ترکیه، عربستان و پاکستان امروز توافقنامه دفاعی امضا خواهندکرد/رویترز
🔴 اتحاد زیر چتر واشنگتن؛ پشت پرده پیمان دفاعی ترکیه، عربستان و پاکستان!
🔻ایران نباید و نمیتواند به ائتلافهای نیابتی و خفهگی ژئوپلیتیک خود بیتفاوت باشد
🔹انتشار اخبار پیرامون پیمان دفاعی احتمالی میان ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان، نیازمند یک نگاه واقعبینانه (رئالیستی) در شطرنج امنیتی منطقه است. ساختار سیاسی این سه کشور نشان میدهد که هیچکدام توانایی اتخاذ سیاست خارجی کاملاً مستقل از واشنگتن را ندارند.
🔸ترکیه بهعنوان عضو رسمی ناتو میزبان پایگاههای آمریکایی است، وابستگی ریاض به چتر امنیتی غرب پنهان نیست و وابستگی پاکستان به غرب نیز اظهر من الشمس است. از این رو، کارکرد پنهان این اتحاد، بیش از آنکه تقابل با قدرتهای جهانی باشد، با هدف مهار ژئوپلیتیک جمهوری اسلامی ایران طراحی شده است.
🔹این اقدام شتابزده سهکشور، واکنشی به تثبیت اقتدار منطقهای ایران پس از جنگهای اخیر است؛ جایی که تهران با مقاومت در برابر ائتلاف آمریکا، اسرائیل و ناتو، بازدارندگی خود را به رخ کشید.
🔸اگرچه دکترین دفاعی ایران همواره مبتنی بر نفی سلطه خارجی و عدم تجاوز بوده، اما زیادهخواهی برخی همسایگان زمینهساز توهمات امنیتی شده است؛ بهویژه در مورد پاکستان که به نظر میرسد اشتباهات محاسباتی گذشته و دادن نقش میانجی به اسلامآباد، در کنار اتکا به تسلیحات هستهای، این کشور را دچار خطای برآورد در وزن ژئوپلیتیکی خود کرده است.
🔹ایران امروز به یک قدرت با هژمونی جهانی تبدیل شده و نیازی به هراس از این ائتلافهای کاغذی ندارد. وقتی ایالات متحده و ناتو نتوانستند امنیت شرکای خود را در بحرانهای واقعی تضمین کنند، بیتردید ائتلافِ وابستگان نیز فاقد کارآمدی عملی خواهد بود.
🔸با این حال، واقعگرایی سیاسی حکم میکند که ایران با ابزارهای چندگانه اقتصادی، نظامی و دیپلماتیک، مانع از شکلگیری هرگونه محاصره ژئوپلیتیکی در مرزهای خود شود.
🔹نباید با سهلانگاری اجازه داد قدرتهای پیرامونی با طناب پوسیده ناتو، برای امنیت ملی ایران چالشآفرینی کنند. هوشیاری فعال در کنار اقتدار درونزا، ضامن عبور از این صفآراییهای نوظهور است.
✅ #داود_مدرسییان:
@Modaresian
🔴 دروغ بستن به رهبری، کاری بسیار زشت و ناپسند است؛ خاصه از سوی کسانی که جایگاه و پایگاه اجتماعی دارند و بسیار زشتتر، ناپسندتر و خطرناکتر است از سوی کسانی که مسئولیت ارشد دارند و جامعه را با خلافگویی، دچار اختلاف و شکاف میکنند.
✅ #داود_مدرسییان:
@Modaresian
هدایت شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی
📝 #مسطور | حکمرانی کارآمد یکی از حقوق عامّه ملّت است
🗒 گزیدهای از پیام حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای رهبر معظّم انقلاب:
احقاق حقوق ملّت، تنها در مسائل فردی خلاصه نمیشود و انواع حقوق عامّه و اجتماعی آنان، از حقّ امنیت اقتصادی و دسترسی عادلانه به فرصتها تا حقّ برخورداری عادلانه از مواهب طبیعی، محیط زیست سالم، #آزادیهای_مشروع، و حکمرانی کارآمد نیز از زمرهی مسائل مهم در جهت گسترش عدالت قلمداد میگردد.
🗓 ۷/تیر/۱۴۰۵
✍️🏼 مجموعه متنی مسطور به بازخوانی پیامها و متون حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای رهبر انقلاب اسلامی میپردازد.
💻 Rahbar.ir | 📲 @Rahbar_ir
🔴 توکل به خدا، درهای شرافتکُش را برروی ملت میبندد و بنبستها، باز میشود!
🔹امروز در تجمع مردمیِ پارک شهیدان غواص گمنام(اهواز، نبش سعدی) حضور داشتم و در ادامه ارائه کتاب "طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن" به بخش ایمان و مفهوم #توکل از دیدگاه #امام_شهید رسیدم.
🔻توکل یعنی چه؟
🔹آیا این نگاه عوامانه به توکل، که فرد هیچ تلاشی نکند و تسلیم روزمرگی شود و منتظر معجزه باشد، درست است؟
🔸از نگاه امام شهید، خیر؛ این نگاه مسئولیت را از دوش انسانها بر میدارد و به انتظار معجزه میگذارد!
🔻انسانها در بحرانها و بُنبستها و فشارهای دشمنان به چنددسته تقسیم میشوند:
۱. عدهای تسلیم دشمن میشوند.
۲. عدهای تسلیم دشمن نمیشوند ولی تسلیم جریان عادی روزمره میشوند. اگرچه ظاهراً تسلیم دشمن نمیشوند، ولی باطناً تسلیم دشمن میشوند!
۳. عدهای دست به خودکشی و انتحار میزنند: "آن جنابی که وقتی به حکومت میرسد مثلاً، از اطراف، گربهرقصانیهایِ قدرتهایِ بینالمللی او را بهستوه میآورند، هروقتی، هرروزی از یک گوشهی مملکتش، یک سروصدایی علیهش درست میکنند، وقتیکه ناچارِ ناچار میشود، وقتی ذلّه میشود، خسته میشود، بیچاره میشود، به زندگی خودش خاتمه میدهد، انتحار میکند."
۴. دسته آخر، مومنانی هستند که پای مبارزه میایستند و توکلشان بهخدا، درهای شرافتکُش را برروی آنها میبندد و هیچ بُنبستی ندارند.
"این چند صفحه را از رو بخوانید"
✅ #داود_مدرسییان:
@Modaresian
🔴 درباره پیشنهاد عضویت ایران در #پیمان_مکه
🔻خیالپردازی یا واقعگرایی؟
🔸برای ارزیابی طرح پیشنهاد عضویت ایران در پیمان مکه و با حضور عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان، اول باید ماهیت این پیمان روشن شود. آیا با یک سازوکار نمادین و تبلیغاتی روبهرو هستیم یا با یک پیمان امنیتی و دفاعی الزامآور؟ پاسخ به این سوال، اهمیت اساسی دارد؛ زیرا هر توافق منطقهای زمانی برای ایران قابل بررسی است که به افزایش امنیت ملی، تقویت همپیمانان ایران(گروههای مقاومت)، کاهش تهدیدهای آمریکا و رژیم صهیونیستی و گسترش قدرت مانور دیپلماتیک کشور کمک کند، نه اینکه به محدودسازی موقعیت ژئوپلیتیک ایران بینجامد.
🔹واقعیت این است که اعضای این پیمان، روابط امنیتی و نظامی گستردهای با آمریکا دارند. آمریکا در ترکیه پایگاه دارد و ترکیه عضو ناتو است و ناتو یک پیمان نظامی است، عربستان سعودی سالها زیر چتر امنیتی آمریکا حرکت کرده و پاکستان نیز روابط پیچیده و ریشهداری با آمریکا دارد.
🔸از سوی دیگر، ایران و این سه کشور در برخی پروندههای مهم و حساس منطقهای، از جمله مسئله مقاومت، فلسطین و اسرائیل، یمن، لبنان، امنیت خلیج فارس، پرونده هستهای ایران، حضور آمریکا در منطقه و نظم آینده غرب آسیا، نه تنها نگاه یکسانی ندارند بلکه کاملاً متضاد هم هستند. بنابراین، عضویت ایران در چنین پیمانی بدون محاسبه دقیق هزینهها و پیامدهای آن، یک خطای راهبردی است.
🔹سیاست خارجی عرصه خیالپردازی و خوشبینی سادهانگارانه نیست؛ میدان موازنه قدرت، منافع ملی و مدیریت تهدیدهاست. ایران بهجای ورود به این پیمانهای مبهم، باید بر دیپلماسی فعال منطقهای علیه حضور آمریکا در منطقه، رابطه گسترده با رقبای آمریکا، تقویت بازدارندگی داخلی، تغییر دکترین هستهای، تقویت و توسعه جبهه مقاومت و جلوگیری از هرگونه محاصره ژئوپلیتیک تمرکز کند.
🔸این پیشنهاد که در فضای رسانهای و سیاسی از سوی برخی اهالی سیاست و دانشگاه مطرح شده و در ظاهر زیبا است، اما در باطن، به دور از فهمِ دقیق امنیتی و ژئوپلیتیک منطقه و روابط بینالملل است. این پیمان در راستای خفهگی ژئوپلیتیک ایران و علیه محور مقاومت است!
✅ #داود_مدرسییان:
@Modaresian
هدایت شده از عالَم سیاست| داود مدرسییان
🔴 درباره پیشنهاد عضویت ایران در #پیمان_مکه
🔻خیالپردازی یا واقعگرایی؟
🔸برای ارزیابی طرح پیشنهاد عضویت ایران در پیمان مکه و با حضور عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان، اول باید ماهیت این پیمان روشن شود. آیا با یک سازوکار نمادین و تبلیغاتی روبهرو هستیم یا با یک پیمان امنیتی و دفاعی الزامآور؟ پاسخ به این سوال، اهمیت اساسی دارد؛ زیرا هر توافق منطقهای زمانی برای ایران قابل بررسی است که به افزایش امنیت ملی، تقویت همپیمانان ایران(گروههای مقاومت)، کاهش تهدیدهای آمریکا و رژیم صهیونیستی و گسترش قدرت مانور دیپلماتیک کشور کمک کند، نه اینکه به محدودسازی موقعیت ژئوپلیتیک ایران بینجامد.
🔹واقعیت این است که اعضای این پیمان، روابط امنیتی و نظامی گستردهای با آمریکا دارند. آمریکا در ترکیه پایگاه دارد و ترکیه عضو ناتو است و ناتو یک پیمان نظامی است، عربستان سعودی سالها زیر چتر امنیتی آمریکا حرکت کرده و پاکستان نیز روابط پیچیده و ریشهداری با آمریکا دارد.
🔸از سوی دیگر، ایران و این سه کشور در برخی پروندههای مهم و حساس منطقهای، از جمله مسئله مقاومت، فلسطین و اسرائیل، یمن، لبنان، امنیت خلیج فارس، پرونده هستهای ایران، حضور آمریکا در منطقه و نظم آینده غرب آسیا، نه تنها نگاه یکسانی ندارند بلکه کاملاً متضاد هم هستند. بنابراین، عضویت ایران در چنین پیمانی بدون محاسبه دقیق هزینهها و پیامدهای آن، یک خطای راهبردی است.
🔹سیاست خارجی عرصه خیالپردازی و خوشبینی سادهانگارانه نیست؛ میدان موازنه قدرت، منافع ملی و مدیریت تهدیدهاست. ایران بهجای ورود به این پیمانهای مبهم، باید بر دیپلماسی فعال منطقهای علیه حضور آمریکا در منطقه، رابطه گسترده با رقبای آمریکا، تقویت بازدارندگی داخلی، تغییر دکترین هستهای، تقویت و توسعه جبهه مقاومت و جلوگیری از هرگونه محاصره ژئوپلیتیک تمرکز کند.
🔸این پیشنهاد که در فضای رسانهای و سیاسی از سوی برخی اهالی سیاست و دانشگاه مطرح شده و در ظاهر زیبا است، اما در باطن، به دور از فهمِ دقیق امنیتی و ژئوپلیتیک منطقه و روابط بینالملل است. این پیمان در راستای خفهگی ژئوپلیتیک ایران و علیه محور مقاومت است!
✅ #داود_مدرسییان:
@Modaresian