نمیدونم چطوری توضیح بدم ولی نه اونقدر ناامیدم که دست از تلاش بردارم نه اونقدر امیدوار، که بیشتر تلاش کنم.
درد تموم میشه، ما هم با درد تموم میشیم. چون آدمی که درد کشید و تحمل کرد، دیگه اون آدم سابق نیست اون منِ قدیم میمیره.
همیشه افراد ساکت را دوست داشته ام.
هیچگاه نمیفهمی که در حال رقصیدن
در رویای خود هستند یا
دارند سنگینی بار هستی را به دوش میکشند.
وصیت کردهام بعد از مرگم،
همراه من، دو فنجان چای هم دفن کنند!
شاید صحبتهای من با خدا به درازا کشید؛
بههرحال دلخوریها کم نیست...
-سیمین بهبهانی-
یک چیز دیگر هم بود که عذابم میداد و آن این که هیچ کس شبیه من نبود و من هم شبیه کسی نبودم، من تنهام و آن ها با هم.
-داستایفسکی-
[Never] give anyone the kind of certainty that no matter what they do, they’ll never lose you.
پرسیدی “سکوتت ، از فریاد در پس کدام غم است؟“
گفتم: "پرندگان غمگین، آواز نمی خوانند."