هر آدمی زندگیش توی یه بیت شعر خلاصه میشه و من شک ندارم که بیتِ زندگیِ من همینه: "دیدم که برنداشت کسی نعشم از زمین خود نعشِ خود به شانـه گرفتم گریستم".

دونت وُری دییِر یو ویل گِت بِدِر.

همین. دقیقاً همین.

افسردگی بعد از تموم شدن کتاب مورد علاقم گرفتم.

https://daigo.ir/secret/1145359601 کتاب معرفی کنین برام.

جدیدن به یه آدمی دارم اهمیت میدم که خدا می‌دونه اصن منو یادش هست یا نه.

با منی که خواب دیدم مهراد هیدن تو میدون شهداعه و داره پیاده می‌ره حرم امام رضا ع از سلامت روان حرف نزن عزیزم.

بیا بهم بگو که چند بار فکر کردی دیگه تهِشه و دیگه نمی‌کِشی و شبِ آخرته ولی باز صبح پا شدی و رفتی یه چایی دم کردی و بعد از خوردنش زدی از خونه بیرون و یادت رفت که کلا دیشب چه اتفاقی افتاده بود؟

اگه تو هم مثل من این موسسات کنکور و که همش زنگ میزنن بیا پیش ما رو بلاک کردی سلام.

این چی بود من دیدمممم

پناه میبرم به خدا از شباهت کیسان دیباج و مهراد هیدن.

مرا ببخش بابت تمام اوقاتی که تو را در خیالم بدون اجازه به آغوش کشیدم.