چو درمانم نبخشیدی،به دردِ خویش خو کردم.

دیدی که از دستت عصبانی نیستم دل‌شکسته نیستم، قهر نیستم خلاصه اینکه من دیگر ،با تو هیچ‌چیز نیستم.

-جمال‌ثریا

تو را که دل نبوَد، عاشقی چه دانی چیست؟

-سعدیِ‌جان

گر با دگران به ز منی وای به من ور با همه‌کس‌ همچو منی وایِ همه.

-ببخشید اگه زیادی بود.

دل خون شد از اميد و نشد يار يارِ من‌.‌‌

ما بی تو خسته‌ایم ، تو بی‌ ما چگونه‌ای؟

صدا کن مرا صدایِ تو خوب است.

جایت در نهانخانه‌ی دلم امن است.

دلگرمی‌های تو ،بال‌های منند‌. چیزی بگو گاهی چنانم بی توکه عبور سایه‌ای از کنارم نگرانم می‌کند.

-شمس‌لنگرودی

آمدی قصه ببافی که مُوجَه بروی؟! در نزن رفته‌ام از خویش کسی منزل نیست.

-صنم‌‌نافع

امیدوارم کسی را داشته باشی که سعی نکند دائما تفسیرت کند، و بفهمد گاهی وقت‌ها یک نوازشِ ساده در سکوت همهٔ نیازِ یک آدم است.

-حمیدسلیمی