فکر کن چقدر به وجود یه نفر وابسته باشی
که وقتی دیگه نباشه، باز هم تو اون رو میبینی، بوش رو حس میکنی، دستشو میگیری، باهاش حرف میزنی و اونم جوابتو میده
اما فقط تو اونو میبینی، به همه میگی ببینید، اینجا کنار من نشسته، همینجا بغل منه، ولی بقیه میگن تو روانی شدی، توهم زدی، و هیچکس حرفتو باور نمیکنه.
یه دیالوگ معروف هست توی کتاب/فیلمها
شخصیت میگه که: من بهت احتیاج دارم
قسمت خندهدار ماجرا اینه که اکثر مواقع واکنش شخصیت مقابل به این جمله اینه که: خب به درک
(من در حال نگاه کردن به داداشم در حالی که داره تنها بستنیِ باقی موندهی خونه رو جلوی چشمای خودم میخوره)