به کمالِ عجز گفتم که به لب رسیده جانم
به غرور و ناز گفتی که مگر هنوز هستی؟!
-فروغیبسطامی
و کاش وقتي ابر غم به گلوي کوچکت ميرسد،
از یاد نبري شانهاي در کار نیست،
و بهتر است بپذیري همیشه قرار است در آغوش باد گریه کني.
زیرا رنج تنهاست،و رنجور تنهاتر.
-حميدسليمی