سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: یک رادار کشف و شناسایی پدافند موشکی، چند انبار مهم تسلیحاتی دشمن آمریکایی، دو سکوی موشکی زمین به زمین (هی مارس) و تعدادی از موشک‌های ذخیره این سامانه مورد در کویت هدف قرار گرفت

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: با حمله غافلگیرانه به مرکز فرماندهی عملیات ویژه دشمن در منطقه تنف سوریه، علاوه بر انهدام یک سامانه راداری، چند فروند بالگرد خاص عملیات ویژه، در قصاص خون سربازان شهید شب قبل در ایرانشهر، تعداد زیادی از نیروهای جنایتکار آمریکایی به درک واصل شدند

بخشی از گفت‌وگوی منصور براتی و محمد خواجویی ۱ پیرامون اوضاع لبنان و اسرائیل فیلم کامل این گفت‌وگو در یوتوب : https://youtube.com/live/gGXuHHqQL74

بخشی از گفت‌وگوی منصور براتی و محمد خواجویی ۲ پیرامون اوضاع لبنان و اسرائیل فیلم کامل این گفت‌وگو در یوتوب : https://youtube.com/live/gGXuHHqQL74

بخشی از گفت‌وگوی منصور براتی و محمد خواجویی ۳ پیرامون اوضاع لبنان و اسرائیل فیلم کامل این گفت‌وگو در یوتوب : https://youtube.com/live/gGXuHHqQL74

بخشی از گفت‌وگوی منصور براتی و محمد خواجویی ۴ پیرامون اوضاع لبنان و اسرائیل فیلم کامل این گفت‌وگو در یوتوب : https://youtube.com/live/gGXuHHqQL74

بخشی از گفت‌وگوی منصور براتی و محمد خواجویی ۵ پیرامون اوضاع لبنان و اسرائیل فیلم کامل این گفت‌وگو در یوتوب : https://youtube.com/live/gGXuHHqQL74

بخشی از گفت‌وگوی منصور براتی و محمد خواجویی ۶ پیرامون اوضاع لبنان و اسرائیل فیلم کامل این گفت‌وگو در یوتوب : https://youtube.com/live/gGXuHHqQL74

بخشی از گفت‌وگوی منصور براتی و محمد خواجویی ۷ پیرامون اوضاع لبنان و اسرائیل فیلم کامل این گفت‌وگو در یوتوب : https://youtube.com/live/gGXuHHqQL74

بخشی از گفت‌وگوی منصور براتی و محمد خواجویی ۸ پیرامون اوضاع لبنان و اسرائیل فیلم کامل این گفت‌وگو در یوتوب : https://youtube.com/live/gGXuHHqQL74

ماشین گران‌سازی بنزین به راه افتاده است... همیشه با خود فکر می‌کردم چرا بشار اسد با آنهمه تجربه شورش پس از گران‌سازی، ۲ ماه قبل از سقوط خود نیز دوباره دست به گرا‌ن‌سازی سوخت زد. چرا از تجارب گذشته درس نگرفت؟! امروز با مشاهده وضعیت کشور خودمان که با وجود تجارب گذشته، باز پروژه گران‌سازی کلید می‌خورد، برایم روشن شده که وقتی در کشوری، «فکر» کارگزاران مسموم شد، از داروی «تجربه» کاری ساخته نیست. طرح «سهمیۀ بنزین خانوار» که آن ایام دوباره مطرح شده است، کلید یکی از حساس‌ترین بازارهای کشور را به دست سازوکاری خواهد سپرد که نه قانون‌پذیر است، نه قابل‌نظارت و نه قابل‌مهار. این طرح، نه اصلاح است و نه عدالت‌گستری؛ این طرح، خصوصی‌سازی قیمت بنزین در قالب یک بازار غیررسمی و فراگیر است که کوچک‌ترین مهار و سقفی بر آن وجود ندارد. قیمت بنزین از کنترل دولت خارج و به‌دست میلیون‌ها عرضه‌کننده واگذار خواهد شد که ساختار انگیزه‌هایشان، ذاتاً قیمت را به سمت بالا خواهد برد. چرا این اتفاق قطعیت دارد؟ زیرا خانواری که خودرو ندارد، از فروش سهمیه در قیمت‌های پایین هیچ منفعتی نمی‌برد. فروش بنزین با قیمت پایین، برای او «کار زائد» با «سود ناچیز» است. پس کاملاً طبیعی است که عرضه نکند. صبر می‌کند. او نه تبانی می‌کند و نه نیازی به هماهنگی با دیگران دارد. تورم در این طرح، از دل صبر فروشندگان زاده می‌شود، نه از تبانی آنان. وقتی فروشنده هیچ اضطراری ندارد و خریدار نیاز فوری، «قیمت بالا» تنها نقطه‌ای است که معامله ممکن می‌شود. در سمت تقاضا اما، میلیون‌ها راننده، کسب‌وکار، تاکسی، وانت‌بار و شاغل خدماتی قرار دارند که هر لیتر بنزین برایشان «ابزار کار» است. آنها چاره‌ای جز خرید ندارند. این دقیقاً خطرناک‌ترین نسبت ممکن است: «عرضۀ بی‌عجله» در برابر «تقاضای بی‌چاره». نتیجه، جهش قیمت است. امروز این منطق را به وضوح در تاکسی‌های اینترنتی می‌بینیم. رانندگان با دیدن قیمت پائین، درخواست‌ها را نمی‌پذیرند تا قیمت بالا برود. حال تصور کنید همین منطق، بازار «بنزین کل کشور» را دربرگیرد. ابعاد التهاب، ده‌ها برابر خواهد بود. بله! خانواده‌ای که بنزین را گران‌تر می‌فروشد، در لحظه فروش خواهد گفت «آخ جون!»، اما با مشاهده قیمت اجناس در بازار، «آه جون» خواهد کشید! بازار خرید و فروش بنزینِ خانوار همان‌قدر خطرناک است که بازار ارز در روزهای بی‌ثبات. در همان لحظات اول، «چسبندگی صعودی» قیمت فعال می‌شود. مردم به‌سرعت یاد می‌گیرند که بنزین در بازار قیمت بالاتری دارد و همین آگاهی، خود به محرک افزایش قیمت تبدیل می‌شود. قیمت ابتدا بالا می‌رود، سپس تثبیت می‌شود و نهایتاً «عرف» می‌شود. چیزی که یک‌بار عرف شد، دیگر پایین نمی‌آید. این همان فرمولی است که سال‌ها بازار ارز، طلا، خودرو و مسکن را به گروگان گرفته است. مهم‌تر از همه اینکه این طرح، دولت را از کنترل قیمت کنار می‌زند. دولت سهمیه را توزیع می‌کند، اما قیمت‌گذاری را به بازاری واگذار می‌کند که هیچ ابزار سیاستی بر آن کارگر نیست. یعنی دولت «توزیع» را به عهده دارد، اما «قدرت» را واگذار می‌کند؛ و واگذاری قدرت به بازار بی‌ضابطه یعنی رهاسازی قیمت در مسیر بی‌پایان صعود. به محض آغاز این طرح، شبکه‌های دلالی، پلتفرم‌های خرید و فروش سهمیه، واسطه‌های چندلایه و جریان‌های سوداگری شکل می‌گیرد. قیمت بنزین دیگر در پمپ‌بنزین تعیین نمی‌شود؛ در گوشی‌های موبایل، در گروه‌های مجازی و در معاملات غیررسمی تعیین می‌شود. از این نقطه به بعد، دولت تماشاگر است نه تنظیم‌گر. پیامد این بی‌ثباتی، تنها در قیمت بنزین نمی‌ماند. بنزین، ستون فقرات حمل‌ونقل کشور است؛ یعنی ستون فقرات قیمت همه چیز. جهش قیمت بنزین یعنی جهش قیمت نان، گوشت، لبنیات، کرایه خانه، خدمات، تاکسی، تولید، توزیع و حتی آموزش. تورم ناشی از چنین بازاری، نه موضعی است نه موقتی؛ ساختاری و فراگیر است و از کنترل خارج. طرحی که زرورق عدالت دورش پیچیده شده، به سازوکاری تبدیل می‌شود که هر ثانیه علیه عدالت کار می‌کند. در این سازوکار، فقیرترین خانوارها، که بیش از همه به ثبات قیمت سوخت وابسته‌اند، بیشترین آسیب را می‌بینند. زیرا «بازار خانوار به خانوار» نه دلسوزی می‌فهمد و نه تعادل؛ تنها منطقش این است: فروش در بالاترین قیمتی که خریدارِ ناچار، بتواند تحمل کند. واگذاری قیمت‌گذاری بنزین به بازاری که نه سقف می‌شناسد، نه ضابطه و نه اخلاق، چیزی جز باز کردن دروازه گران‌سازی افسارگسیخته و تورم مهارنشدنی نیست. این یک اصلاح نیست؛ یک ریسک عظیم ملی است که نتایجش نه بر کاغذ، که بر سفرۀ مردم، امنیت ملی و تمامیت ارضی آشکار خواهد شد. جراحی اقتصادی مورد نیاز امروز ایران، گران‌سازی انرژی نیست، مقابله با مفسدان اتوکشیده‌ای است که با گران‌سازی ارز، از میلیون‌ها ایرانی بی‌پناه، جیب‌بری می‌کنند. 《سید یاسر جبرئیلی》

در فضای بین الملل که به قانون جنگل شبیه است، تعارف را باید کنار بگذاریم، حرف از حقوق بین الملل و ژست های بچه مثبت بودن کمکی به ما نمی کند. سال ها شعار «انرژی صلح آمیز هسته ای حق مسلم ماست» را سر دادیم، به همه حقوق بین الملل هم پایبند بودیم نهایتاً دشمنان ما را به شدت تحریم کردند، به تحریم هم اکتفا نکردند مراکز هسته ای صلح آمیز را که تحت کنترل خودشان بود را نابود کردند و به خاک وطن تاختند و مقامات و کودکان بسیاری از ما را شهید کردند و هزینه های سنگین به کشور تحمیل نمودند؛ حال اگر از همان اول، ژست بچه مثبت به خود نمی گرفتیم و زیر میز می زدیم و بمب اتم را مشابه هند و پاکستان می ساختیم و اینقدر خودمان را محدود به انرژی هسته ای صلح آمیز و رعایت استانداردهای غربی ها نمی کردیم: الان آسوده خاطر در خانه های خود نشسته بودیم و به تهدیدات توخالی دشمنان ایران می خندیدیم، چون می دانستیم که با وجود بمب اتم و شتاختی که دشمن از اراده و ایمان ایرانیان سراغ دارد، جرات دست زدن به جنایتی را نخواهد داشت... الان هم همین است، در جنگ باید بی محابا عمل کنیم، جنگ منطقی و در چارچوب قواعد حقوق بین الملل و به رسمیت شناختن مرزهای ترسیم شده انگلیسی بین کشورهای متخاصم با وجود توحش دشمن و حاکمیت قانون جنگل کمکی به ما نمی کند، بچه مثبت بودن در مقابل این لات های قداره کش فقط برای ما خسران به بار می آورد.