ِ➖آیا اطفال بی گناه هم با قوم گناهکار حضرت نوح علیه السلام غرق شدند؟ 🛑عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ صَالِحٍ الْهَرَوِيِّ عَنِ الرِّضَا ع قَالَ: قُلْتُ لَهُ لِأَيِّ عِلَّةٍ أَغْرَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الدُّنْيَا كُلَّهَا فِي زَمَنِ نُوحٍ ع وَ فِيهِمُ الْأَطْفَالُ وَ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ فَقَالَ مَا كَانَ فِيهِمُ الْأَطْفَالُ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَعْقَمَ أَصْلَابَ قَوْمِ نُوحٍ وَ أَرْحَامَ نِسَائِهِمْ أَرْبَعِينَ عَاماً فَانْقَطَعَ نَسْلُهُمْ فَغَرِقُوا وَ لَا طِفْلَ فِيهِمْ مَا كَانَ اللَّهُ تَعَالَى لِيَهْلِكَ بِعَذَابِهِ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ وَ أَمَّا الْبَاقُونَ مِنْ قَوْمِ نُوحٍ ع فَأُغْرِقُوا لِتَكْذِيبِهِمْ لِنَبِيِّ اللَّهِ نُوحٍ ع وَ سَائِرُهُمْ أُغْرِقُوا بِرِضَاهُمْ تَكْذِيبَ الْمُكَذِّبِينَ وَ مَنْ غَابَ عَنْ أَمْرٍ فَرَضِيَ بِهِ كَانَ كَمَنْ شَاهَدَهُ وَ أَتَاهُ. 🔰 عبد السّلام بن صالح هروى نقل مى‏كند كه وى گفت: محضر حضرت رضا عليه السّلام عرضه داشتم: چرا خداوند عزّ و جلّ در زمان حضرت نوح عليه السّلام تمام دنيا را در آب غرق نمود با اين كه در ميان مردم اطفال و كسانى كه بى‏گناه بودند وجود داشتند؟ حضرت فرمودند: در ميان غرق‏شدگان نه اطفال بود و نه بى‏گناه. امّا اطفال نبود زيرا حقّ عزّ و جلّ چهل سال قبل از غرق نمودن دنيا صلب مردان و رحم زنان قوم نوح را عقيم نمود لذا در هنگام غرق طفلى وجود نداشت. و امّا بى‏گناه در آنها نبود زيرا هيچ گاه قادر متعال كسى را كه گناه ندارد با عذاب خود هلاك نكرده است و افراد غرق شده دو دسته بودند: الف: آنان كه پيامبر خدا يعنى نوح عليه السّلام را تكذيب نمودند. ب: كسانى كه راضى به تكذيب دسته اوّل بودند اگر چه به ظاهر تكذيب نمى‏كردند. بدون ترديد هر دو دسته گناهكار محسوب مى‏شوند. 📚:علل الشرائع، ج‏1، ص: 30 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖به مناسبت شهادت امام صادق علیه‌السلام ‌ (فرقه اسماعیلیه) 1⃣ فرزندان تاثیرگذار امام صادق علیه‌السلام 2⃣: اسامی فرزندان امام صادق‌علیه‌السلام 3⃣: چالش‌های شیعیان بعد از شهادت‌امام صادق علیه‌السلام 4⃣: معرفی حضرت اسماعیل فرزند بزرگ امام صادق علیه‌السلام 5⃣: معرفی فرقه اسماعیله 6⃣: چرا بعضی از شیعیان گمان کردند اسماعیل امام بعد است؟ 7⃣: مرگ اسماعیل و اعلام همگانی بر مرگ وی 8⃣: پمپاژ شبهه بعد از مرگ اسماعیل 9⃣: نفی امامت جناب اسماعیل توسط امام صادق‌علیه‌السلام 0⃣1⃣: چه کسانی بر عقیده امامت اسماعیل باقی‌مانند 1⃣1⃣: مباهله میان شیعیان و اسماعیلیه 2⃣1⃣: شبیه شدن ابلیس به جناب اسماعیل ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖غربت امام صادق علیه‌السلام😭 🔺عَنْ عَنْبَسَةَ بْنِ مُصْعَبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ الله عليه السّلام یَقُولُ ؛ أَشْکُو إِلَی الله عَزَّ وَ جَلَّ وَحْدَتِی وَ تَقَلْقُلِی بَیْنَ أَهْلِ الْمَدِینَةِ حَتَّی تَقْدَمُوا وَ أَرَاکُمْ وَ آنَسَ بِکُمْ ، فَلَیْتَ هَذِهِ الطَّاغِیَةَ أَذِنَ لِی فَأَتَّخِذَ قَصْراً فِی الطَّائِفِ فَسَکَنْتُهُ وَ أَسْکَنْتُکُمْ مَعِیَ وَ أَضْمَنَ لَهُ أَنْ لَا یَجِیءَ مِنْ نَاحِیَتِنَا مَکْرُوهٌ أَبَداً.)1 🔸از عنبسة بن مصعب روایت است که إمام صادق سلام‌الله‌علیه فرمود: از تنهایی و پریشانی خود در میان مردم مدینه به خدا شکایت می‌کنم ، تا زمانی که شما [ شیعیانِ کوفه و...] می‌آیید و می‌بینمتان و به شما انس می‌گیرم. ای کاش این ظالمِ سرکش [ منصور دوانیقی ] مرا رها می‌کرد تا در طائف حصاری سنگی بنا کنم و به همراه شما در آن ساکن شوم و به او ضمانت می‌دادم که هرگز از جانب ما هیچ گزندی به او نخواهد رسید. 👇نکته‌اول👇 🔺قوله عليه السلام: حتى تقدموا أي من الكوفة و غيرها للحج فأراكم و آنس بكم.)2 🔸مرحوم مجلسی علیه‌الرحمه: قسمتی که امام علیه‌السلام فرمودند صبر می‌کنم تا شما شیعیان بیایید منظور امام علیه‌السلام شیعیان کوفه و شیعیان در مابقی بلاد هستند که برای حج سمت مکه و مدینه می آیند تا امام صادق علیه‌السلام با شیعیان دیدار کند و آراامش خاطر یابند 👇نکته‌دوم 👇 اینکه امام صادق علیه‌السلام از منصور دوانیقی علیه‌اللعنه‌و‌العذاب اینگونه شکوائیه می‌کند به این گزارش دقت کنید👇 🔺عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ الْمَنْصُورَ قَدْ كَانَ هَمَّ بِقَتْلِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع غَيْرَ مَرَّة)3 🔸مفضل‌بن‌عمر نقل می‌کند: منصور دوانیقی علیه‌اللعنه‌والعذاب بارها قصد ترور امام صادق‌علیه‌السلام را کرده بود. 👇نکته‌سوم👇 ✍شهر مدینه هیچ وقت یک شهر محب اهل‌بیت‌علیهم‌السلام‌نبوده است برای فهم بهتر این‌نکته به این حدیث امام سجاد علیه‌السلام دقت کنید👇 🔺 روى أبوعمر النهدي قال : سمعت علي بن الحسين يقول : ما بمكة والمدينة عشرون رجلا يحبنا)4 🔸 ابوعمر نهدی نقل می‌کند: خودم از حضرت علی بن حسین (علیه‌السلام) شنیدم که می‌فرمود: در تمام مکه و مدینه بیست مرد که ما را دوست بدارند وجود ندارد 📚:منابع 1:الکافی ج ۸ ص ۲۱۵ 2:مرآة العقول ج۲۶ص ۱۳۶ 3:مناقب آل أبي طالب ج 4ص238 4:شرح نهج البلاغة لابن أبى الحديد ج ٤ ص ١٠١ ✍:عیسوند ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖غربت دردناک امام صادق علیه‌السلام😭 🔺عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:«دَخَلْتُ عَلَى أَبِي الْعَبَّاسِ بِالْحِيرَةِ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ مَا تَقُولُ فِي الصِّيَامِ الْيَوْمَ فَقُلْتُ ذَاكَ إِلَى الْإِمَامِ إِنْ صُمْتَ صُمْنَا وَ إِنْ أَفْطَرْتَ أَفْطَرْنَا فَقَالَ يَا غُلَامُ عَلَيَّ بِالْمَائِدَةِ فَأَكَلْتُ مَعَهُ وَ أَنَا أَعْلَمُ وَ اللَّهِ أَنَّهُ يَوْمٌ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ فَكَانَ إِفْطَارِي يَوْماً وَ قَضَاؤُهُ أَيْسَرَ عَلَيَّ مِنْ أَنْ يُضْرَبَ عُنُقِي وَ لَا يُعْبَدَ اللَّهُ)1 🔸از امام صادق (علیه‌السلام) نقل شده‌است که فرمودند: «نزد ابوالعباس سفّاح در حیره رفتم. (به من) گفت: ای اباعبدالله! نظرت درباره روزه‌ی امروز چیست؟ گفتم: این امر به امام (پیشوای مسلمانان) مربوط است؛ اگر روزه بگیری، من هم روزه می‌گیرم، اگر افطار کنی، من هم افطار می‌کنم! (به غلامش) گفت: ای غلام! سفره را برایم پهن کن. پس من هم با او غذا خوردم، درحالی‌که ـ به خدا قسم ـ می‌دانستم که آن روز، یکی از روزهای ماه رمضان است.👈 اما این‌که روزه‌ی یک روز را بخورم و (بعداً) قضایش را به‌جا آورم، برایم آسان‌تر بود از این‌که گردنم زده‌شود و خداوند عبادت نشود.» 👇نکته 👇 فرمایش امام صادق علیه‌السلام فرمودند: 🔺فَكَانَ إِفْطَارِي يَوْماً وَ قَضَاؤُهُ أَيْسَرَ عَلَيَّ مِنْ أَنْ يُضْرَبَ عُنُقِي وَ لَا يُعْبَدَ اللَّهُ. 🔸اما این‌که روزه‌ی یک روز را بخورم و (بعداً) قضایش را به‌جا آورم، برایم آسان‌تر بود از این‌که گردنم زده‌شود و خداوند عبادت نشود اولا: الاضطرار تبیح المحظورات ثانیا; امام صادق علیه‌السلام شریان اصلی شیعه بودند که تازه به وسیله تلاش‌های امامین صادقین علیهما‌السلام دارد قدرت علمی و فرهنگی پیدا می‌کند و برای فهم بهتر ربط بین زنده ماندن امام علیه‌السلام و عبادت خداوند به روایت زیبا دقت کنید👇 🔺قالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ "سلام الله علیه": إِنَّ اللَّهَ خَلَقَنَا فَأَحْسَنَ خَلْقَنَا وَ صَوَّرَنَا فَأَحْسَنَ صُوَرَنَا وَ جَعَلَنَا عَيْنَهُ فِي عِبَادِهِ وَ لِسَانَهُ النَّاطِقَ فِي خَلْقِهِ وَ يَدَهُ الْمَبْسُوطَةَ عَلَى عِبَادِهِ بِالرَّأْفَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ وَجْهَهُ الَّذِي يُؤْتَى مِنْهُ وَ بَابَهُ الَّذِي يَدُلُّ عَلَيْهِ وَ خُزَّانَهُ فِي سَمَائِهِ وَ أَرْضِهِ بِنَا أَثْمَرَتِ الْأَشْجَارُ وَ أَيْنَعَتِ الثِّمَارُ وَ جَرَتِ الْأَنْهَارُ وَ بِنَا يَنْزِلُ غَيْثُ السَّمَاءِ وَ يَنْبُتُ عُشْبُ الْأَرْضِ وَ بِعِبَادَتِنَا عُبِدَ اللَّهُ وَ لَوْ لَا نَحْنُ مَا عُبِدَ اللَّهُ)2 🔸 امام صادق "سلام‌الله‌علیه" فرمودند: خداوند ما را آفرید، پس خلقت ما را نیکو ساخت. و ما را صورت بخشید، پس صورت‌های نیکو به ما داد. و ما را چشم خود در میان بندگانش، و زبان گویای خود در میان خلقش، و دست باز خویش در مهربانی و رحمت بر بندگانش، و روی خود که وسیله توجه به اوست، و در خویش که بر او دلالت می کند، و گنجینه داران خود در آسمان و زمینش قرار داد. 👈به سبب ما درختها میوه داده و میوه ها به ثمر رسیده و نهرها جاری گشته اند. و به سبب ما باران از آسمان می بارد و گیاه از زمین می روید. و به وسیله عبادت ما خدا پرستش می شود. و اگر ما نبودیم خدا عبادت نمی شد. 📚:منابع 1:الكافي، ج۴، ص۸۳ 2:الكافي ج‏۱ ،ص: ۱۴۴ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖ کمک‌های شبانه امام صادق علیه‌السلام 🛑 عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ قَالَ: کَانَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) إِذَا أَعْتَمَ وَ ذَهَبَ مِنَ اللَّیْلِ شَطْرُهُ أَخَذَ جِرَاباً فِیهِ خُبْزٌ وَ لَحْمٌ وَ الدَّرَاهِمُ فَحَمَلَهُ عَلَی عُنُقِهِ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِ إِلَی أَهْلِ الْحَاجَةِ مِنْ أَهْلِ الْمَدِینَةِ فَقَسَمَهُ فِیهِمْ وَ لَا یَعْرِفُونَهُ فَلَمَّا مَضَی أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فَقَدُوا ذَلِکَ فَعَلِمُوا أَنَّهُ کَانَ أَبَاعَبْدِاللَّهِ علیه السلام. 🔰 هشام‌بن‌سالم نقل می‌کند: وقتی پاسی از شب می‌گذشت، امام صادق علیه السلام کیسه‌ای از نان و گوشت و پول برمی‌داشت و بر دوش خود گذاشته و نزد مستمندان مدینه می‌برد و در میانشان تقسیم می‌کرد، ولی آنان او را نمی‌شناختند. وقتی امام صادق علیه السلام به شهادت رسید، دیگر آن صدقات شبانه را ندیدند و فهمیدند که آن مرد، امام صادق علیه‌السلام بوده است. 📚:الکافی ج7ص224 👇نکته👇 دقت کنید؛ اهالی مدینه که امام صادق علیه‌السلام شبانه به آنان کمک می‌کردند شیعه نبودند(مطالعه کنید) ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖الطاف امام صادق علیه‌السلام‌حتی شامل حال مخالفین هم می‌شد 🛑 خالِدٍ عَنْ سَعْدَانَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ خُنَيْسٍ قَالَ: خَرَجَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع فِي لَيْلَةٍ قَدْ رُشَّتْ وَ هُوَ يُرِيدُ ظُلَّةَ بَنِي سَاعِدَةَ فَاتَّبَعْتُهُ فَإِذَا هُوَ قَدْ سَقَطَ مِنْهُ شَيْ‏ءٌ فَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ رُدَّ عَلَيْنَا قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ مُعَلًّى قُلْتُ نَعَمْ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَقَالَ لِي الْتَمِسْ بِيَدِكَ فَمَا وَجَدْتَ مِنْ شَيْ‏ءٍ فَادْفَعْهُ إِلَيَّ فَإِذَا أَنَا بِخُبْزٍ مُنْتَشِرٍ كَثِيرٍ فَجَعَلْتُ أَدْفَعُ إِلَيْهِ مَا وَجَدْتُ فَإِذَا أَنَا بِجِرَابٍ أَعْجِزُ عَنْ حَمْلِهِ مِنْ خُبْزٍ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَحْمِلُهُ عَلَى رَأْسِي فَقَالَ لَا أَنَا أَوْلَى بِهِ مِنْكَ وَ لَكِنِ امْضِ مَعِي قَالَ فَأَتَيْنَا ظُلَّةَ بَنِي سَاعِدَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِقَوْمٍ نِيَامٍ فَجَعَلَ يَدُسُّ الرَّغِيفَ وَ الرَّغِيفَيْنِ حَتَّى أَتَى عَلَى آخِرِهِمْ ثُمَّ انْصَرَفْنَا فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ يَعْرِفُ هَؤُلَاءِ الْحَقَّ فَقَالَ لَوْ عَرَفُوهُ لَوَاسَيْنَاهُمْ بِالدُّقَّةِ «1» وَ الدُّقَّةُ هِيَ الْمِلْحُ 🔰معلّى بن خنيس گفت: شبى بارانى بود امام صادق عليه السّلام از خانه به‌سوى ظلّه بنى ساعده (طاقى كه فقرا بيشتر در آنجا منزل مي‌كردند) بيرون آمد و من او را دنبال كردم ناگاه متوجّه شدم كه چيزى از آن حضرت بزمين ريخت و امام ميگفت‏ «بسم اللَّه اللّهم ردّ علينا» يعنى بنام خدا استعانت ميجويم خداوندا آنچه به‌زمين ريخته به‌من باز گردان من پيش رفتم و سلام كردم، فرمود: معلّى هستى؟ عرض كردم آرى فرمود: ببين هر چه بيابى به‌من ده، من جستجو كردم گرده نانى چند در انبانى بود به‌دست آن حضرت دادم و عرض كردم: قربانت گردم اجازه دهيد من آن را بياورم فرمود نه، من سزاوارترم به‌حمل آن از تو و ليكن همراه من بيا گويد: آمديم تا بظلّه بنى ساعده، من ديدم جماعتى در آنجا خوابيده‏اند و امام عليه السّلام در زير سر هر يك يا زير رو انداز هر كدام يك گرده يا دو گرده نان مي‌گذاشت تا آخرين فرد ايشان تمام شد و ما برگشتيم در راه عرض كردم: فدايت شوم آيا اينها به‌حق عارفند (يعنى از شيعيان هستند)؟ فرمود: اگر از شيعيان بودند كه ما ناچار تعهّد نمك (يعنى خورش) ايشان را نيز مي‌كرديم 📚: الکافي: ج 7 ص244 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖روضه امام صادق برای حضرت زهرا سلام‌الله‌علیهما😭 🛑عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ جُمْهُورٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ فَضَالَةَ بْنِ أَيُّوبَ عَنِ اَلسَّكُونِيِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ أَنَا مَغْمُومٌ مَكْرُوبٌ فَقَالَ لِي يَا سَكُونِيُّ مِمَّا غَمُّكَ قُلْتُ وُلِدَتْ لِي اِبْنَةٌ فَقَالَ يَا سَكُونِيُّ عَلَى اَلْأَرْضِ ثِقْلُهَا وَ عَلَى اَللَّهِ رِزْقُهَا تَعِيشُ فِي غَيْرِ أَجَلِكَ وَ تَأْكُلُ مِنْ غَيْرِ رِزْقِكَ فَسَرَّى وَ اَللَّهِ عَنِّي فَقَالَ لِي مَا سَمَّيْتَهَا قُلْتُ فَاطِمَةَ قَالَ آهِ آهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ فَقَالَ .....أَمَّا إِذَا سَمَّيْتَهَا فَاطِمَةَ فَلاَ تَسُبَّهَا وَ لاَ تَلْعَنْهَا وَ لاَ تَضْرِبْهَا . 🔰سكونى گويد: روزى با اندوه خدمت امام صادق عليه‌السّلام شرف‌ياب شدم، فرمود: اى سكونى! چرا اندوهگين هستى‌؟ عرض كردم: دخترى برايم متولّد شده است، فرمود: اى سكونى! سنگينى دخترت بر زمين و روزى او به عهده خداوند است؛ او در غير زندگى تو زندگى مى‌كند و جز روزى تو بهره مى‌برد، سكونى گويد: به خدا سوگند! سخن حضرتش غم را از من زدود. آن‌گاه فرمود: نام او را چه گذاشته‌اى‌؟ عرض كردم: فاطمه . آن حضرت به ياد مظلوميّت حضرت زهرا عليها‌السّلام افتاد و فرمود: آه! آه. 😭 سپس دست مبارك را بر پيشانى گذاشت و فرمود:....آن‌گاه كه نام دخترت را فاطمه نهادى؛ به او دشنام نده، او را لعنت نكن و او را كتك نزن. 📚الکافي ج ۶، ص ۴۸_۴۹ ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖آتش بر خانه وحی😭 🛑عنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ: وَجَّهَ‏ أَبُو جَعْفَرٍ الْمَنْصُورُ إِلَى الْحَسَنِ بْنِ زَيْدٍ وَ هُوَ وَالِيهِ عَلَى الْحَرَمَيْنِ أَنْ أَحْرِقْ عَلَى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ دَارَهُ فَأَلْقَى النَّارَ فِي دَارِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ فَأَخَذَتِ النَّارُ فِي الْبَابِ وَ الدِّهْلِيزِ فَخَرَجَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع يَتَخَطَّى النَّارَ وَ يَمْشِي فِيهَا وَ يَقُولُ أَنَا ابْنُ أَعْرَاقِ الثَّرَى‏ أَنَا ابْنُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ ع)1 🔰مفضل بن عمر،گويد: ابو جعفر منصور(عباسى)(خليفه عباسى)به حسن بن زيد كه از طرف او والى مكه و مدينه بود پيغام داد كه خانه جعفر بن محمد را آتش بزن او هم خانه را آتش زد و امام صادق عليه السّلام بيرون شد و در ميان آن آتش افروخته،گام مى‌زد و مى‌فرمود:من فرزند بهترين رگه‌ها و ريشه هاى زمين و اركان آن، يعنى فرزند حضرت اسماعيل هستم، من پسر حضرت ابراهيم خليل اللَّه هستم. 😭 👇نکته👇 🔺 أرسل و الحسن هو ابن زيد بن الحسن بن علي بن أبي طالب، و يدل على ذمه و انحرافه عن الأئمة عليهم السلام‏) 2 🔸علامه مجلسی علیه‌الرحمه: در متن روایت نوشته بود که الحسن بن زید از طرف منصور عباسی برای اتش زدن خانه امام صادق علیه‌السلام فرستاده شده بود : 👈اسم کامل وی: حسن بن زید بن حسن بن علی بن ابی طالب است {از نسل امام حسن علیه‌السلام} که این روایت دلالت بر ذم وی و انحراف وی از عقیده ائمه علیهم السلام می‌کند. 👇اعراق الثری👇 🔺العرق الأصل و أصول الأرض الأنبياء ع و يقال فحل معرق أي عريق النسب أصيل )3 🔸مرحوم فیض کاشانی: «عرق» به معنای «اصل» است و «اصول زمین» اشاره به انبیاء (علیهم السلام) دارد. همچنین، به واژه «فحل معرق» اشاره می‌شود که به معنای «نسل‌دار» یا «عریق النسب» است، به این معنا که دارای نَسَب اصیل و ریشه‌دار است. 🔺بيان رأيت في بعض الكتب أن أعراق الثرى كناية عن إسماعيل ع و لعله إنما كنى عنه بذلك لأن أولاده انتشروا في البراري‏)4 🔸مرحوم‌علامه مجلسی: «در بعضی از کتاب‌ها آمده است که "أعراق الثرى" (ریشه‌های زمین) کنایه از اسماعیل (علیه‌السلام) است، و احتمالاً این کنایه به او به این خاطر است که فرزندان او در بیابان‌ها و مناطق مختلف پراکنده شده‌اند.» 📚:منابع 1:الكافي ج‏1، ص: 473 2: مرآة العقول ج‏6، ص: 28‌ 3: الوافي، ج‏3، ص: 790 4: بحار الأنوار ج‏47، ص: 136 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖وصیّ واقعی امام صادق علیه السلام چه کسی بود؟ 🛑داوُدُ بْنُ كَثِيرٍ الرَّقِّيُّ قَالَ- أَتَى أَعْرَابِيٌّ إِلَى أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ فَسَأَلَهُ خَبَراً فَقَالَ تُوُفِّيَ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ فَشَهِقَ شَهْقَةً وَ أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ هَلْ أَوْصَى إِلَى أَحَدٍ قَالَ نَعَمْ أَوْصَى إِلَى ابْنِهِ عَبْدِ اللَّهِ وَ مُوسَى وَ أَبِي جَعْفَرٍ الْمَنْصُورِ فَضَحِكَ أَبُو حَمْزَةَ وَ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا إِلَى الْمَهْدِيِّ وَ بَيَّنَ لَنَا عَنِ الْكَبِيرِ وَ دَلَّنَا عَلَى الصَّغِيرِ وَ أَخْفَى عَنْ أَمْرٍ عَظِيمٍ فَسُئِلَ عَنْ قَوْلِهِ فَقَالَ بَيَّنَ عُيُوبَ الْكَبِيرِ وَ دَلَّ عَلَى الصَّغِيرِ لِإِضَافَتِهِ إِيَّاهُ وَ كَتَمَ الْوَصِيَّةَ لِلْمَنْصُورِ لِأَنَّهُ لَوْ سَأَلَ الْمَنْصُورُ عَنِ الْوَصِيِّ لَقِيلَ أَنْتَ. 🔰داود بن كثير رقى گفت: مرد عربى پيش ابو حمزه ثمالى آمده، ابوحمزه از ویچيزى پرسيد-مرد اعرابی گفت حضرت صادق از دنيا رفت. ابوحمزه ناله‌اى زده بيهوش شد. وقتى بهوش آمد پرسيد كسى را وصى قرار داده گفت بلى و پسر خود عبد اللّٰه و موسى و منصور دوانيقى را وصى خود قرار داده ابو حمزه لبخندى زده گفت الحمد للّٰه كه ما را هدايت نمود و ما را به بزرگتر آشنا كرد و كوچكتر را معرفى نمود و مطلب بزرگى را پنهان داشت. توضيح خواستند از اين جملات مبهمش گفت عيب‌هاى پسر بزرگتر را نمود و ما را راهنمائى به فرزند كوچكتر موسى بن جعفر نمود و وصى واقعى را از منصور پنهان كرد اگر او بگويد وصى جعفر بن محمّد كيست بگويند خودت. 📚: مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب)، ج‏4، ص: 320 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖وصی امام صادق علیه السلام چه کسی بود؟ 🛑روَی أَبُو أَیُّوبَ الْخُوزِیُّ قَالَ: بَعَثَ إِلَیَّ أَبُو جَعْفَرٍ الْمَنْصُورُ فِی جَوْفِ اللَّیْلِ فَدَخَلْتُ عَلَیْهِ وَ هُوَ جَالِسٌ عَلَی کُرْسِیٍّ وَ بَیْنَ یَدَیْهِ شَمْعَةٌ وَ فِی یَدِهِ کِتَابٌ فَلَمَّا سَلَّمْتُ عَلَیْهِ رَمَی الْکِتَابَ إِلَیَّ وَ هُوَ یَبْکِی وَ قَالَ هَذَا کِتَابُ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَیْمَانَ یُخْبِرُنَا أَنَّ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ قَدْ مَاتَ فَ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ ثَلَاثاً وَ أَیْنَ مِثْلُ جَعْفَرٍ- ثُمَّ قَالَ لِی اکْتُبْ فَکَتَبْتُ صَدْرَ الْکِتَابِ ثُمَّ قَالَ اکْتُبْ إِنْ کَانَ أَوْصَی إِلَی رَجُلٍ بِعَیْنِهِ فَقَدِّمْهُ وَ اضْرِبْ عُنُقَهُ قَالَ فَرَجَعَ الْجَوَابُ إِلَیْهِ أَنَّهُ قَدْ أَوْصَی إِلَی خَمْسَةٍ أَحَدُهُمْ أَبُو جَعْفَرٍ الْمَنْصُورُ وَ مُحَمَّدُ بْنُ سُلَیْمَانَ وَ عَبْدُ اللَّهِ وَ مُوسَی ابْنَیْ جَعْفَرٍ وَ حَمِیدَةَ فَقَالَ الْمَنْصُورُ لَیْسَ إِلَی قَتْلِ هَؤُلَاءِ سَبِیلٌ.) 1 🔰 ابو ایوب خوزی گفت: منصور دوانیقی نیمه شب به دنبال من فرستاد، وقتی رفتم روی تخت نشسته بود، شمعی در مقابلش می‌سوخت و در دست نامه ای داشت، تا سلام کردم نامه را پیش من انداخت و شروع به گریه کرد. گفت این نامه محمّد بن سلیمان است که نوشته جعفر بن محمّد از دنیا رفته است «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ» سه مرتبه این عبارت را گفت کجا می‌توان کسی چون جعفر بن محمّد پیدا کرد. سپس به من گفت بنویس. اول نامه را نوشتم، گفت بنویس اگر شخص معینی را وصی خود قرار داده گردنش را بزن. جواب آمد که پنج نفر را وصی خود قرار داده است، یکی از آن‌ها خود منصور ابو جعفر است، محمد بن سلیمان، عبد اللَّه و موسی دو پسرش و حمیده. منصور گفت نمی توان این‌ها را کشت. 👇شرح روایت👇 🛑وجه التقية في تشريك هؤلاء ظاهر و مع ذلك أوضح الأمر إذ معلوم أن ذكر منصور بن سليمان للتقية، و معلوم أيضا أن حميدة لم تكن قابلة للإمامة فبقي الأمر مترددا بين الوالدين، و لو كان الأكبر قابلا للإمامة لم يضم إليه الأصغر فبين عليه السلام بذلك أنه غير قابل لذلك، فتعين موسى عليه السلام.)2 🔰 علامه مجلسی رحمه الله علیه: وجه تقیه در حدیث مشهود است با وجود تقیه امر{امامت} واضح است چون معلوم است که نام بردن منصور دوانیقی برای تقیه است{ چون انسان فاجر صلاحیت امام شدن را ندارد و همچنین حمیده{ همسر امام صادق علیه السلام} زیرا نِسوان قابلیت امام شدن را ندارند.پس امامت مردد میشود بین دو فرزند امام صادق علیه السلام یعنی عبدالله و موسی و اگر فرزند بزرگتر { عبدالله} لیاقت امامت را داشت هیچ وقت فرزند کوچکتر { امام کاظم علیه السلام} را در وصیت نام نمیبرد لذا امام صادق علیه السلام امر را واضح بیان کرده است و در بین وصی ها فقط امام موسی کاظم علیه السلام قابلیت امام شدن برای جامعه را دارد . 📚: منابع 1:الکافی ،ج ۱ ،ص ۳۱۰ 2: مرآة العقول ج‏3، ص: 338 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖فضای خفقان شدید بعد از شهادت امام صادق علیه السلام قسمت اول 🛑عنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ قَالَ: كُنَّا بِالْمَدِينَةِ بَعْدَ وَفَاةِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَا وَ صَاحِبُ اَلطَّاقِ وَ اَلنَّاسُ مُجْتَمِعُونَ عَلَى عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ أَنَّهُ صَاحِبُ اَلْأَمْرِ بَعْدَ أَبِيهِ فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ أَنَا وَ صَاحِبُ اَلطَّاقِ وَ اَلنَّاسُ عِنْدَهُ وَ ذَلِكَ أَنَّهُمْ رَوَوْا عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ اَلْأَمْرَ فِي اَلْكَبِيرِ مَا لَمْ تَكُنْ بِهِ عَاهَةٌ فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ نَسْأَلُهُ عَمَّا كُنَّا نَسْأَلُ عَنْهُ أَبَاهُ فَسَأَلْنَاهُ عَنِ اَلزَّكَاةِ فِي كَمْ تَجِبُ فَقَالَ فِي مِائَتَيْنِ خَمْسَةٌ فَقُلْنَا فَفِي مِائَةٍ فَقَالَ دِرْهَمَانِ وَ نِصْفٌ فَقُلْنَا وَ اَللَّهِ مَا تَقُولُ اَلْمُرْجِئَةُ هَذَا قَالَ فَرَفَعَ يَدَهُ إِلَى اَلسَّمَاءِ فَقَالَ وَ اَللَّهِ مَا أَدْرِي مَا تَقُولُ اَلْمُرْجِئَةُ قَالَ فَخَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِ ضُلاَّلاً لاَ نَدْرِي إِلَى أَيْنَ نَتَوَجَّهُ أَنَا وَ أَبُو جَعْفَرٍ اَلْأَحْوَلُ فَقَعَدْنَا فِي بَعْضِ أَزِقَّةِ اَلْمَدِينَةِ بَاكِينَ حَيَارَى لاَ نَدْرِي إِلَى أَيْنَ نَتَوَجَّهُ وَ لاَ مَنْ نَقْصِدُ وَ نَقُولُ إِلَى اَلْمُرْجِئَةِ إِلَى اَلْقَدَرِيَّةِ إِلَى اَلزَّيْدِيَّةِ إِلَى اَلْمُعْتَزِلَةِ إِلَى اَلْخَوَارِجِ 🔰هشام بن سالم گويد: پس از وفات امام صادق عليه السّلام من و مؤمن الطاق در مدينه بوديم،مردم همه دور عبد اللّه بن جعفر(عبد اللّه افطح)گرد آمده بودند و اتفاق داشتند كه بعد از پدرش او امام است،من و صاحب الطاق هم نزد او رفتيم و مردم هم نزد او بودند و اين توجه به او براى اين بود كه از امام صادق عليه السّلام روايت داشتند كه:امر امامت در پسر بزرگ است به شرط‍‌ اين كه عيبى نداشته باشد،ما نزد او رفتيم و از او پرسشهائى كرديم كه از پدرش امام صادق عليه السّلام پرسش مى‌كرديم،از او پرسيديم زكات در چند درهم واجب است‌؟ گفت:در ۲۰۰ درهم ۵ درهم است، گفتم:درصد درهم چطور؟ گفت:۲ درهم و نيم، گفتم:به خدا،مرجئه(سنّى‌هاى لا أبالى)هم اين حرف را نمى‌گويند، گويد:دست به آسمان برداشت و گفت:به خدا من نمى‌دانم كه مرجئه چه مى‌گويند؟ (هشام بن سالم)گويد: ما از نزد او گمراه و سرگردان بيرون آمديم و نمى‌دانستيم به كجا رويم من بودم و ابو جعفر احول در يكى از كوچه‌هاى مدينه،گريان و سرگردان نشستيم و نمى‌دانستيم به كجا رو كنيم و به سوى چه كسى برويم و مى‌گفتيم،به سوى مرجئه،به سوى زيديه،به سوى معتزله،به سوى خوارج 📚:الکافي ج ۱، ص ۳۵۱ ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🛑..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‏ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔰از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِاللَّهِ» علیه‌السلام این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi