منطق و فلسفه و جامعه و جان و بلا
همه در قامتِ چشمانِ تو لکنت دارند .
وقتی دلتنگ کسی هستی ، آدم دیگه ای میشی
عصبی تر ، کلافه تر ، تلخ تر ، بد اخلاق ، سردرگم
و جالب اینه با آدم های اطرافت هم کاری نداری و برات هیچ اهمیتی ندارن
هیچی خوشحالت نمیکنه و اگر این دلتنگی ادامه پیدا کنه دیگه هیچوقت اون آدم قبلی نمیشی .
بايد كسی تو زندگیت باشه که بتونی از تمام
جزئیات روزت باهاش حرف بزنی بدون اینکه
حس کنی بهش چسبیدی یا خسته کننده ای .