.)/. #mobarezklip

#پست_اسلایدی نشانه | _مشکل از جایی شروع می‌شود که نشانه‌های آوینی، جای خود آوینی را می‌گیرند و خوش به حال‌مان که دیگر لازم نیست آوینی را بخوانیم، کافی است کتابش را در دستت بگیریم!😑 لازم نیست درباره‌ی هنر و رسانه و انسان و حقایق فکر کنیم، کافی است یک جمله‌ی آوینی را روی عکس پروفایل‌مان بگذاریم تا مثل‌ش شویم..! لازم نیست نسبت خودمان را با حرف‌هایش پیدا کنیم، فقط کافی است نریشن روایت فتح را روی یک ویدئو بگذاریم و استوری‌ش کنیم و چند بار هم نگاهش کنیم تا خوب با موسیقی و افکت‌های گوناگونش لذت ببریم. و این‌گونه است که آوینی آرام‌آرام از یک متفکرِ هنرمند تبدیل می‌شود به یک استایل!! 😏 افسوس. ✍🏻 منصور آقاجانی #آوینی #آوینی‌طوری 📻 @monaisir | منصور آقاجانی

#روایت | ترکیب روضه و میدان!! صبح‌, از همان حوالی هفت، خانهٔ باصفای مادربزرگ پر می‌شد از روضه؛ از صدای زیبای تلاوت امیرعباس، صدای آقاحامد که حدیث کساء میخواند، شیخ علی که هم سخن میگفت و هم میخواند، هم نوای گرم و پُر تحریرِ مداح و هم صبحانه و آدم‌هایی که آمده بودند چند ساعتی دلشان را بسپارند به همین گرما.. ✨ روز آخر، همزمان با شهادت امام رضا(ع)، زیارت پرچم گنبدش هم رزق‌مان شد. پرچمی که در میان روضه چرخید و دل‌ها را با خودش برد؛ انگار برای چند لحظه، خانه‌ی مامانجون تبدیل شد به گوشه‌ای از صحن انقلابِ حرمش..🍂 +اما روضه امسال ساعت ۹ پایان نمی‌یافت شب‌ها، اصل قصه به خیابان می‌رسید با محمدعلی، حبیب، محمدمهدی و دو برادرزادهٔ دختر، مادرم، حاج‌محسن و دایی و دخترش راه می‌افتادیم سمت میدان تجریش. بچه‌ها پایه‌تر بودند؛ کسانی که شاید هنوز خیلی از این مفاهیم را نتوانند توضیح بدهند، اما می‌دانند شب‌ها را باید در خیابان بود روضه‌ی صبح، و میدانِ شب. و این دو، اصلاً جدا نبودند؛ همان دلی که صبح پای روضه می‌سوخت، شب در خیابان ایستاده بود؛ همان اشکی که در خانه ریخته می‌شد، شب تبدیل می‌شد به حضور؛ به «لبیک» گفتن به مسلم زمانه‌اش.. شاید معنای همین روزهای ما همین باشد: روضه‌ای که اگر فقط در خانه بماند ناقص است؛ و میدانی که اگر از روضه جدا شود، روحش را گم می‌کند. باید هم پرچم ضامن آهو را در خانه بگردانیم و هم در میدان، پرچمِ خونخواهی و عهد را زمین نگذاریم محرم و صفر تمام شد، اما بعضی عهدها قرار نیست با تمام شدن صفر تمام شوند.. تازه دل جلا یافته تا پر بکشد..🕊