شبکه امام حسین ( بخوانید شبکه فرقه شیرازی) نگران شعارهای زائران اربعین شده

به تازگی ویدئوهایی از لیندسی گراهام توسط نشریات وال استریت ژورنال و نیویورک‌تایمز منتشر شده که پشت پرده روابط بسیار نزدیک او با نتانیاهو و ترامپ (از سال ۲۰۲۳ به این سو) را نشان می‌دهند. 🔹️این ویدئوها بخشی از مستند "بازی لیندسی" است که توسط مستندسازی انگلیسی، الکس هولدر ساخته شده. در یکی از این ویدئوها که مربوط به ۲۹ اکتبر سال ۲۰۲۴ (٨ آبان سال ١۴٠٣) است، نتانیاهو از گراهام می‌خواهد که با مطرح کردن اتهام تجاوز جنسی علیه قاضی دادگاه لاهه (کریم‌خان)، روند صدور حکم بازداشت او را به تعویق بیندازند. در ویدئویی دیگر که ظاهرا به همان حوالی زمانی موبوط است، گراهام به نتانیاهو می‌گوید که در حال هماهنگی با ترامپ برای انجام حملات مشترک آمریکا و اسرائیل به لبنان است، اما او مخالفت می‌کند و می‌گوید بهتر است "تمرکز" را روی ایران بگذاریم!

یادداشت مهم دکتر فواد ایزدی درباره صحبتهای اخیر ترامپ 👇👇👇👇 ‌لطفا این صحبت دیروز ترامپ را جدی بگیرید: "من ۷۵ میلیارد دلار برای کشور درآمد کسب کردم. این درآمد را برای خودم به دست نیاوردم؛ برای کشور به دست آوردم." یکی از شعارهای اصلی انتخاباتی ترامپ کاهش قابل توجه بدهی سی و چند تریلیون دلاری دولت آمریکا بود. این پول از کجا تأمین می‌شود؟ ۱-غارت نفت ونزوئلا ۲-دوشیدن کشورهای نفت‌خیز منطقه ۳-تعرفه‌های تجاری ۴-حمایت از شرکت‌های آمریکایی در مناقصه‌های بین‌المللی و افزایش درآمد مالیاتی از این طریق... قرار بود غارت نفت و گاز ایران، در ابتدای این لیست باشد که محقق نشده است. آیا می‌شود کشوری برای غارت منابع کشور دیگری این‌همه آدم بکشد؟ بله. تاریخ استعمار همین است. کودتای ۲۸ مرداد هم برای ادامه ثروت‌اندونزی از منابع نفتی ایران بود. در این جنگ ایران برای حفظ ایران می‌جنگند و ترامپ برای اضافه کردن ردیف جدیدی به لیست بالا و گزارش کار بهتر. در حال حاضر تمامیت ارضی آمریکا یا جان غیرنظامیان آمریکا در معرض خطر نیست. حمله به ایران دو هدف اصلی داشت. ۱- تصاحب منابع نفتی ایران. ۲- ایجاد سلطه اسرائیلی-آمریکایی در منطقه. تنها راه برون‌رفت از شرایط فعلی به یقین رسیدن آمریکا به این واقعیت است که ۱-ثروتی از منابع نفتی ایران حاصل نخواهد شد. ۲-درآمد فعلی آمریکا از کشورهای نفت‌خیز منطقه با چالش جدی مواجه خواهد شد. ۳- قیمت‌های جهانی نفت برای حداقل دو سال بالا خواهد ماند. آمریکا چطور به این یقین می‌رسد؟ ۱- لطفا لیستی از تأسیسات آب‌شیرین‌کن و تأسیسات نفتی هدف ایران در منطقه منتشر کنید. در صورت حمله مجدد به ایران، این تأسیسات باید به گونه‌ای تخریب شوند که بازسازی آنها حداقل دو سال زمان ببرد. حمله به ایران نباید عادی‌سازی شود. ۲- یعنی آمریکا باید متوجه شود که نه تنها ثروتی از منابع نفتی ایران به دست نخواهد آورد بلکه با قیمت بالای نفت برای حداقل دو سال روبرو خواهد بود. ۳- روش صحیح دور کردن سایه جنگ از کشور بازدارندگی نظامی است. تخریب محدود بازدارندگی لازم را ایجاد نمی‌کند. ترامپ به تخریب محدود این تأسیسات به عنوان پروژه بازسازی برای شرکت‌های آمریکایی نگاه می‌کند. اما تخریب گسترده قیمت‌های جهانی نفت و گاز را برای حداقل دو سال بالا نگه می‌دارد و بازدارندگی لازم را ایجاد می‌کند. مسیرهای جایگزین تنگه هرمز باید در اولویت اهداف ایران باشد. اگر آمریکایی‌ها بدانند ایران واقعا به این سبک پاسخ خواهد داد به ایران حمله نخواهند کرد. ۴- تجربه نشان داده امتیاز و مذاکره سایه جنگ را دور نمی‌کند. چون به گفته امام شهید "آمریکا می‌خواهد ایران را ببلعد." یعنی امتیاز، هرچقدر هم که بزرگ باشد، برای او کافی نیست. در پنج ماه گذشته هیچ شواهدی در عدم صحت‌ این تحلیل امام شهید نداریم. ۵- علی الاصول اولویت اول کشور باید شکستن چرخه: حمله، آتش­‌بس، مذاکره، حمله باشد. متأسفانه در میانه راه، مسیر به سمت دریافت سویای تراریخته آمریکایی منحرف شد. ۶- لطفا تنگه هرمز را حداقل برای دو ماه واقعا ببندید. آمریکا هنوز هزینه اقتصادی لازم برای حمله به ایران را پرداخت نکرده. قابل تحمل بودن هزینه حمله به ایران یعنی حمله مجدد گسترده. در ۴۶ سال اول انقلاب اسلامی به ایران حمله نظامی نمی‌شد چون برآورد آمریکا این بود که هزینه حمله به ایران بالا است. باید محاسبات آمریکا به همان حالت برگردد. مقامات کشور گفته‌اند در ماه‌های گذشته تمام نفت‌های روی آب کشور و بیش از آن با قیمت بالا فروخته و پول‌ها دریافت شده است. کشور برای تأمین هزینه‌ها برای دو ماه آینده پول دارد. ۷- لطفا کشور را معطل توهم لغو درازمدت تحریم‌ها یا سرمایه‌گذاری ۳۰۰ میلیاردی نکنید. ۸- لطفا بعد از بازگشایی محدود تنگه هرمز دریافت عوارض را فراموش نکنید. اگر ایران در تنگه هرمز عوارض دریافت نکند، آمریکا و شرکت‌های بیمه انگلیسی دریافت خواهند کرد. ترامپ گفته بود "تنگه هرمز ماشین چاپ پول است". برآوردهای بین‌المللی درباره ظرفیت درآمدزایی تنگه‌هرمز: رویترز: ۱۱۰ میلیارد دلار اندیشکده آکسفورد پراسس: ۸۰ میلیارد دلار جی پی مورگان (بزرگترین شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکا): بین ۷۰ تا ۹۰ میلیارد دلار... یعنی دوبرابر فروش نفت. دریافت عوارض نقض هیچ قانون بین‌المللی نیست. ایران عضو کنوانسیون حقوق درياها نیست. دریافت عوارض متعارف ایران را در دنیا منزوی نمی‌کند.

پروژه کاسپین؛ تقاطع سه جریان پنهان در پشت پرده تصویب پروژه‌ تصویب کنوانسیون رژیم حقوقی کاسپین در شرایطی که کشور درگیر جنگی سرنوشت‌ساز است و هیچ ضرورتی برای طرح چنین مسائلی- که وحدت ملی را به مخاطره می‌اندازد - وجود ندارد، فارغ از ابعاد فنی، حقوقی و ژئوپلیتیک آن، در واقع به یک کلاف سردرگم از منافع و اهداف چندگانه گره خورده است که فراتر از یک تصمیمِ صرفاً دولتی عمل می‌کند. برای درک صحیح از روند فشار برای تصویب این سند، باید به جای تحلیل تک‌بعدی، آن را در تقاطع‌گیری سه گروه کاملاً متمایز مورد بررسی قرار داد: گروه اول، لابی باکو در ایران با انگیزه‌های قوم‌گرایانه و وابستگی‌های مالی؛ گروه دوم، جریان‌های غرب‌گرا که به دنبال هموارسازی مسیرهای انرژی برای انتقال به اروپا هستند؛ و گروه سوم، طیفی که هدفی فراتر از خود کنوانسیون دارند و به دنبال ثبت یک لکه‌ ننگ بر کارنامه‌ی رهبر جدید جمهوری اسلامی، حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای، در همان ابتدای دوران زعامت ایشان هستند. این سه جریان، هرچند با انگیزه‌هایی متفاوت، در نقطه‌ نهاییِ تضعیف تمامیت ارضی ایران در کاسپین، به اشتراک رسیده‌اند. 1⃣لابی باکو؛ پیوند قومیت با منافع مالی نخستین گروه تأثیرگذار، شبکه‌ای از چهره‌های سیاسی و اقتصادی در داخل ایران هستند که وابستگی‌های عمیقی به جمهوری آذربایجان دارند. این وابستگی دو وجه مشخص دارد: از یک سو، انگیزه‌های قوم‌گرایانه که بر پایهٔ هم‌بستگی‌های فرامرزی با همسایهٔ شمالی شکل گرفته و می‌تواند احساسات تعلق‌خواهانه به حریم دریایی را کمرنگ کند؛ از سوی دیگر، منافع اقتصادی و مالی که از طریق همکاری‌های تجاری، سرمایه‌گذاری‌های مشترک و حتی نقل‌وانتقالات مالی غیررسمی با نخبگان باکو ایجاد شده است. این گروه، با پوشش‌های حقوقی و دیپلماتیک، عملاً نقش یک لابیِ تمام‌عیار را برای تحقق خواسته‌های جمهوری آذربایجان در قفقاز ایفا می‌کنند، بی‌آنکه به روشنی به افکار عمومی پاسخ دهند که این حمایتِ همه‌جانبه، در قبال چه معاوضه‌ای صورت گرفته است. 2⃣غرب‌گرایان و پروژه‌ انرژی اروپا دومین جریان پیش‌برندهٔ کنوانسیون، طیفی از کارشناسان و تصمیم‌گیرندگانِ متمایل به غرب هستند که نگاهشان به دریای خزر، صرفاً یک کریدور ترانزیتی انرژی است. این گروه که خود را در مسیر راهبرد کلان غرب برای کاهش وابستگی اروپا به گاز روسیه تعریف می‌کنند، به دنبال گشودن مسیرهای زیردریایی از بستر کاسپین به مقصد خطوط لوله‌ ترانس‌آناتولی و ترانس‌آدریاتیک هستند. برای آن‌ها، تصویب کنوانسیون به معنای حذف موانع حقوقی بر سر راه انتقال نفت و گاز ترکمنستان و قزاقستان به اروپاست؛ پروژه‌ای که با منافع راهبردی روسیه در جنگ انرژی تعارض دارد و عملاً ایران را در موقعیتِ یک «دالان عبور بی‌نفع» قرار می‌دهد. این جریان، با توجیه‌های توسعه‌گرایانه و جذب سرمایه‌های خارجی، در حال قالب‌سازی برای پذیرشِ سندی است که در نهایت، به #خفگی_ژئوپلیتیکی ایران منجر خواهد شد. 3⃣کارنامه‌سازی منفی؛ هدف‌گذاری بر رهبر جدید سومین و شاید پیچیده‌ترین گروه، آن‌هایی هستند که از پروژه‌ی کنوانسیون به عنوان یک ابزار سیاسی-رسانه‌ای برای تخریب وجههٔ رهبری در آینده استفاده می‌کنند. این جریان قصد دارد تا در نخستین گام‌های دوران زعامت حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای، یک پرونده‌ی حقوقیِ مرتبط با تمامیت ارضی کشور را به نام ایشان تمام کند تا از همان ابتدا، موجی از نارضایتی و بی‌اعتمادی نسبت به نظام و رهبر جدید ایجاد شود. این گروه، با آگاهی از حساسیت‌های افکار عمومی نسبت به تغییرات مرزی و کاهش حاکمیت دریایی، در تلاش است تا تصویب کنوانسیون را به عنوان «نخستین آزمونِ شکست‌خورده» در کارنامهٔ رهبری جدید ثبت کند. در این میان، خودِ محتوای کنوانسیون برای آن‌ها موضوعیت چندانی ندارد و اصلِ «امضای یک سندِ جنجالی در ابتدای دوران» هدف غایی آن‌ها محسوب می‌شود. نتیجه‌گیری بررسی سه گروه مذکور نشان می‌دهد که پروژه‌ تصویب کنوانسیون رژیم حقوقی کاسپین، یک مسئله‌ صرفاً کارشناسی یا حقوقی نیست، بلکه عرصه‌ تقابل منافع متکثر و گاه متضادی است که بر مدار یک نقطهٔ مشترک همگرا شده‌اند: تضعیف جایگاه تاریخی ایران و نقطه کانونی حکمرانی آن. جریانِ وابسته به باکو، به دنبال منافع مالی و قوم‌گرایانه؛ جریان غرب‌گرا، به دنبال باز کردن قفل انرژی برای اروپا؛ و جریان سوم، به دنبال ثبت یک شکست نمادین در آغاز دوران رهبری جدید؛ این سه در حالی کنار هم قرار گرفته‌اند که هیچ‌کدام از آن‌ها دغدغه‌ منافع ملی ایران را ندارند. در چنین شرایطی، هوشیاری نخبگان سیاسی، نمایندگان مجلس، نهادهای امنیتی و نظامی و همچنین افکار عمومی به همراه شفاف‌سازی در مورد انگیزه‌های پشت پرده و پرهیز از تصمیم‌گیریِ شتاب‌زده، تنها راهِ عبور از این تقاطعِ خطرناک است. 《شعیب بهمن》

گویا هنوز به اطلاع ایشان نرسانده اند که دشمن تمام بندهای تفاهم‌نامه را نقض کرده است. بدتر اینکه قرار است مرکز ثقل روابط خارجی ایران در آینده باشد، این یعنی نابودی فرصتها و پذیرش تهدیدهای فراوان؛ یعنی استمرار شرایط نه جنگ نه صلح برای آینده‌ای نامعلوم...

گفت‌وگو با علی عبدی کارشناس مسائل رژیم صهیونیستی و منطقه 🔹ظریف در مقاله فارن افرز چه موضوعی را برای تبدیل به قانون در ایران پیشنهاد داد؟ 🔹صلح‌ شرافتمندانه بدون این ۳ ویژگی، چیزی نیست جز تسلیم بی‌شرفانه 🔹تصمیمات ترامپ در حوزه سیاست خارجی در کجا پخت‌وپز می‌شود؟ 🔹 این پیشنهاد ظریف، روزنه‌های بازدارندگی در ایران را کور می‌کند 🔹این شورا، تصمیم‌ساز نهایی در ساختار حاکمیتی آمریکاست فیلم کامل را اینجا ببینید: https://aparat.com/v/kng48h8 https://www.youtube.com/watch?v=SOnXWlIFlkI

حسین طاهری با صادق شیرازی آخوند انگلیسی که حتی حاضر نشد یک پیام تسلیت برای شهادت رهبر ما بده هم وحدت کرده!!! جلوی موکب شیرازی دم از وحدت میزنه! وحدت ما حول محور ولایته

چهل روز جدیدترین اثر محسن چاووشی

طرفدار‌های پهلوی میخوان برن به این دو خبرنگار فحاشی بکنن که چرا به چاهزاده گفتن طرفدارات فحاشن!

گزارش شبکه ۱۲ اسرائیل از ترور اسماعیل هنیه در تهران زیر نویس فارسی

مثلا کاریکاتوره ، اما ترس و ذلت حزب کارگزاران سازندگی جمهوری اسلامی ازش می‌باره اون اسکلت ها هم که زیر ماشین جنگی ترامپ موندن معلومه کیا هستند

چرا قرآن از انتقام مجرمان سخن می‌گوید و آن را در کنار یاری مؤمنان قرار می‌دهد؟ « حجت الاسلام محسن قنبریان»