✍آدمها یادشون میره چی گفتی،اما یادشون میمونه چه حسی در اونها ایجاد کردی... https://eitaa.com/moasser_R

✍ممکنه در جنگ دشمن بتونه منو بکشه ولی اینجا،وطن؛ خونه ای منِ و به فرزندم میرسه نه به دشمن... https://eitaa.com/moasser_R

✍یکی از والدین مینابی میگفت به مردم ایران بگید که ما مردم میناب به تنهایی از پس این داغ بر نمی آییم به ما سر سلامتی بِدن... https://eitaa.com/moasser_R

👇این متن فوق العاده است👇

✍من خیلی در رنج و عذاب هستم، چون تاب آوریم در برابر مشکلات کاری و زندگی، ناملایمات کمه. مثلا همسایه ماشینش رو جلوی پارکینگ ما پارک میکنه، چون قبلا چندین بار بهش گفتم و رعایت نمیکنه، این به شدت منو بهم میریزه 💌 جواب سلام و درود بیکران ریشه اصلی مشکل شما در تاب‌آوری پایین، الگوهای فکری ناسازگار (مثل فاجعه‌سازی و انتظارات مطلق‌گرایانه) است که از تجربیات کودکی، تربیت خانوادگی یا فشارهای انباشته زندگی مجردی ناشی می‌شود؛ مثلاً وقتی همسایه پارکینگ را اشغال می‌کند، ذهنتان آن را "فاجعه دائمی" می‌بیند نه "مشکل موقتی"، چون باورهای عمیق "دنیا باید عادلانه باشد" فعال می‌شود. این الگوها با هورمون‌های استرس (کورتیزول بالا) ترکیب شده و واکنش‌های پرخاشگرانه یا افسردگی ایجاد می‌کند، همان‌طور که در روابط کاری، خانوادگی و روزانه‌تان ظاهر می‌شود. برای افزایش تاب‌آوری، ابتدا افکار را شناسایی و بازسازی کنید: هر روز در دفترچه‌ای، موقعیت‌های آزاردهنده (مثل حقوق کارفرما) را بنویسید، فکر فعلی ("زندگی‌ام سیاه شد") را با واقع‌بینانه ("این چالش است، قبلاً هم حل کردم") جایگزین کنید؛ این تکنیک ریشه فکری را هدف می‌گیرد و مطالعات نشان می‌دهد در ۴ هفته، شدت واکنش‌ها را ۴۰% کاهش می‌دهد. راهکارهای رفتاری بعدی شامل آرام‌سازی فوری (تنفس ۴-۷-۸: ۴ ثانیه دم، ۷ نگه‌داشتن، ۸ بازدم، ۵ بار) برای لحظه بحران، و ساخت مرزهای عملی مثل مذاکره آرام با کارفرما یا نامه به مدیر ساختمان برای همسایه است؛ همزمان، عادت‌های بلندمدت بسازید: ۲۰ دقیقه پیاده‌روی روزانه، شکرگزاری شبانه (۳ نکته مثبت) و شبکه حمایتی (صحبت با دوست یا گروه آنلاین). ✨ شما قادر به تغییر هستید،فقط کافیست قدم اول را بردارید. #مدیریت_افکار_منفی https://eitaa.com/moasser_R

🌸شکر که بر هم زنندگانِ آرامشِ ایران جانم ،با سدِّ محکمِ اراده ی مردم روبرو شدند. #امید https://eitaa.com/moasser_R

#یادداشت| روتین جنگ و زیست مقاومتی ✍ وحید یامین پور جنگ به روز ۲۵ اُم رسیده. باید زندگی در متن جنگ را از حالت اضطراری به روتین(روال و رویه) برگردانیم. جنگ چیز خوبی نیست ولی ما آنرا به زیست با رنگ "مقاومت" بدل می‌کنیم. برای "روتین جنگ" برنامه‌ریزی کنیم، طوری که انگار قرار است ماه‌ها در آن باقی بمانیم حتی اگر چند روز دیگر به‌پایان برسد. فرق ما با سبُک‌مغزها که عمو ترامپ‌شان را به تجاوز به خود دعوت کردند همین است. ما ناخواسته در متن جنگ افتادیم ولی با تبدیل کردن آن به مقاومت با آن خو می‌گیریم و از آن نمی‌ترسیم. ترس و اضطرابش برای همان سبک‌مغزهاست. همان‌ها که برای شروع جنگ بر پشت بام خانه‌ها رقصیدند و چند دقیقه بعد با اضطراب مضحکی رفتند توی صف پمپ بنزین. مطالعه‌ی روتین، ورزش روتین، خرید روتین، مسجد و هیئت روتین، تفریح و دیدوبازدید روتین را بیاوریم در متن "روتین جنگ". به اضافه‌ی یک روتین نشاط‌انگیز که حضور در اجتماعات شبانه است. در روتین جنگ هوشیار می‌خوابیم، بهینه مصرف می‌کنیم، صمیمی‌تر و تنگ‌تر می‌نشینیم... ما زیست مقاومتی را تمرین می‌کنیم تا ناگهان در قلبمان احساس خستگی و توقع پایان مقاومت پدیدار نشود. "روتین جنگ" دشمن را و سبک‌مغزهای جنگ‌طلب داخلی را خسته می‌کند، اما ما را بانشاط نگه می‌دارد. حالا که قرار است این جنگ، "آخرین نبرد" باشد پس تا هر وقت که میخواهد ادامه داشته باشد. 🇮🇷https://eitaa.com/moasser_R

عجب متن خوبی 👆

✍یه استادی میگفت میخای رنج نکشی کودک باش... اما چه گذشت بر کودکان میناب. https://eitaa.com/moasser_R