امام باقر (ع) :بر مردم زمانی میآید که امامشان از منظر آنان غایب میشود. خوشا به حال آنانکه در آن زمان در امر [ولایت [ما اهل بیت ثابتقدم و استوار بمانند! کمترین پاداشی که به آنان میرسد، این است که خدای متعال خطابشان میکند و میفرماید: بندگان من! شما به حجت پنهان من ایمان آوردید و غیب مرا تصدیق کردید. پس بر شما مژده باد که بهترین پاداش من در انتظارتان است.»
#حدیث_روز
من یادگار کربلایم
که روز و شب
با روضههایش،
خاطرم آتش گرفت و سوخت…
⸤پَنـٰاهِهَردلِتَنهـٰاچـِرانِمـٖےآیٖۍ..؛💔!⸣
https://eitaa.com/fjboakcfgf
در سوگ شهادت حضرت امام محمد باقر (ع)، پنجمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، قلبمان آکنده از غم و اندوه است. ایشان که در دوران پر تلاطم امامت خود، میراثدار علم نبوی و حکمت علوی بودند، با دانش بیکران و سلوک اخلاقی نمونه، راهنمای امت اسلامی در تاریکی گمراهی شدند.
🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃
حضور در کربلا و مظلومیت عاشورا:
هرچند امام باقر (ع) در زمان واقعه عاشورا کودکی خردسال بودند، اما در کربلا حضور داشتند و شاهد زجرها و مصیبتهای پدر و خاندان خویش بودند. این واقعه جانگداز، زخمی عمیق بر قلب مبارکشان نهاد و خاطره تلخ آن، همواره در یادشان زنده بود. ایشان با چشمانی اشکبار، شاهد پرپر شدن عزیزانشان بودند و مظلومیت خاندان پیامبر (ص) را با تمام وجود حس کردند.
🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃
امام باقر (ع) به “باقر العلوم” یعنی شکافنده دانشها ملقب شدند. ایشان در دوران پر آشوب امامت خود، دانشگاهی از علم و معرفت را بنیان نهادند و میراث عظیم پیامبر (ص) و ائمه پیشین را به بهترین شکل به نسلهای بعد منتقل کردند. با تشکیل مجالس درس، هزاران دانشجو از محضر ایشان کسب فیض میکردند و معارف اسلامی در جامعه ترویج مییافت. ایشان با تبیین حقایق دین و پاسخ به شبهات، ستونهای دین را استوار ساختند و میراثی گرانبها از علم و معرفت را برای بشریت به ارمغان گذاشتند.
🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃
ویژگیهای اخلاقی و اوج فضیلت:
امام باقر (ع) در اوج فضیلت و کمال اخلاقی بودند. صبر، بردباری، تقوا، زهد، جود و سخاوت از ویژگیهای بارز ایشان بود. در برابر ناملایمات و آزار دشمنان، با سعه صدر و حکمت برخورد میکردند و همواره با اخلاقی کریمانه، مکارم انسانی را به نمایش میگذاشتند. ایشان با سلوک عملی خویش، الگویی بیبدیل برای پیروان خود بودند و همگان را به پیروی از راه راست هدایت میکردند.
شهادت در بستر مظلومیت:
سرانجام در سال ۱۱۴ هجری قمری، در سن ۵۷ سالگی، امام باقر (ع) توسط هشام بن عبدالملک، خلیفه اموی، با نوشاندن زهر جفا به شهادت رسیدند. ایشان در حالی که از شدت درد میسوختند، لبیک گویان به سوی معبود شتافتند و روح مطهرشان در جوار اجداد طاهرینش آرام گرفت. شهادت ایشان، ضربهای دیگر بر پیکر امت مسلمان بود و فقدان علمی و معنوی ایشان، خسارتی جبرانناپذیر به شمار میرود.