eitaa logo
هیات محبان اهل البیت (ع) کارمندان گمرک مشهد
134 دنبال‌کننده
1.9هزار عکس
3.3هزار ویدیو
17 فایل
اطلاع رسانی در مورد برنامه ها و مراسمات هیات مذهبی محبان اهل البیت(علیهم السلام) کارمندان گمرک مشهد و نشر معارف اسلامی
مشاهده در ایتا
دانلود
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
⭕️ ۱۶ تفاوت اعتراض با اغتشاش 🔰 همه ما دغدغه‌ها و مشکلاتی داریم که باید دیده شوند. اعتراض کردن یعنی ما به سرنوشت خودمان و جامعه‌مان اهمیت می‌دهیم و این بسیار ارزشمند است اما وقتی فضا به سمت اغتشاش و خشونت می‌رود، اولین قربانی، همان صدای حق‌طلبانه‌ی مردم است. در اینجا به تفاوت اعتراض و اغتشاش خواهیم پرداخت: ۱. در اعتراض فضای گفت و شنود دو طرفه است اما اغتشاش فقط یک طرفه و بدون اجازه گفتگو؛ ۲. در اعتراض شعارها منطق و گفتمان دارد اما در اغتشاش شعارها ساختارشکنانه و توهین‌آمیز؛ ۳. اعتراض مسلحانه نیست اما اغتشاش مسلحانه است؛ ۴. اعتراض به قصد اصلاح است و اغتشاش به قصد تخریب؛ ۵. در اعتراض پلیس برای مراقبت، حضور دارد تا به اغتشاش تبدیل نشود اما در اغتشاش به مقابله با پلیس می‌روند؛ ۶- اعتراض یعنی اعتراض به یک قانون و روند؛ که بعد از پیگیری‌های قانونی و به نتیجه نرسیدن خودش را به صورت اعتراض مدنی نشان می‌دهد اما اغتشاشات هیچ کدام از این مسیر را طی نمی‌کند؛ ۷- اعتراض مسالمت‌آمیز است و اغتشاش خشونت‌آمیز؛ ۸- در اعتراض هیچ آسیب به اموال مردم و بیت‌المال نمی‌رسد اما در اغتشاش یکی از اهداف تخریب اموال است؛ ۹- در اعتراض خبری از فحاشی و توهین نیست اما در اغتشاش بیشترین توهین به کشور می‌شود؛ ۱۰- اعتراض، گفتمان و هدف و ساختار دارد اما اغتشاش هیچ کدام از این‌ها را ندارد؛ ۱۱- اعتراض نماینده دارد اما اغتشاش لیدر دارد؛ ۱۲- در اعتراض از حضور یک مسئول استقبال می‌شود تا به مشکلاتشان بپردازد اما در اغتشاش اگر مسئولی حضور پیدا کند، اگر کشته نشود مورد ضرب و شتم یا توهین قرار خواهد گرفت؛ ۱۳- در اعتراض پلیس آسیب نمی‌بیند اما در اغتشاش بسیاری از حملات به پلیس صورت می‌گیرد؛ ۱۴- در اعتراض دعوا درون گفتمانی و داخل کشور است اما در اغتشاش از بیرون هدایت و مدیریت می‌شود؛ ۱۵- در اعتراض یا دشمن ورود نمی‌کند و یا چون نمی‌تواند از آب گل آلود، ماهی‌گیری کند رها می‌کند اما در اغتشاشات از ابتدا تا انتها دشمن همراهی خواهد کرد؛ ۱۶- اعتراض برای نظام هزینه ندارد بلکه در بسیاری از مواقع نظام از اعتراض استقبال و مشکل را حل می‌کند اما در اغتشاش سراسر هزینه است. 🔰 ویراست و توئیت 🔻 ما را در ویراستی دنبال کنید 💠 اندیشکده راهبردی سعداء 🆔 @soada_ir
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 سوره مائده آيه 67 📗 يَأَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَ إِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكَفِرِينَ‌ 🕋 اى ! آنچه را از سوى پروردگارت به تو شده است (در مورد ولایت و جانشینى حضرت على) كن واگر چنین نكنى، الهى را نرسانده اى و (بدان كه) خداوند تو را از (شرّ) مردم (و كسانى كه تحمّل شنیدن این پیام مهم را ندارند) حفظ مى كند. همانا خداوند گروه كافران را نمى كند. 💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐 🟢 نکته ها ؛ این آیه به دلایلى كه خواهد آمد مربوط به جانشینى حضرت على علیه السلام و نصب او به ولایت در غدیر خم به هنگام برگشت پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله از سفر حج در سال دهم هجرى است. جالب اینكه این آیه در میان دو آیه اى قرار گرفته كه مربوط به اقامه كتاب آسمانى است و شاید اشاره به این باشد كه میان رهبر معصوم و اقامه ى كتاب آسمانى، پیوند محكمى برقرار است. آرى، امام است كه مى تواند كتاب آسمانى را به پا دارد و این كتاب خداست كه مى تواند امام واقعى را معرّفى كند. همه ى مفسّران شیعه به اتكاى روایات اهل بیت علیهم السلام و نیز بعضى از مفسّران اهل سنت به عنوان یكى از مصادیق، آیه را مربوط به نصب حضرت على علیه السلام در غدیر خم به ولایت و امامت دانسته اند. [144] جالب آنكه صاحب تفسیر المنار از مسند احمد و ترمذى و نسائى و ابن ماجه، حدیثِ «مَن كنتُ مولاه فعلىّ مولاه» را با سند صحیح و موثّق بیان كرده است و سپس با دو جمله به خیال خود در آن تشكیك نموده است: اوّل اینكه مراد از ولایت، دوستى است. (غافل از آنكه دوستى نیاز به بیعت گرفتن و تبریك گفتن و آن همه تشریفات در غدیر خم نداشت) دوّم آنكه اگر حضرت على علیه السلام امام و رهبر بعد از رسول اكرم صلى الله علیه وآله بود، چرا فریاد نزد و ماجراى نصب خود را در غدیر نگفت؟! (غافل از آنكه در سراسر نهج البلاغه و كلمات حضرت على علیه السلام ناله ها و فریادها مطرح است، ولى صاحب المنار گویا آن ناله ها و فریادها را نشنیده است. [145] در تمام قرآن تنها در این آیه است كه پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله نسبت به كتمان پیام، تهدید شده كه اگر نگویى، تمام آنچه را كه در 23 سال رسالت گفته اى هدر مى رود. پس باید دید چه پیام مهمى است كه این گونه بیان مى شود؟ پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله به حضرت على علیه السلام فرمود: «لو لم ابلغ ما اُمرت به من ولایتك لحبط عملى» اگر آنچه درباره ولایت تو است به مردم نرسانم تمام اعمال من محو مى شود. [146] در این آیه چند نكته است كه جهت گیرى محتوایى آن را روشن مى كند: 1- سوره مائده، در اواخر عمر شریف پیامبر نازل شده است. 2- در این آیه، بجاى «یا أیّها النّبى»، تعبیر «یا أیّها الرّسول» آمده است، كه نشانه ى یك رسالت مهم است. 3- به جاى فرمان «أبلغ»، فرمان «بَلّغ» آمده كه نشانه ى ابلاغ قطعى ورسمى ومهم است. 4- پیامبر نسبت به نرساندن یك پیام مهم تهدید شده كه اگر نگوید، همه ى زحماتش به هدر مى رود. 5 - رسول خداصلى الله علیه وآله از عواقب كارى هراس دارد كه خداوند او را دلدارى مى دهد كه ما تو را از شر مردم نگه مى داریم. 6- پیامبر، از جان خود نمى ترسد. زیرا در روزگار تنهایى كه با بت ها مبارزه مى كرد و در جنگ ها كه با مشركین درگیرى نظامى داشت، از خطرها نمى ترسید. (در حالى كه سنگباران مى شد، و یارانش شكنجه مى شدند، حالا در اواخر عمر و در میان این همه یار بترسد؟!) 7- در آیه، پیامى است كه به لحاظ اهمیّت، با همه پیام هاى دوران نبوّت و رسالت، برابر است كه اگر این پیام به مردم نرسد، گویا همه ى پیام ها محو مى شود. 8 - محتواى پیام، باید مسأله اى اساسى باشد، وگرنه در مسائل جزئى و فردى، این همه تهدید و دلدارى لازم نیست. 9- پیام آیه، مربوط به توحید و نبوّت و معاد نیست، چون این اصول، در روزهاى اوّل بعثت در مكّه بیان شده و نیازى به این همه سفارش در اواخر عمر آن حضرت ندارد. 10- پیام آیه، مربوط به نماز، روزه، حج، زكات، خمس وجهاد هم نیست، چون اینها در طول 23 سال دعوت پیامبر بیان شده و مردم نیز به آن عمل كرده اند و هراسى در كار نبوده است. پس، محتواى این پیام مهم كه در اواخر عمر شریف پیامبرصلى الله علیه وآله نازل شده چیست؟ روایات بسیارى از شیعه و سنّى، ما را از تحیّر نجات داده و راه را نشان مى دهد. روایات مى گوید: آیه مربوط به هجدهم ذیحجه سال دهم هجرى در سفر حجةالوداع پیامبر اسلام است، كه آن حضرت در بازگشت به سوى مدینه، در مكانى به نام «غدیر خم» به امر الهى فرمان توقّف داد و همه در این منطقه جمع شدند.
مكانى كه هم آب و درخت داشت و در گرماى حجاز، كارساز بود و هم محلّ جداشدن كاروان هاى زائران مكّه بود و اهل یمن، عراق، شام، مدینه و حبشه از هم جدا مى شدند. در آنجا، پیامبر خدا در میان انبوه یاران، بر فراز منبرى از جهاز شتران قرار گرفت و خطبه اى طولانى خواند. ابتداى خطبه، توحید، نبوّت و معاد بود كه تازگى نداشت. سخن تازه از آنجا بود كه پیامبر، خبر از رحلت خود داد و نظر مسلمانان را نسبت به خود جویا شد. همه نسبت به كرامت و عظمت و خدمت و رسالت او در حد اعلا اقرار كردند. وقتى مطمئن شد كه صدایش به همه ى مردم، در چهار طرف مى رسد، پیام مهم خود را نسبت به آینده بیان كرد. و فرمود: «من كنت مولاه فعلىّ مولاه» هر كه من مولاى اویم، این علىّ مولاى اوست و بدین وسیله جانشینى حضرت على علیه السلام را براى پس از خود به صراحت اعلام داشت. امّا پس از وفاتش، وقتى حضرت زهراعلیها السلام به در خانه هاى مردم مى رفت و مى گفت: مگر نبودید و نشنیدید كه رسول خدا در غدیر خم چه فرمود؟ مى گفتند: ما در غدیر خم، در فاصله دورى بودیم و صداى پیامبر را نمى شنیدیم!! اللّه اكبر از كتمان، از ترس، از بى وفایى و از دروغ گفتن به دختر پیامبر خدا. آرى، مردم با دو شاهد، حقّ خود را مى گیرند، ولى حضرت على علیه السلام با وجود ده ها هزار شاهد، نتوانست حقّ خود را بگیرد. امان از حبّ دنیا، حسادت و كینه هاى بدر و خیبر و حنین كه نسبت به حضرت علىّ علیه السلام در دل داشتند. امام باقرعلیه السلام فرمودند: «بُنى الاسلام على خمس على الصلاة و الزّكاة و الصوم و الحج و الولایة و لم یناد بشى ء كما نودى بالولایة فاخذ النّاس باربع و تركوا هذه»، اسلام بر پنج چیز استوار است: بر نماز، زكات، روزه، زكات و ولایت اهل بیت و چیزى به اندازه ى ولایت مورد توجّه نبود، امّا مردم چهارتاى آن را پذیرفتند و ولایت را ترك كردند! [147] امام رضاعلیه السلام فرمود: بعد از نزول این آیه كه خداوند ضامن حفظ رسول اكرم صلى الله علیه وآله شد، «واللَّه یعصمك من النّاس» پیامبر هر نوع تقیّه را از خود دور كرد. [148] 144) تفاسیر كبیر فخررازى و المنار. 145) این سطرها را در شب شهادت حضرت على علیه السلام، نیمه شب 21 ماه رمضان 1380 نوشتم. 146) تفسیر نورالثقلین وامالى صدوق،ص 400. 147) كافى، ج 2، ص 18. 148) تفسیر نورالثقلین و عیون اخبارالرضا، ج 2، ص 130. 🔴 پيام ها ؛ 1- نوع خطاب، باید با نوع هدف، هماهنگ باشد. چون هدف، رسالت و پیام رسانى است، خطاب هم «یا أیّها الرّسول» است. 2- انتخاب رهبر اسلامى (امام معصوم) باید از سوى خداوند باشد. «بلّغ ما انزل الیك من ربّك» 3- گاهى ابلاغ پیام الهى باید در حضور مردم و مراسم عمومى و با بیعت گرفتن باشد، ابلاغ ولایت با سخن كافى نیست، بلكه باید با عمل باشد. «و ان لم تفعل» به جاى «ان لم تبلغ» 4- احكام و پیام هاى الهى، همه در یك سطح نیست. گاهى كتمان یك حقیقت، با كتمان تمام حقایق برابر است. «و ان لم تفعل فما بلّغتَ رسالته» 5 - اگر رهبرى صحیح نباشد، مكتب نابود و امّت گمراه مى شود. «فمابلّغتَ رسالته» 6- ركن اصلى اسلام، امامت و حكومت است. «وان لم تفعل فما بلّغتَ رسالته» 7- انكار ولایت، نوعى كفر است. «انّ اللّه لایهدى القوم الكافرین» 8 - عنصر زمان و مكان، دو اصل مهم در تبلیغ است. (با توجّه به اینكه این آیه در هجدهم ذى الحجّه و در محل جدا شدن كاروان هاى حج نازل شد) 💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐 📣 https://sokhanrani.iranseda.ir/detailsalbum/?g=86788#