گفت فکر نکن نمی‌فهم یه چیزیته‌ها هیچی نگفتم.

به خانه برگشتی، به خانه‌ی ساکت. حالا همه‌ی صداها را می‌شنوی. برای هیولای گریان زیر تخت کتاب می‌خوانی، و آدم‌های ساکت توی تلویزیون را تشویق می‌کنی بخوابند. بعد بیدار می‌مانی و بیهودگی را می‌بوسی. تمامش همین است قایق سرگردان. ساحل سهم تو نیست.

-حميدسليمی‌عزیزم.

دو دقیقه با من حرف زد وقتی خواست برود پرسید چند سالت است؟! گفتم: دو دقیقه.

سرد بود، و در خیالم می‌بافتمت می‌بافتمت هی می‌بافتمت به آغوشم. -معین‌دهاز

بارون دلم می‌خواد هوا اما مثل موهای دخترت صافه.

-تا قطع كنم رشته‌ى كم طاقتى‌ام را.

بیدار می‌شوی به خودت صبح بخیر می‌گویی برای خودت چای می‌ریزی تکیه می‌دهی به خودت و فکر می‌کنی دلت برای چه کسی باید تنگ می‌شده است؟ و چرا هیچ‌کس آنقدرها که باید خوب نبود که این صبح بی او از گلوی آدم پایین نرود؟!

-رویا شاه‌حسین‌زاده

-نشنیدی گفتم دوری‌ت سخته؟

دیالوگ/خاتون

-مثل چُرت قبل خواب‌م.

دلم می‌خواهد هیچ‌‌کجا نباشم یحیی. نه در خانه،نه در خیابان،نه در یادِ آدم‌ها.