من پذیرفتهام که گاهی ما برای بعضی آدمها پناهگاهی هستیم، تا وقتی که خانهای امن پیدا کنند و بروند.
اگه یه روز غم مهمونت شد، بذار مهمون ناخوندهت بمونه. نذار آرومآروم، جای تو صاحبِ خونهت بشه.
اگر کسی را بشکنی و هنوز هم برایت بهترینها را آرزو کند، تو بزرگترین داشتهات را از دست دادهای.
بیشتر مردم از تنهایی میترسن، ولی ترس اصلی اینه که وقتتو پای یکی بذاری که ارزششو نداشته باشه.
مهم نیست چقدر ادعای بی احساس بودن یا قوی بودن کنم، به هر حال سر اون قضیه اشکم دم مَشکمه.
هیچکس نمیداند چقدر جنگیدم تا در جهانی که پر از رنج بود، روحم زیبا بماند.
بخشیدن برای کسی است که هنوز ارزشمند است؛ من تو را نبخشیدم، من تو را دور انداختم.