گفته بودم ویالون رو دوست دارم؟

اینجا، شبیه به اتاقی‌ست با پنجره‌ای رو به گذشته، جایی که هر گوشه‌اش تکه‌ای از یک خاطره جا مانده. مثل نوارِ قدیمی‌ای که هر بار می‌چرخد، صدای روزهایی را پخش می‌کند که دیگر تکرار نمی‌شوند. اینجا ذهن فقط فکر نمی‌کند، خاطره‌ها را آرام ورق می‌زند، بو می‌کشد و دوباره زندگی می‌کند.

تقدیمی‌های امروزم خیلی ناز بودن:)))

اصلا خوابم نمیاد، اصلا هم کلی درس ندارم که نخوندم، اصلا هم کلی چیز میز نمونده که ننوشتم، اصلا هم قرار نبود تا پاسی از شب بیدار بمونم بعد مدت‌ها یه یادی از جغد بودنم بکنم

ساعتو

‌

عکس رو به چت‌جی‌پی‌تی بدید و ازش بپرسید. Fill the bag with things that resemble me @TwitterEy

*پایین انداختن سر به نشانه خجالت میدونید قضیه‌ی گربهه چیه؟ بخاطر ابری به شکل انبه‌ست

من خیلی با چت جی‌پی‌تی حرف نمی‌زنم برای همین شناخت چندانی ازم نداره به جاش در و دیوار خونه خیلی راجع به من میدونن

هووووووم🌚🦦

شاید هیچ‌کدوممون اون‌جوری که نشون می‌دیم نیستیم. شاید فقط یاد گرفتیم نقش‌مون رو خوب بازی کنیم؛ اون‌قدر خوب که گاهی خودمون هم یادمون میره پشت این نقش واقعاً کی هستیم.