سوال اول؛ احساسمون نسبت به این جنگ چیه؟

بدون احساس درست حرکتی شکل نمیگیره. اگه با ترس و انفعال به این جنگ نگاه کنیم یه گوشه میشینیم و نظاره گر میشیم

اما اگه احساس درست داشته باشیم با شور و شوق وارد میدون میشیم

حالا احساس درست چیه؟

اولا طبیعیه که نگران بشیم از اینکه الان تو جنگیم . ولی احساس درست تو این لحظه تاریخی، شوقِ!

چرا؟

چون: اولا داریم با شقی ترین موجودات عالم میجنگیم *رژیمی که۷۵ ساله که داره کودک کشی میکنه *بمباران بیمارستان ها و مدارس غزه *کشتار بیش از ۴۰ هزار فلسطینی در یه سال اخیر که ۷۰ درصدشون زن و بچه بودن *محاصره غذایی و دارویی غزه و قحطی عامدانه *شکنجه اسرای فلسطینی در زندان *تخریب خونه های فلسطینی ها و اخراج اجباری شون و... با وجود اینها ،ایا این افتخار نیست برای جنگ با رژیم صهیونیستی؟

دوما: فلسطین کلید رمز آلود ظهور و فرجه! حضرت آقا فرمودن که: «امروز همه دنیای اسلام باید قضیه فلسطین رو قضیه خودشون بدونن، این کلید رمز آلودی هست که در های فرج رو به روی امت اسلامی میگشاید» *سال هاست دعای فرج میخونیم و میدونیم حل مسئله فلسطین، مقدمه ظهوره *این مبارزه، مبارزه برای تحقق وعده خداست *ما در حال نوشتن تاریخ اخرالزمانیم

سوما: این صحنه مثل عاشوراست *همه بلا ها در یک نقطه جمع شده *ما معتقدیم که بلا فرصتی برای رشد و تعالی انسانه *مثل دفاع مقدس که رزمنده ها راه صد ساله رو یه شبه طی کردن *در چنین صحنه هایی زمین و اسمون به هم میرسن یعنی امداد های غیبی نازل میشه و معجزاتی رخ میده

چهارماً: همه آرزو های تاریخی ما در حال تحققِ! *ما سالهاست ارزوی جنگ با اسراییل رو داشتیم و حالا این فرصت پیش اومده *تو یادواره های شهدا ارزوی شهادت میکردیم الان میدون بازه *میگفتیم عامل بدبختی منطقه اسراییله و الان داریم مستقیما باهاشون میجنگیم *با نیابتی هایی مثل داعش جنگیدیم ولی الان با اصل قضیه رو به روییم

سوال دوم: تصویر واقعی این جنگ چیه؟

برای اماده شدن این جنگ بزرگ و فرصت های تاریخی باید باید نوع این جنگ رو بدونیم. این شناخته کمک میکنه تا خودمون رو برای روزای سخت اماده کنیم و فرصت های مهم و حیاتی رو از دست ندیم.