وقتی در تاریخ می‌خواندیم «بحرین دختر خودمان بود، عروسش کردیم» از این‌همه ناتوانی در فهمِ ضرورت‌ها و نفهمی در حفظِ منافع‌ملی سرمان داغ می‌کرد. فکر نمی‌کردیم امروز عده‌ای در برابر فرصت‌سوزی‌هایِ واضح ضدِ منافع ملی، به همین راحتی بگویند «دیگر کاری‌ست که شده! شُل کنید کمتر دردتان بگیرد، با واقعیت کنار بیایید!» همان‌ها که یک‌عمر همهٔ تخم‌مرغ‌هایشان را در سبدِ روباه‌غربی‌ چیدند به امیدِ آنکه جوجه شود! اما طرف روباه بود!

دست ما با قلم سازگارتر است تا با تفنگ، اما آنجا كه شیطان و اولیای او با تفنگ بر جهان و جهانیان حاكمیت یافته‌اند، ما را چاره‌ای دیگر نیست مگر آنكه تفنگ برداریم و از حق و عدالت و مظلومین دفاع كنیم. و اكنون كه كار را به كارزار كشانده‌اند، چه كسی دلاورتر از یاران كربلایی امام عشق؟ شهیدسیدمرتضی‌آوینی

طبق گفتهٔ آقای پزشکیان، قرار بود اذربایجان «قوم و خویش»ِ ما باشد؛ نفوذِ اسرائیل و امریکا در آنجا هم تقصیرِ ماست! گذرگاه‌های مرزی شمال‌ غربی ایران هم مسائلی جزئی و بی‌اهمیت‌اند! حالا یک‌طرف اذربایجان، یک‌طرف ارمنستان دورِ ترامپِ «ناعزیز» جمع شده‌اند و نامِ کریدور مذکور را هم گذاشته‌اند کریدورِ ترامپ. ترامپ هم بخشی از کریدور زنگزور در خاک ارمنستان را به‌مدت ۹۹ سال با یک امضا به یک شرکت آمریکایی اجاره می‌دهد! موضوعِ مطرح؛ نوع نگاهِ شما به موضوعات کلان ‌و حیاتی‌ست. همین نگاهی که ممکن است تبدیل به راهبردی هرچند مقطعی شود. وقتی مسائل را با عینکِ ساده‌سازی و قوم و خویشی و «ول‌کن فلانی» می‌بینید و جامعه را سرگرمِ سرابی بنام مذاکره می‌کنید، در تعطیلات به سر می‌برید و به حاشیه‌‌های شیرین‌تان مشغول‌اید، فرصت‌سوزی کمترین آسیب به منافعِ ملی‌ست. بقیه هم شاید باید به‌همان دعواهای کهنه و نخ‌نما و سرگرمی‌هایِ عبث مشغول باشند!

در تاریخ بنویسید یه رئیس جمهور داشتیم که فقط عکسش پشت میز نشست! ❤️‍🩹 #شهید_جمهور

رحمت الله به عشاق اباعبدالله برای استاد فرشچیان فاتحه‌ای قرائت کنید.

مرحوم استاد فرشچیان: زمانی هم که ضریح امام حسین(؏) ساخته شد، یک فرش بزرگی آوردند و گفتند چون تو پول نگرفتی هدیه بگیر، گفتم: مگر از امام حسین(؏) می‌شود پول گرفت، باید انسان در مقابل امام حسین(؏) جانش را بدهد؛ من مزدم را قبلاً از ائمه(؏) گرفته‌ام و همین توفیق و هنری که دارم را از آنان دارم ..

دکورِ محرم‌شهرِ میدون آزادی، چقدر دلتنگم می‌کنه. دلتنگی‌ای که چند‌وقته می‌خوام به روی خودم نیارمش، می‌دونم قلبم توان حملش رو نداره. «یا عباسِ» دکور رو که دیدم گفتم: کاش بخونه خوشگلی و مَه‌جبینی… صدای منو شنیدی؛ خوند و همهٔ صحنه‌های برای اولین‌بار دیدن‌ت اومد جلوی چشمم عزیزِ دلم. دلم برات تنگ شده عزیزِ دلم. خداروشکر که اون دل‌تنگی و بی‌قراریِ معروف عاشق‌هات رو دارم زندگی می‌کنم. خداروشکر چشم‌هام رو می‌بندم و خنکیِ صحن و سرات می‌خوره تو صورتم؛ وقتی از آتیشِ گرمایِ بیرون بهت پناه می‌آوردم. خداروشکر که حتی برای یه سلامِ از دور هم نگام می‌کنی. خداروشکر که برای این از دلتنگی سوختن؛ به من دل دادی. خداروشکر که دلم برات تنگ شده؛ عزیزِ دلم…

پزشکیان دربارهٔ مذاکرات: حرف نمی‌زنی؟ خب می‌خوای چکار کنی؟ می‌خوای بجنگی؟ خب اومد و زد؛ الان بریم درست کنیم دوباره ‌میاد می‌زنه! این نگاه رئیس یک دولت به موضوع مذاکره‌ست. همین‌قدر ناقص. حرف نمی‌زنیم؟ کِی بوده که حرف نزدیم؟ حتی وقتی طرف زد زیرِ برجامی که حاصلِ سال‌ها حرف‌زدن بود هم ما رفتیم حرف زدیم؛ بعد مگه وسط حرف‌زدن نبودیم که طرف زد زیرِ میز حرف‌زدن؟ مگه وسطِ همین حرف‌زدن طرف به خاکِ ما حمله نکرد؟ هنوز تصورت اینه که اگه حرف بزنیم دیگه «دعوا نمی‌شه»؟ در نهج‌البلاغه نیومده «زنهار از دشمن خود پس از صلح، زیرا گاهى دشمن نزدیک مى‌شود تا غافلگیر کند»؟ پشتِ میکروفن و علنی می‌گی «اگه بریم درست کنیم دوباره میاد می‌زنه»؟ کی می‌گه بشین تحمل کن؟ نمی‌شه بجای تعطیلات رفتن؛ روستا به روستا بری دنبالِ ظرفیت داخلی‌ت؟ نمی‌شه از ظرفیت همسایگی و شرکایِ تجاری‌ت بهره ببری؟ دنیا خلاصه شده در همونی‌که وسطِ حرف زدن بهت حمله می‌کنه؟ حرف بزن؛ اما نه با اینهمه‌ پالسِ ضعف! بدتر از اینا اینه‌که برای تکرارِ این آدرس‌های غلط، از «مقام‌‌ معظم‌رهبری» هم مایه می‌ذارید… نمی‌شود! نمی‌توانیم! ممکن نیست! گرفتاریم! مصیبت می‌بارد! دوباره می‌زند!

امریکایی ها، اسرائیلی ها نخبگان‌شان، مراکز تحقیقاتی تحلیلگران موثرشان در سیاست که جز به جز مواضع دیگران را رصد و بر مبنای آن در مسیر اخذ تصمیم حرکت می‌کنند اگر سخنان امروز رئیس جمهور را تحلیل کنند به چه نتایجی می رسند؟ آقایان دولت و نزدیک به رئیس جمهور آنان، آنطرف آبی ها شوخی ندارند مباحث را جدی تحلیل می کنند! مبنا قرار میدهند! کمی دقت لازم نیست!؟

در یک‌سالگی دولتِ فعلی؛ هنوز مشغولِ توضیح این بدیهیاتیم که خواهشاً در انتخاب مشاوران آقای رئیس‌جمهور که متن سخنرانی‌ها رو می‌نویسن تامل کنید، لطفاً در استفادهٔ از کلمات و عبارات دقت کنید؛ چون مواضعی که بصورت علنی اعلام می‌کنید فقط در چهاردیواریِ خودتون منعکس نمی‌شه؛ بلکه توسطِ رسانه‌ها و سیاست‌مداران خارجی بصورت کامل تحلیل می‌شه ‌و احتمالاً اون‌ها اینطور تصور نمی‌کنن که رئیس‌جمهور و دولتی‌هایِ ما، کلمات اشتباهی رو برای بیان انتخاب کردن و اشتباه لفظی بوده! چه‌ بسا تحلیلشون از این صحبت‌ها «محاسبات» آیندهٔ دشمن رو می‌سازه؛ تحلیل‌ها و محاسبه‌سازی‌های اونها بخاطر انتخابِ کلمات غلط و اشتباهِ شما متوقف نمی‌شه! هنوز مشغول اینیم و باز هم تکرار می‌شه! سخنگوی‌دولت هم از «هیچ» برای دولت دستاورد می‌سازه.

ای نهایت آرزویِ من قلب من پیش توست تا ابد ..

حسینِ من! ما همه جا میشینیم پُز میدیم با شماییم اگرم از شما پرسیدن خرابمون نکن بگو بله با ماست ..