دوستت‌دارم ولی دیگر نخواهم گفت چون دوستت‌دارم شده قربانیِ تکرارها

خنده‌های زورکی را خوب یادم داده‌ای ‌مهربان بودی ولیکن مثل مهماندارها

گفت تا امروز دیدی من دلی‌را بشکنم ؟ بغض کردم ، خودخوری کردم ، نگفتم بارها

-

-آدم از ی جایی از ی اتفاقی شاید یهو متوقف بشه . . حالا چند روز چند ماه چند سال یا شاید تا همیشه . اینا رو ولش کن خسته شدم از اینکه انقدر هرچی میشه ورد زبونمی و خودت نیستی خسته شدم از بس دلم برات تنگ شده و دیدنت محالِ ممکن :)

عزیزجونم همیشه بهم می‌گفت هیچوقت جلوی قطره اشکی که وقت دلتنگی از گوشه‌ی چشمت سرازیر می‌شه رو نگیر . با دستات پاکش‌ نکن . اون راهش رو بلده ، می‌غلته رو گونه‌هات و می‌افته رو زمین می‌ره تو دل خاک .! خدا رو چه دیدی؟ شاید از همون یه قطره دلتنگی تو گیاهی جوونه بزنه و رشد کنه . و یه درخت تنومند بشه ؛ که زیر سایه‌ش قد بکشی .! و بزرگ‌ شی که بهش تکیه‌ کنی . یادت بره چیا بهت گذشته که بدونی از همین ؛ اشک‌هاست که آدم قلبش قوی می‌شه . و جلوی هر اتفاق تلخی وایمیسته :) پس هیچوقت جلوش رو نگیر اون راهش رو خوب بلده .

-

تو همان یک‌نفری که برایم همه‌ای ( :

ای‌کاش‌دلت‌ازدل‌تنگم‌خبری‌داشت .

‏به مو میرسه ، حتی پاره هم میشه ؛ ولی باز گره می‌زنیم و ادامه می‌دیم .

-

تو امام حسینِ مایی تحویل حتی نگیری : )