یه سوال از دستیار محترم رئیس جمهور؛ بله، همه مردم اونایی نیستن که تو خیابونن، ولی این جمله همیشه و درباره همه صدق میکنه دیگه؟ 《محمدرضا شهبازی》

رسانه داعش، اسپانیا را تهدید به انجام حملات تروریستی کرد

بفرمایید چقدر از این مصرف ۱۳۵ میلیون لیتری که ادعا میکنید، سهم‌مصرف زیاد و بی‌رویه‌ی مردم‌ست؟ سهم قاچاق، سهم خودروهای فرسوده، سهم ترافیک، سهم معماری غلط شهری، تولید و یا واردات خودروهای پرمصرف و...چقدرست؟ "بهینه‌سازی مصرف" یعنی اول همین عوامل را اصلاح کنید؛ نه اینکه ناکارآمدی مدیریتی خودتان را تبدیل کنید به یک عدد و آن عدد را بگذارید جلوی مردم و بگویید: زیاد مصرف میکنید پس باید گران کنیم.

ماموران ترساندن جامعه در کشور مُد شده هر کس یک میکرفون جلوی خود گذاشته، چند لغت انگلیسی لا به لای صحبت استفاده می کنند، صدا را از گلو طوری خارج می نمایند که جذاب شود، مخاطب هم گمان بَرد ایشان متفکر و متخصص سیاست اند. ژست و ادا و اطوار! همه این ادا و اطوارها دلیل بر سواد و تخصص نیست. ایشان مدیرعامل اسبق یک شرکت اینترنتی است. یکی از ماموران ترساندن جامعه ایران! ویدئو سمت چپ با همان ژست و ادا و اطوار پیش از شروع جنگ این چنین با اعتماد به نفس و جذاب صحبت می‌کند و بطور میلیونی با شبکه قدرتمند رسانه ای وایرال می کنند. ویدئو سمت راست همان فرد است بعد از شکست جنگ و عدم سقوط جمهوری اسلامی! بدون ژست و ادا! ارتش فکری غربگرایان برای سقوط نظام در ذهن مردم فعالند.

پدر جماعتی که امروز داعیه دار حقوق زنان شده اند و دیروز در ۱۴۰۱ کشور را تخریب کردند در مورد زنان اینگونه نظر می‌دهد که حتی همسرش هم به گریه می افتد.

یکی از اون پیجهایی که پروژه گرفته برای ترویج و عادی‌سازی بی‌حجابی مریم هستم بلاگر استایل؟!؟ طرف حراجی لباس داره، بعد پا میشه راه میفته تو خیابونا با هدف نشون‌دادن برهنگی هرزه‌ها که برای کسانی که تو سایر محلات و شهرها ندیدن، اینا رو عادی کنه بعد اسمش رو گذاشته بریم ببینیم رمز موفقیت استایل اینا چیه سواله برام قوه قضائیه داره چیکار می‌کنه؟ اونی که برا اجرای قانون و برخورد با مجرم داره حقوق می‌گیره اینا رو نمی‌بینه؟

قـیام مـردم مـیدان بانوای: ▫️حاج مهدی رسولی ▫️حاج میثم مطیعی جمعه ۲۳ مرداد ماه ۱۴۰۵ (صد و شصت و هفتمین شب) از ساعت ۲۱:۰۰ تهران، میدان ونک

رویترز: بعد از جنگ رمضان، کمبود نفت در دنیا، ۵ میلیون بشکه در روز برآورد می‌شود. اکنون کشورهای عضو آژانس بین‌المللی انرژی فقط ۹۰۰ میلیون بشکه ذخایرِ قابل استفاده دارند که کفاف ۱۸۰ روز را می‌دهد. در آمریکا نیز فقط ۲۰۰ میلیون بشکه در ذخایر راهبردی، قابلِ برداشت است که کفاف ۴۰ روز را می‌دهد. چین ۱ تا ۱.۷ میلیارد بشکه ذخیره نفت خام دارد که می‌تواند تا یک سال وضعیت فعلی واردات خود را حفظ کند.

سقاب اصفهانی می‌گوید مصرف بنزین ایران باید روزانه ۵۰ تا ۶۰ میلیون لیتر باشد، نه ۱۳۵ میلیون لیتر؛ یعنی حدود ۷۰ تا ۸۰ میلیون لیتر از مصرف فعلی «اضافی» است. اما این عدد بر چه مبنای علمی و با مقایسه با کدام کشورها به دست آمده است؟ اگر معیار، مقایسه بین‌المللی باشد، آمارها روایت دیگری دارند. آمریکا با جمعیتی حدود ۳۴۰ میلیون نفر، روزانه حدود ۱.۴۲ میلیارد لیتر بنزین مصرف می‌کند؛ یعنی سرانه مصرف آن حدود ۴.۲ لیتر در روز برای هر نفر است. در مقابل، ایران با جمعیتی نزدیک به ۹۲ میلیون نفر و مصرف روزانه حدود ۱۳۵-۱۲۵ میلیون لیتر، سرانه‌ای حدود ۱.۴ لیتر در روز دارد؛ یعنی سرانه مصرف بنزین در آمریکا نزدیک به سه برابر ایران است. بیان اینکه «مصرف بنزین در ایران بالاست» صرفاً یک دروغ است. نکته مهم‌تر آن است که در این روایت، تنها یک سوی معادله دیده می‌شود؛ مصرف. در حالی که ناترازی بنزین حاصل فاصله میان تولید و مصرف است. وقتی طی سال‌ها ظرفیت پالایشی متناسب با رشد تعداد خودروها افزایش نیافته، خودروهای داخلی همچنان پرمصرف هستند، حمل‌ونقل عمومی در بسیاری از شهرها توسعه کافی پیدا نکرده و الگوی توسعه شهری وابستگی به خودروی شخصی را افزایش داده است، نمی‌توان همه مسئولیت را متوجه مردم دانست. مدیریت مصرف ضرورتی انکارناپذیر است، اما مدیریت مصرف با گران‌سازی تفاوت دارد. اگر قرار است اصلاحی صورت گیرد، نخست باید ناکارآمدی‌های ساختاری اصلاح شود؛ نه اینکه ساده‌ترین راه‌حل، یعنی انتقال هزینه‌ها به مردم، به‌عنوان «بهینه‌سازی» معرفی شود. 《علی رحیمی》

ینبع هم از دور خارج شد بارگیری نفت در بندر ینبع عربستان به‌عنوان خط دورزن تنگه هرمز در ۷ روز گذشته به حدود ۱.۹ میلیون بشکه در روز کاهش‌یافته است.این رقم در ۳۰ روز گذشته ۳.۴ میلیون بشکه در روز بود. بر اساس تصاویر ماهواره‌ای تعداد نفتکش‌های حاضر در بندر ینبع هم ۶۰ درصد کمتر از قبل بستن باب‌المندب توسط یمن شده است.

نئولیبرالیسم یک اصل دارد: قیمتِ همه‌چیز باید واقعی شود، اما قیمتِ عرقِ پیشانیِ کارگر نه! چرا؟ چون واقعی‌شدنِ دستمزد یعنی افزایش هزینه‌های تولید، و آن خطِ قرمزِ سودِ سرمایه‌دار است. پس نئولیبرالیسم نه علمِ اقتصاد، که ایدئولوژیِ ضدانسانیِ بازتوزیعِ ثروت از جیبِ کارگر به جیبِ سرمایه‌دار است.