء در ماهیت خودش ناقص است و می‌توان گفت که وجودش کسر برمی‌دارد: نصفش موجود است، ثلثش موجود است، دو ثلثش موجود است و از این قبیل. مثلًا ساختمان یک مسجد که بر اساس یک نقشه ساخته می‌شود احتیاج به یک تالار دارد، تالار هم احتیاج به دیوار و سقف و درب و شیشه و اجزاء دیگر دارد. وقتی همه آن چیزهایی که این ساختمان احتیاج دارد- که اگر آنها نباشد، نمی‌توان از ساختمان استفاده کرد- فراهم شد، می‌گویند: ساختمان تمام شد. برای نقطه مقابل این کلمه، کلمه «ناقص» را به کار می‌بریم. اما کمال در جایی است که یک شی‌ء بعد از آنکه «تمام» هست باز درجه بالاتری هم می‌تواند داشته باشد. اگر این کمال برای شی‌ء نباشد باز خود شی‌ء هست، ولی با داشتن این کمال یک پله بالاتر رفته است. کمال را در جهت عمودی بیان می‌کنند و تمام را در جهت افقی. وقتی شی‌ء در جهت افقی به نهایت و حد آخر خود برسد، می‌گویند تمام شد و زمانی که شی‌ء در جهت عمودی بالا رود می‌گویند کمال یافت. اگر می‌گویند: «عقل فلان کس کامل شده است» یعنی قبلًا هم عقل داشته، اما عقلش یک درجه بالاتر آمده است؛ «علم‌ فلان کس کامل شده است» یعنی قبلًا هم علم داشت و از آن استفاده می‌کرد ولی اکنون علمش یک درجه کمالی را پیموده است. پس یک انسان تمام داریم که در مقابل انسانی است که از نظر افقی ناتمام است، یعنی اصلًا نیمه انسان است، کسر انسان است، مثلًا ثلث یا دو ثلث انسان است و به هرحال انسان تمام نیست. و انسان دیگری داریم که انسان تمام هست ولی انسان تمام می‌تواند کامل باشد، کاملتر باشد و از آن هم کاملتر باشد تا به آن حد نهایی که انسانی از آن بالاتر وجود ندارد برسد که او را انسان کامل- که حد اعلای انسان است- می‌نامیم‌. 🍃صص۱۶-۱۴ 🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷 🆔 @alajal ▶️ @mensan
🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃 - عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنِی أَبُو جَعْفَرٍ الشَّامِيُّ قَالَ حَدَّثَنِی رَجُلٌ بِالشَّامِ يُقَالُ لَهُ هِلْقَامُ بْنُ أَبِی هِلْقَامٍ قَالَ أَتَيْتُ أَبَا إِبْرَاهِیمَ ع فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ عَلِّمْنِی دُعَاءً جَامِعاً لِلدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ أَوْجِزْ فَقَالَ قُلْ فِی دُبُرِ الْفَجْرِ إِلَى أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِیمِ وَ بِحَمْدِهِ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَسْأَلُهُ مِنْ فَضْلِهِ قَالَ هِلْقَامُ لَقَدْ كُنْتُ مِنْ أَسْوَإِ أَهْلِ بَيْتِی حَالًا فَمَا عَلِمْتُ حَتَّى أَتَانِی مِیرَاثٌ مِنْ قِبَلِ رَجُلٍ مَا ظَنَنْتُ أَنَّ بَيْنِی وَ بَيْنَهُ قَرَابَةً وَ إِنِّی الْيَوْمَ لَمِنْ أَيْسَرِ أَهْلِ بَيْتِی وَ مَا ذَلِكَ إِلَّا بِمَا عَلَّمَنِی مَوْلَايَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ ع‏لیه السلام ابو جعفر شامى گوید: مردى در شام که نامش هلقام بن أبى هلقام بود براى من حدیث کرد که خدمت حضرت موسى بن جعفر علیهما السلام رفتم، باو عرضکردم: فدایت شوم یک دعاى جامعى براى دنیا و آخرت بمن بیاموز که کوتاه باشد، فرمود: پس از نماز صبح تا آفتاب زدن بگو: (((سبحان اللّه العظیم و بحمده استغفر اللّه و اسئله من فضله))). هلقام گوید: من از همه فامیلم حالم بدتر بود (و در اثر خواندن این دعا) از مردى ندانسته بمن ارثى رسید که من گمان نداشتم میان من و آنمرد خویشاوندى باشد، و اکنون من از تمام فامیلم زندگانیم بهتر است، و این نیست جز بواسطه آن دعائى که آقایم حضرت موسى ابن جعفر علیهماالسلام بمن آموخت. 🍃اصول کافى جلد 4 صفحه: 330 روایة: 12 مجلسى (ره) در فرمایش حضرت که فرمود: (((پس از نماز صبح تا طلوع آفتاب بگو...))) دو احتمال مى‏دهد: یکى اینکه مقصود این باشد که این دعا در تمامى این مدت بخوان و تکرار کن، دیگر اینکه مقصود بیان وقت این دعا است که موقع گفتن آن بعد از نماز صبح است تا آفتاب زدن، سپس گوید: و احتمالى اولى روشن‏تر است. 🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷 🆔 @alajal ▶️ @mensan