♦️در گذشته، پیرمردی بود که از راه کفاشی گذر عمر می کرد ... او همیشه شادمانه آواز می خواند، کفش وصله می زد و هر شب با عشق و امید نزد خانواده خویش باز می گشت. و امّا در نزدیکی بساط کفاش، حجره تاجری ثروتمند و بدعنق بود؛ تاجر تنبل و پولدار که بیشتر اوقات در دکان خویش چرت می زد و شاگردانش برایش کار می کردند، کم کم از آوازه خوانی های کفاش خسته و کلافه شد ... یک روز از کفاش پرسید درآمد تو چقدر است؟ کفاش گفت روزی سه درهم تاجر یک کیسه زر به سمت کفاش انداخت و گفت: بیا این از درآمد همه ی عمر کار کردنت هم بیشتر است! برو خانه و راحت زندگی کن و بگذار من هم کمی چرت بزنم؛ آواز خواندنت مرا کلافه کرده ... کفاش شکه شده بود، سر در گم و حیران کیسه را برداشت و دوان دوان نزد همسرش رفت. آن دو تا روز ها متحیر بودند که با آن پول چه کنند ...! از ترس دزد شبها خواب نداشتند، از فکر اینکه مبادا آن پول را از دست بدهند آرامش نداشتند، خلاصه تمام فکر و ذکرشان شده بود مواظبت از آن کیسه ی زر ... تا اینکه پس از مدتی کفاش کیسه ی زر را برداشت و به نزد تاجر رفت ، کیسه ی زر را به تاجر داد و گفت : بیا ! سکه هایت را بگیر و آرامشم را پس بده

✨﷽✨ ✨ #پندانـــــــهـــ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺧﺎﮐﯽ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﻮﯼ ﻧﺎﺏ ﺁﺩﻣﯿﺰﺍﺩ ﺑﺪﻫﯿﻢ ﺻﻮﺭﺕ ﺯﯾﺒﺎ ﺭﻭﺯﯼ ﭘﯿﺮ ﭘﻮﺳﺖ ﺧﻮﺏ ﺭﻭﺯﯼ ﭼﺮﻭﮎ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﺧﻮﺏ ﺭﻭﺯﯼ ﺧﻤﯿﺪﻩ ﻣﻮﯼ ﺯﯾﺒﺎ ﺭﻭﺯﯼ ﺳﻔﯿﺪﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﺗﻨﻬﺎقلب ﺯﯾﺒﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺯﯾﺒﺎ خواهد ماند

📗داستان پندآموز ▪️در بنی اسرائیل عابدی بود که سالها حق تعالی را عبادت می کرد . روزی دعا کرد که : خدایا می خواهم حال خودم را نزد تو بدانم ، کدامین عمل هایم را پسندیدی، تا همیشه آن عمل را انجام دهم،واِلاّ پیش از مرگم توبه کنم ؟! ▫️حضرت حق تعالی ، ملکی را نزد آن عابد فرستاد و فرمود : تو پیش خدا هیچ عمل خیری نداری! گفت : خدایا، پس عبادتهای من چه شد؟! ملک فرمود : هر وقت عمل خیری انجام میدادی به مردم خبر میدادی ، و می خواستی مردم به تو بگویند چه آدم خوبی هستی و به نیکی از تو یاد کنند... خُب،پاداشت را گرفتی!آیا برای عملت راضی شدی؟ ▪️این حرف برای عابد خیلی گران آمد و محزون و ناراحت شد ، و صدایش به ناله بلند گردید . ملک بار دیگر آمد و فرمود : حق تعالی می فرماید : الحال خود را از من بخر ، و هر روز به تعداد رگهای بدنت صدقه بده . عابد گفت:خدایا چطوری؟!من که چیزی ندارم.. فرمود : هر روز سیصد و شصت مرتبه، به تعداد رگهای بدنت بگو : ▫️سُبْحانَ اللّهِ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ وَ لااِلهَ اِلا اللّهُ وَ اللّهُ اَکْبَر وَ لاحَوْلَ وَ لاقُوَهَ اِلاّ بِااللّهِ

❌ بلاگر معاند(موری خداناباور) میگه قرآن سوتی خنده داری داره و اونم اینه که گفته دریای شیرین.مگه آب دریا شور نبود؟!! جوابش را ببینید

چرا تا سفیانی نیاید امام زمان علیه السلام ظهور نمی فرمایند؟ اینکه می گویند تا سفیانی نیاید امام زمان علیه السلام ظهور نمی فرمایند به دلیل این است که اهل ظلم و فساد کاملا در عالم معرفی شوند! در خباثت معاویه و یزید تفاوتی نیست؛ اما معاویه ظاهر را رعایت می کرد. بسیاری هم فکر می کردند که او برای عزت اسلام کار و خدمت می کند. اما یزید بی باک بود و به حرفهای پشت سرش هم کار نداشت. میمون باز بود. شرب خمر علنی می کرد. این باعث شد خیلی ها بیدار شوند. سفیانی از یزید واضح تر کار می کند؛ یعنی فساد و خباثتش روشن تر است. این باعث می شود مردم عالم خباثت اهل ظلم را بهتر بفهمند و تشنه امام زمانشان شوند. آیت الله حائری شیرازی

🔴 یاری‌های ویژهٔ الهی امام مهدی علیه السلام ۱- همراهی روح ﷲ (امر پروردگار) ۲- مؤید به روح القدس (موجود ماورایی مقدس) ۳- قوهٔ ملکوتیه (نیروی فرازمینی) ۴- ترجمهٔ وحی (دانش ظاهر و باطن تمام کتب آسمانی گذشته) ۵- نور العلم (دانش دیدن حقیقت اشیاء و موجودات) ۶- دلائل روشن و محکم ۷- تصرّفات تکوینی امام در هستی ۸- در اختیار داشتن انواع معجزات حجّت‌های الهی ۹- برخورداری از اسم اعظم الهی ۱٠- جنود غیر مرئیه (لشکریانی که نامرئی هستند) ۱۱- ملائکه مقرّب (جبرئیل، میکائیل و اسرافیل) ۱۲- فرشتگان پیروز (فرشتگان جنگ بدر به تعداد: سیصد و سیزده ملک) فرشتگان در جنگ احزاب؛ فرشتگان يارى‌دهندۀ حضرت لوط) سیزده هزار و سیصد و سیزده ملک که با حضرت نوح در کشتی بودند و آنهایی که با حضرت ابراهیم بودند، آن زمانی که او را به آتش انداختند و آن ملائکه‌ای که با حضرت موسی بودند، زمانی که دریا شکاف خورد؛ و نُه هزار و سیصد و سیزده فرشته که همراه حضرت عیسی بودند، زمانی که خداوند او را به آسمان برد و چهار هزار ملائکه با عمّامه‌های زرد که اینها با پیامبر صلی ﷲ علیه و آله بودند. ملائکه مسوّمين (پنج هزار فرشته نشان‌دار)؛ ملائکه مردفين (یک هزار فرشته)؛ ملائکه منزلين (سه هزار فرشته)؛ و ملائکه کروبین؛ چهار هزار ملک دندان سائیده‌ی حاضر در کربلا به فرماندهی ملک منصور؛ چهل و شش هزار فرشتهٔ جنگجو ۱۳- جنّیان:(شش هزار جنّ) ۱۴- اهالی شهر جابلقا و جابرسا و مخلوقات منتظِر در عوالم دیگر که به محض قیام به سپاه حضرت ملحق خواهند شد. ۱۵- ۳۱۳ فرمانده جنگی + ده هزار نفر از شیعیان مخلص ۱۶- رعب (افكندن ترس شدید در دل دشمنان) ۱۷- تسخير نيروهاى طبيعت همانند: بادها، طوفان‌ها، ابرها، کوه‌ها و صخره‌ و... ۱۸- ناگهانی بودن زمان قیام و غافلگیر شدن دشمنان ۱۹- سلاح ها: ذوالفقار؛ شمشیرهای آسمانی ۳۱۳ نفر؛ سلاح های نوری؛ سلاح های زیر زمینی؛ تجهیزات فوق پیشرفته بشری؛ تابوت و عصای حضرت موسی؛ پیراهن ضدِ آتش حضرت ابراهیم؛ انگشتر خاتم حضرت سليمان، پرچم رسول خدا صلی ﷲ علیه و آله که به محض باز شدن توسط ولی معصوم، ملائکه نصر فرود می‌آیند، مرکب های آسمانی و...

🔴 امام مهدی با سپاه بی‌نظیر و قدرتمندی قیام می‌فرمایند 🌕 امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: ... در آن هنگام (زمان قیام حضرت قائم علیه السلام)، خداوند با چنان سپاهی که هرگز دیده نشده، او را یاری می‌دهد؛ و اگر چه مشرکان را ناخوش آید، دین پیامبرش صلی ﷲ علیه و آله را بر تمامی دین‌ها چیره می‌گرداند. فِي حَدِيثٍ عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ... وَ عِنْدَ ذَلِكَ يُؤَيِّدُهُ اَللَّهُ بِجُنُودٍ لَمْ يَرَوْهَا وَ يُظْهِرُ دِينَ نَبِيِّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَلَى يَدَيْهِ عَلَى اَلدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ اَلْمُشْرِكُونَ. 📗تفسیر البرهان، ج ۴، ص ۹۶ ✨ هیچ چیز جلودار این سپاه نیست ✨ عظمت و قدرت سپاه امام مهدی ✨ سپاه پُرهیمنهٔ امام مهدی ✨ قدرت تکبیر یاران امام مهدی ✨ معجزهٔ امام مهدی در فتح سرزمین‌ها ✨ ۴۶ هزار فرشته و ۴۶ هزار جنّ آمادهٔ جنگیدن در رکاب امام مهدی ✨ پنج هزار فرشتهٔ نشان‌دار آمادهٔ قیام در رکاب امام مهدی

🔴 امام مهدی در همان ابتدای قیام، مردم را به دو اصلِ مهمّ تولّی و تبرّی دعوت می‌نمایند 🌕 امام باقر علیه السلام فرمودند: ...سپس امام مهدی علیه السلام حرکت می‌کند... و مردم را به کتاب خدا و سنّت پیامبرش صلی ﷲ علیه و آله و ولایت مولا علی بن ابی طالب علیه السلام و برائت و بیزاری از دشمن او دعوت می‌‌کند. قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ: ...ثُمَّ يَنْطَلِقُ فَيَدْعُو اَلنَّاسَ إِلَى كِتَابِ اَللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ اَلْوَلاَيَةِ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ اَلْبَرَاءَةِ مِنْ عَدُوِّهِ. 📗تفسير العیاشی، ج ۲، ص ۵۶ 📗تفسير البرهان، ج ۲، ص ۶۸۶