تو مانند صداۍ بارانی .. آرام وُ لطیف .. صاف وُ بی‌ریا .. تو همانند تمامِ شعرهایی هستی .. کھ در دل تمام عاشقان این شهر سروده شده .. اما هرگز به زبان نرسیده است .. تو همانند ترس از خوشـے‌های بی‌پایانی .. همینقدر همیشگۍ .. هستی ولی ، دست نیافتنی‌ترین آروزۍ منی :))

فردا زاد روز ِ توست ای عزیزھ آرمیده در خاڪ؛ تولدت در آسمان‌ها مبارک :)

فقط اون سکانسی کھ خُسرو شکیبایی تو اون فیلمه میگه : یعنۍ همه چـے دروغ بود ؟ همه حرف‌ها، زمزمه‌ها، عشق‌ها . . ؟

من ؛ قدرِ چند سال دلتنگشم (((:

وَ پناه می‌برم به خواب ؛ از شرِ تمام دلتنگی‌ها ..

عشق همینھ که هست، بخوام نخوام نَدارمت .

من چند ساله دلتنگتم ..

دلتنگی رو هیچ جورۍ نمی‌تونی پنهونش کنی. دلتنگ کھ باشی، صدات دلتنگه، نگاهت دلتنگه، نفسات دلتنگه، حتی وقتی کہ می‌نویسی دل واژھ‌هات تنگھ :)

هیچ‌وقت هیچ‌کس بہ اندازه‌ی من دوستت نخواهد داشت، این تو وَ این تمامِ آدم‌ها ..

تو همونۍ هستی کھ آهنگم و قطع می‌کنم تا ویستات وُ گوش بدم .

_ آسمانِ شب، آرام‌بخش‌تر از این حرفاست، مگھ نه ؟ ' :)