الحمدلله که آخرش‌ نوشتی خیلی چسبید🥲❤ میدونی همه اینهایی که‌ نوشتی برمیگرده به چی؟! پشتکار و اراده ای که گفتی خوبه. اراده در انجام تصمیمات خیلی اهمیت داره! میدونستید نماز صبح خوندن پشتکار و اراده رو بالا می‌بره؟ بیا به خودت قول بده تا نیمه شعبان سال آینده هر‌هنری ‌که داری رو حداقل به یکی از رفیقات یاد بدی. و از اونی هم شروع کن که میدونی خطش باهات یکی‌نیست و راهتون جداست. چطوری‌شو با خلاقیت خودت تشخیص بده ولی باب رفاقتو از این در باز کن.

چیشده ؟

همون دانشگاهتم خیلی خوبه👌🏻 میدونی وقتی با تفکرات و تیپ متفاوتی که نسبت به همکلاسی هات داری اگه‌ نمره هات بالا باشه و خوش اخلاق باشی چقدر جذب رو بالا میبره؟ حداقلش تخریب نمیکنی😭😂

ان شاءالله سایه پدر و مادرتون مستدام باشه و خوشبخت بشید. ترازوی انفاق شما هم سنگینه ها😅

خدا حفظشون کنه براتون♥️ از پاراگراف آخر حق میباره👀

حیف‌ نمیشه‌ انفاقش کرد😂

•💛• اموری که در طول هفته انجام می‌دهیم ، شب جمعه بر امام زمان عرضه می‌شود ؛ #بشارت‌از‌حضرت‌حجت

آقا عیدتون خیییییلی مبااااارک💛✨ وی درحالی که حنجره خود را پاره‌ کرده و دستانش جانباز شده عید را تبریک میگوید😂 واسه امشب به جشن رفتن کفایت نکنید ؛ یه جعبه شیرینی بگیر برو خونه ؛ ۵۰ تومن برای یه خیریه واریز کن ؛ پول بذاریم تو پاکت بده رفتگر محل شاد بشن دارن زحمت میکشن؛ امام زمان فقط تو مراسمات هیئتمون که نیست💚

سلام و عرض ادب. امممم نمیدونم چی بگم😅 آره ما به کارمند اداره هم هدیه میدیم😅 همه کارمندها نه ، کسی زحمت بکشه بیشتر از وظیفه تعریف شده؛ البته بعد از انجام کارش که خدایی نکرده رشوه برداشت نکنه. من از بچگی یاد گرفتم اگه کسی زحمت بکشه باید قدردانی کنم به بهانه های مختلف. از کودکی دیدم مادرم روزهای زوج که رفتگر کوچه‌مون میومدن مثل صبحانه خودمون براشون آماده میکردن داخل سینی و پدر براشون میبردن. یادگرفتم سلام و خسته نباشید بگم بهشون. شاید بخاطر همین ریزه‌کاری ها بوده که شخصیت ویژه ای در ذهنم دارند. نوشتید معادل کارمند معمولی حقوق میگیرن.معادل کارمند معمولی زحمت میکشن؟ شاید دولت نمیفهمه ما که میفهمیم😅 نحوه برخورد و هدیه دادن به دیگران در حفظ شأنیت دو طرف اهمیت ویژه داره. در هرحال عذرمیخوام اگر ناراحت شدید. لازم دونستم توضیح بدم .

زمانی که پا به نجف‌اشرف گذاشتم آرامش خاصی قلبم رو در آغوش گرفته بود و سکوت محض ذهنم رو ؛ اما نزدیک شدن به کربلا ضربان قلبم رو تند کرد و خاک اندوه به ناخودآگاهم ‌می‌پاشید .وقتی از ون پیاده شدیم فکر میکردم نهایتا بیست دقیقه تا حرم راه داریم🥲 اما حدود دو ساعتی راه بود تا گنبد طلایی ِقمر عشیره زیباتر از ماهِ شبِ چهارده جلوه کنه :) لحظه‌ای تمام دنیا از حرکت ایستاد. حسی غریب در وجودم پیچید احساسی از جنس رهایی، از جنس وصال. سلام یا کاشف الکرب💔 سلام عمو عباسِ رقیه💔 سلام آقای‌علمدارباوفا💔 حوالی ساعت ۱۱ بود ؛ کنار عمود ۱۵ از هم جدا شدیم و قرارمون شد ساعت ۱۳:۳۰ کنار همون عمود. پ.ن عکس سمت چپ اولین عکس ورود به کربلا ، عکس سمت راست اولین لحظه ای که گنبد حضرت ابوالفضل علیه‌السلام رو دیدم :)