شاید برای تو چیز مهمی نبود، اما قلبِ من بود.

من زنی را می‌شناسم که در ماه زندگی می‌کند. شب‌ها پتویش را بر می‌دارد و روی یک چاله از چاله‌های ماه می‌خوابد. صبح‌ها می‌نشیند در چاله های دیگر و کتاب می‌خواند. زنی را می‌شناسم که با اشک هایش بعضی از چاله‌های ماه را پر کرده و با خنده هایش کل فضای ماه را. من زنی را می‌شناسم که از چشمانش می‌توان تنهاییش را فهمید و هزاران هزار غزل از غمِ درونِ چشم‌هایش بیرون کشید، زنی که یکبار قلبش را کسی به تسخیر در آورد و تمام زندگیش را ذره ذره آب کرد، زنی که عاشق شد... و دیوانه‌‌...

چرخیدنِ من دورِ تو، گردابِ خودم شد.

برایِ گذروندنِ غروب جمعه‌ت؛

- وای بر من -

Chandler's not here ❤️‍🩹.

صد نامه فرستادم، صد راه نشان دادم یا راه نمی‌دانی یا نامه نمی‌خوانی!

زندونِ تن و رها کن ای پرنده پر بگیر.