به عنوان کسی که چندینبار به
آدما فرصتداده میگم، ذات آدما
عوض نمیشه، اگههم عوض شد
منفعتش ایجاب کرده که برای
یه مدت عوض شه.
یه سکونی هم هست که مالِ بعداز
شنیدن یهسری از حرفاییه که نباید
میشنیدی، حس عجیبیه، بیرونش
سکوته ولی از درونت هی صدایِ
شکستن میاد ..
تویی که داري این متن رو میخونی :
اشکال نداره اگه هنوزم برای چیزایی
که فکرمیکردی بیخیالشونشدی، گریه
کنی :) .