‌

من بعدِ هر گندی که توی زندگیم می‌زنم: (آخر خودمو بدبخت می‌کنم)

تا آخر روز باید بشینم ببینم دارن پسرای بهخوان رو زیر گزارشای روز پسر تگ می‌کنن؟ بیخیال مگه همین چندماه پیش روز پسر نبود چرا انقد روز دختر و پسر داریم

‌

اینه که کلی آدم دورت باشن، اما باز هم حس کنی تنهایی، یه دایره ارتباطات وسیع داشته باشی، دورت شلوغ باشه، اما باز هم حس کنی تنهایی، اینکه میگی آره فلانی دوستمه میتونم توی غم بهش تکیه کنم اما می‌بینی نیست تو تنهایی، مامانت میگه تو کلی دوست داری، اما میدونی واقعی نیستن، تو تنهایی، همین آدمایی که باهات می‌شینن می‌خندن، به وقتش چشمشون رو روی همه چی می‌بندن و باز تو تنها میشی. و غمگین‌ترین اینه: انسان ذاتا تنهاست.

من نصف زندگیم داشتم به آدما خوبی می‌کردم نصف دیگش هم داشتم تاوانِ خوبی‌هامو پس می‌دادم

بدی می‌کردم انقد تاوان نداشتم