خطری که وعده داده بودیم زیباکلام،‌ مصطفی ملکیان، آزاد ارمکی، سریع القلم به محض آغاز آتش بس و پایان بمباران سر از برف بیرون آورده و همه با هم در حال سست نمودن استوانه های مقاومت ملی مردم اند. دوباره جنگ شود به امن ترین نقطه می روند و سر در برف می‌کنند حال مشغول ناامن سازی مجدد ایران‌اند. اینان با نظریات شکست خورده اما با ادبیات جدید تاب آوری مردم را متزلزل می کنند و بانی خطای محاسباتی می شوند. همان روز آتش بس در یادداشتی تاکید کردم ما با دو جبهه در جنگیم: ۱. جبهه سخت غرب(یعنی دشمن خارجی) ۲. جبهه داخلی غرب یعنی غربگرایان داخلی آیا حوزه و دانشگاه مانند مردم مبعوث شده اند تا پاسخ این جناج تسلیم طلب را بدهند؟ #علیرضا_زادبر @Politicalhistory

من اگر کاره‌ای بودم میدونید چکار میکردم؟ میگفتم هر چی شما میگی درست برید هر توافقی خواستید امضا کنید اما: اگر همه تحریمها رفع نشد اگر اموال بلوکه شده آزاد نشد اگر حق ایران بر تنگه رسما اعلام نشد اگر سربازان امریکایی از منطقه خارج نشدن اگر غرامت نگرفتید اگر مجدد به ما حمله شد اگر به تعهدات عمل کردید و مجدد آمریکا زیر تعهدات خودش زد اموالتون رو مصادره میکنم و همتون هم میرید حبس ابد🙂 باور کنید همینهایی که مدعی این توافق هستن، خیلی نرم عقب میکشن و میگن نه مطمئن نیستیم. در مورد برجام و FATF هم همینو میگفتن آخرش چی شد؟ وقتی کسی برای تصمیمات غلط خودش هزینه ای پرداخت نمیکنه و از کیسه این ملت خرج میکنه و هیچ وقت پاسخگو نخواهد بود قطعا براش اهمیتی پیدا نمیکنه بشه یا نشه. مگر سکه ها رو برای برجام پس دادن؟ مگر مدال افتخار رو پس دادن؟ چی شد آخرش؟ گفتن فرانچسکو کرد حالا فرانچسکو کیه کسی نمیدونه. آخرش گفتن ببخشید ندیدم و نخونده امضا کردم و الان هم شخص ظریف استاد دانشگاه هست و پشت همه این اتفاقات حضور داره. هر وقت گفتیم‌محاکمه ظریف و روحانی چی شد؟ گفتن هیسسسس وفاق به هم‌میخوره. معاهده پاریس رو اجرا کردن و پدر تولید رو دراوردن چی شد؟ کرسنت و خسارتش به کجا رسید؟ و بسیاری خسارت دیگه... البته مزاح کردم اگر کاره ای بودم با نظام همراهی میکردم با نفوذم مردم رو تشویق میکردم به مقاومت بیشتر و مانع مذاکره با شیطان بزرگ‌میشدم و جا مینداختم که مردم فایده نداره. قبلا کردیم، نشد نکنید نمیشه. فایده نداره ✍نقل از خبرفوری

تعهدی که شروط ده گانه رهبر معظم انقلاب در آن رعایت نشود را #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم #نمی‌پذیریم

💠 نماهنگ پیراهن عزا ◾️با نوای حاج منصور

حسین جانم برای محرمت دلتنگم برای تک تک لحظات زیبای هیئت الرضایی‌ام از آن ورودی گرفته تا همان چای روضه ی آخر مجلس ارباب من عهد می‌بندم امسال هم برایتان کم نگذارم با تمام وجود برایتان نوکری خواهم کرد

#واست‌قیامت‌میکنم🖤🌿 من همان نوکر همیشگی‌ِتان هستم کمی پیر تر کمی سابقه دار تر کمی قدیمی تر کمی سینه زن تر و خیلی عاشق تر و دلداده تر از همیشه ╭┅─────────┅╮ 🆔 @heyatolreza ╰┅─────────┅╯

📍مهم ؛ توجه فرمایید📍 « دستور اربعین #زیارت_عاشورا به سبک مرحوم #علامه_طباطبایی » از روز عاشورا تا اربعین ➖➖➖➖➖ 🔹بدانید که زیارت عاشورا برای اهل سیر و سلوک ، کبریت احمر است ؛ چنان که مرحوم #حداد می‌ فرمود : « درک من از مقام توحید ، اثر زیارت عاشوراست.» . 🔺دستور العمل مرحوم علامه در انجام زیارت عاشورا به مدت یک #اربعین (چهل روز) بدین ترتیب بود که شخص در صبح روز عاشورا و در مجلس واحد (در یک بازه زمانی و بدون فاصله) ، ابتدا #نماز_زیارت_عاشورا را زیر آسمان بخواند (دو رکعت مانند نماز صبح) و سپس زیارت_عاشورا را همراه با صد لعن و صد سلام کامل به همان حال بخواند و زیارت را تمام کند. . 🔸️سپس از روز یازدهم محرم ، هر صبح نماز و زیارت عاشورا را به همان نحو تا ابتدای صد لعن بخواند و یک بار هم لعن بخواند و سپس به سراغ امور روزانه‌ اش برود و تا هنگام غروب و به تدریج نود و نه لعن و صد سلام را بگوید و تا غروب آفتاب زیارت را تمام کند. . 🍃بدین ترتیب گویی که شخص در تمام طول روز مشغول زیارت عاشورا بوده است. اگر انسان این کار را چهل روز ، یعنی تا روز اربعین ، ادامه دهد بسیار مطلوب است و اثرات بسیار عجیبی دارد. . 💫زیرا زیارت عاشورا برای برآورده شدن حاجات و رفع گرفتاری ‌ها بسیار مفید است. 📚منبع : ادب حضور ، دفتر پنجم (آداب و مراقبات ماه محرم ؛ عزاداری اباعبدالله علیه السلام) ، ص ۵۲ ، استاد فیاض77ش بخش. ┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄

حسین جانم...

رفقا امروز اصلا به فکر خودتون نباشین به خودتون نرسید به دنیا و زندگی همیشگی کم توجه باشین امروز همه ی عالم باید به فکر غربت اربابمون باشند هرجا هستین یا توی روضه باشین یا به لبهایتان زمزمه این ذکر باشه اللهم العَن قَتَلَة الحسین... هر بلایی سرمون اومد از همین چند ساعت شروع شد.... ما بی حسین شدیم و آنها مست از پیروزیِ حسین کشی

دستگاه محاسباتی دو برادر گفتگوی دو برادر، برای همیشه، فصلی مهم از تاریخ شیعه است، حسین بن علی و محمد بن حنفیه! زمان؟ یکی دو روز قبل از خروج امام از مدینه! موضوع؟ محمد، مخالف یزید بود اما حرکت امام را به کوفه صحیح نمی دانست به برادرش توصیه کرد در مکه بماند یا به یمن برود یا حتی اگر شرایطش مهیا نیست شهر به شهر، آواره شود ولی بیعت نکند و به کوفیان هم اعتماد نکند! محمد بن حنفیه اشتباه می‌کرد؟! خیر اما همه ی حقیقت را هم نمی‌دید. این شاید دقیق‌ترین توصیف اختلاف او با امام حسین(ع) باشد. معمولاً وقتی از گفت‌وگوی محمد بن حنفیه و امام حسین(ع) سخن گفته می‌شود، ماجرا به شکل یک تقابل ساده روایت می‌شود؛ یکی اهل احتیاط و دیگری اهل قیام. اما واقعیت پیچیده‌تر از این است. محمد بن حنفیه نه طرفدار یزید بود و نه مخالف مبارزه. اختلاف او با امام بر سر اصل مبارزه نبود؛ بر سر زمان و شیوه ی مبارزه بود. او تجربه ی سیاسی داشت. کوفه را می‌شناخت. مردم را آزموده بود. می‌دانست نامه نوشتن آسان‌تر از ایستادن پای نامه‌هاست. محاسبه‌اش این بود که موازنه ی قوا به سود بنی‌امیه است و ورود به یک رویارویی زودهنگام، نتیجه‌ای جز حذف حسین بن علی(ع) نخواهد داشت. از این جهت، تحلیل محمد بن حنفیه تحلیل عجیبی نبود. حتی اگر امروز هم یک تحلیلگر سیاسی در برابر چنین صحنه‌ای قرار بگیرد، احتمالاً به نتیجه‌ای مشابه می‌رسد: شبکه قدرت در اختیار حاکمیت است، بدنه ی اجتماعی هنوز به میدان نیامده است، نخبگان مرددند و هزینه اقدام بسیار بالاست. در چنین شرایطی توصیه ی طبیعی، صبر است؛ نه حرکت. اما همین‌جا محل خطای دستگاه محاسباتی محمد بن حنفیه بود. او گمان می‌کرد مسئله، تصرف قدرت است؛ در حالی که امام حسین(ع) فهمیده بود مسئله، حفظ حقیقت است. محمد بن حنفیه با منطق پیروزی می‌اندیشید و امام حسین(ع) با منطق رسالت. در دستگاه محاسباتی محمد بن حنفیه، وقتی احتمال پیروزی ناچیز است، باید زمان خرید. اما در دستگاه محاسباتی امام، گاهی زمان خریدن یعنی از دست دادن همه چیز. گاهی شرایط به نقطه‌ای می‌رسد که خودِ سکوت، نوعی شکست است و خودِ تأخیر، نوعی واگذاری میدان. یزید فقط یک حاکم فاسد نبود. او پروژه‌ای برای تغییر ماهیت خلافت اسلامی بود. بیعت حسین بن علی(ع) صرفاً یک امضای سیاسی نبود؛ مُهر تأییدی بود بر تبدیل خلافت به سلطنت. امام این را می‌دید و محمد بن حنفیه هنوز امیدوار بود بتوان با جابه‌جا کردن زمان، از هزینه‌ها کاست. تفاوت این دو نگاه را تاریخ آشکار کرد. کوفیان همان کردند که محمد بن حنفیه پیش‌بینی می‌کرد. عهد شکستند، عقب نشستند و امام را تنها گذاشتند. اما با وجود این، باز هم تحلیل نهایی تاریخ به سود امام تمام شد، نه به سود محمد بن حنفیه. چرا؟ چون محمد بن حنفیه در یک پیش‌بینی، درست عمل کرد، اما در یک فرض بنیادین اشتباه می‌کرد. او درست فهمیده بود که کوفه وفادار نیست؛ اما اشتباه می‌کرد که گمان می‌برد ارزش یک حرکت، فقط به نتیجه ی نظامی آن وابسته است. عاشورا نشان داد که گاهی یک شکست نظامی می‌تواند بزرگ‌ترین پیروزی تاریخی باشد. محمد بن حنفیه فقط قدرت را درست می‌شناخت؛ اما امام حسین(ع) تاریخ را، دین را، مردم را، آینده را، اصلاً همه چیز را! و تفاوت دستگاه محاسباتی این دو برادر، برای همیشه ی تاریخ، تفاوت یک فصل با تمام کتاب است! و این تفاوت همچنان #علی_الاصول ادامه دارد!

✔️دخترها هم خیلی بابایی اند و خیلی هم عاشق ... 🖤امان از وقتی که نه بابا باشد تا نازشان را بخرد نه عمو و برادر که به درد دل های کودکانه گوش کند ... 🖤امان از وقتی که در اسارت دلتنگ عمو باشند ... 🖤امان از وقتی که حتی روسری شان به غارت ... #رقیه #سکینه #اسارت