آدمی نیستم که قهر کنم ولی اگه منو به بقیه ترجیح دادی یجوریی فراموشت میکنم که انگار اصلا وجود نداری.
برام فرقی نمیکنه دلیلت چیه مهم اینه کهمیدونستی چی اذیتم میکنه و تو دقیقا همون رو انجامش دادی.
داستانو از اول تعریف کنید نه از جایی که تحملم تموم شد و شبیه خودتون شدم.
اینجوریه که همه دنبال یه فرد مناسبن ولی هیچکس سعی نمیکنه یه فرد مناسب باشه.
هیچکس نقش قربانی رو بهتر از همون ادمی که نابودت کرده بازی نمیکنه.
بد ذات تر از کسی که مقصره اما بلده تورو مقصر جلوه بده وجود نداره.