هدایت شده از ریحآنه: )!'
- ولی اگه باهاتون قهر کردم بدونید دوستون دارم .
چون آدم از دست کسایی که براش ارزش دارن ناراحت میشه ، بقیه که مهم نیستن .
- ولی دوست داشتن واقعی اینجوریه که
میگرده ببینه چی خوشحالت میکنه که انجام بده
چی ناراحتت میکنه که
حتی ناخوداگاهم انجام نده ؛ میگرده و میگرده ،
ببینه موردِ علاقه هات چیان .
که با اونا خوشحالت کنه ، همیشه سعی میکنه لبخند
رو بیاره رو لبات ، حتی با کارایِ کوچیک .
دوس داره تمام لحظههاشو کنار تو سپری کنه ؛
اگه غیر از اینه اون دوست داشتنو ساعتِ ۹
بزار دم در رفیق .
ما به احترام دستهایی که
شانههایمان را در سختیها میفشارند
دوام آوردیم ..
گفتم چقدر دارم از اهمیت دادن توجه کردن و دوس داشتنِ آدما ضربه میخورم .
قصه خودشو برام گفت ..
گفت دیگه دربرابر هیچی احساسِ خاصی نداره ..
همه این چیزایی که الان داره به من میگذره یه روزی تجربه کرده و روحشو زخمی کرده .
الان؟ الان طرف مقابلش که یه روزی با بی اهمیتاش ضربه میزده بهش داره همه تلاششو میکنه که برگرده و بشه اون آدمِ قبل ، ولی نه ، دیگه واسه همه چی دیرشده
بهش گفتم دوس دارم الان به جایی که اون رسیده برسم ، بیحسیِ مطلق ..
لبخند زد ، لبخندش درد داشت
گفتی بغض ؟ نه بابا بغض چیه .